Waarom het handig is ADHD al vroeg te herkennen

Stuitert jouw peuter door de supermarkt terwijl hij een ziekenauto nadoet? Kan hij geen twee minuten hetzelfde doen, laat staan zichzelf vermaken? Flitst het door je hoofd: AD(H)D? Het loont om het nu al uit te zoeken.

LEES OOK: Rot op met die Ritalin, ADHD is geen ziekte (of toch wel?)

Soms voel je dat een kind al in je buik heel onrustig is, en bijvoorbeeld veel actiever dan je eerste kindje. In die zin zijn er dus al heel vroeg symptomen merkbaar die op Attention Deficit Hyperactivity Disorder of wel ADHD kunnen duiden. Maar eigenlijk kun je deze aandachtstekortstoornis, als dan niet met hyperactiviteit, nog niet op heel jonge leeftijd vaststellen. Het is een ontwikkelingsstoornis die grotendeels erfelijk bepaald is, vaak heeft één van de ouders, of grootouders het ook. Maar ook het karakter van je kind, de persoonlijke omstandigheden, de omgeving en de ernst van de stoornis zijn van invloed op hoe AD(H)D zich ontwikkelt.

Vanaf 3 jaar

Kleine kinderen die heel beweeglijk en druk zijn, en een slechte concentratie hebben, kunnen AD(H)D hebben, maar dat hoeft zeker niet. Tijdens de ontwikkeling kunnen die kernmerken ook weer normaliseren. De eerste symptomen worden meestal duidelijk bij een jaar of 3, maar dat kan ook iets eerder of juist later zijn. En net als bij autisme bijvoorbeeld, geldt dat hoe eerder je er bij bent, hoe beter je je kind kunt helpen, begeleiden en vervelende gevolgen (deels) kunt voorkomen. Zo kunnen een stabiele omgeving, een evenwichtige opvoeding en een positieve benadering op school ertoe leiden dat kinderen er minder last van hebben. Toch maar goed in de gaten houden dus.

Mogelijke symptomen

Bij baby’s en peuters
Slecht slapen;
Gemakkelijk en meer dan gemiddeld huilen;
Motorisch onrustig is;
Opstandig gedrag;
Overgevoeligheid voor prikkels, als aanrakingen, geluiden, of licht;
Nooit langer dan een paar minuten met hetzelfde speelgoed kan spelen;
Onhandelbaar gedrag, echt niet luisteren (nog minder dan andere kinderen op die leeftijd)

Bij kleuters en ouder
Overactief, soms rennen ze de hele tijd rondjes;
Sneller dan andere kinderen afgeleid;
Lastig gedrag, veel aandacht vragen;
Slechte schoolprestaties;
Veel ruzie met andere kinderen;
Een slechter kortetermijngeheugen en/of werkgeheugen waardoor zij maar één opdracht tegelijk kunnen onthouden;
Moeite met plannen en organiseren.

Ritalin?

ADHD is niet te genezen. Het is bovenal van belang dat je kind, en jij als ouder, accepteert dat het er is, dan kun je er ook mee (leren) omgaan. Met medicijnen zoals Ritalin kunnen bepaalde symptomen zoals onrust en concentratieproblemen, (tijdelijk) worden afgezwakt. Maar voor kleine kinderen is zo’n behandeling niet aan de orde. Neurofeedback en werkgeheugentraining worden soms genoemd als methode om ook op jongere leeftijd AD(H)D aan te pakken. Ze kunnen weinig kwaad, maar onderzoekresultaten over de werking ervan zijn niet eenduidig.

LEES OOK: Dit interview laat precies het verschil tussen een kind mét en zonder ADHD zien

Lees ook
Geschreven door
More from Deirdre Enthoven

Waarom huil je toch? (plus wat de verschillende huiltjes betekenen)

Deze week schreef Vala al twee keer over de huilbaby, maar wat...
Lees verder