Als je rookt terwijl je borstvoeding geeft

roken, borstvoeding
Met het moederschap worden ook de schuldgevoelens geboren, hoor je wel eens. Voor Mirjam geldt dit in dubbel en dwars, want zij is een rokende moeder die borstvoeding geeft. Ja, je leest het goed. Toch lukt het haar niet om nu te stoppen. Omdat ze het zat is een geheim te hebben, speelt ze open kaart.

Medela& Marlboro. Merkwaardige combinatie. Ook ik ben verbaasd als ik ’s ochtends half slaperig richting de badkamer loop en mijn blik op tafel valt, waar het pakje en kolfapparaat gemoedelijk zij aan zij liggen. Natuurlijk ben ik onmiddellijk gestopt toen ik zwanger bleek. En knikte ik driftig van ‘ja’ als mensen me zeiden dat ik na de bevalling nooit meer moest beginnen. Vond ik ook.

Maar de praktijk bleek weerbarstiger. Ik ben nou eenmaal verslavingsgevoelig. En stressgevoelig. En een baby krijgen vind ik behoorlijk stressvol. De wereld op zijn kop. En wat doe je als je gestrest bent? Juist roken. Of drinken. Of eten. Of winkelen. You name it. Even dat momentje voor jezelf. Dus na thuiskomst uit het ziekenhuis stond ik er direct weer één te paffen om vervolgens drie keer mijn tanden te poetsen omdat ik niet wilde dat dit één van de eerste dingen zou zijn die een zuigeling zou ruiken. Na een paar weken kwam daar al gauw de klad in. En ook bleek het lastig om er ‘maar’ drie per dag te roken. Want eenmaal begonnen, is het oppassen geblazen. Voor je het weet ben je weer die schoorsteen van weleer en dat is het laatste waar ik zin in had.

Dus doorspitte ik het internet op zoek naar roken en borstvoeding. ‘Zelfs een rokende moeder kan beter borstvoeding geven dan kunstvoeding’ las ik dan. En als je dan zo nodig moet, meteen na het voeden roken en niet ervoor. Even voor de duidelijkheid: ik ben dus geen onwetende tokkie die een pakje per dag rookt. Ik ben een slimme, hoogopgeleide vrouw van één en veertig, die weet dat roken dodelijk is, maar toch iedere dag een paar sigaretten rookt. En daar ben ik helemaal niet trots op, ik walg eerder van mezelf. Vlak voor het slapen gaan ploppen de angstgedachten op in mijn hoofd: ‘Maak ik hem nog wel mee de komende jaren?’Of; ‘Zo’n prachtig beestje zou toch voldoende reden moeten zijn om die peuken er aan te geven?’ Niet dus.

Nou ja even dacht ik van wel. Toen Jesse ineens enorme baby acne kreeg bijvoorbeeld. Dacht ik natuurlijk gelijk dat het daardoor kwam. Maar de pukkels verdwenen al gauw als sneeuw voor de zon en ik kreeg er twee stralende bolle wangen voor terug. Daarbij is Jesse überhaupt de droom van iedere moeder aangezien hij met vier maanden al doorslaapt en alleen maar lacht. Maar dan heb je toch geen stress, hoor ik je denken. Dat klopt, het kan vast vele malen erger, maar een baby blijft een baby en door die ene sigaret denk ik tijdens deze volle dagen echt even ontsnappen aan alle hectiek die hiermee gepaard gaat. ‘Mamma is er even niet’, zeg maar.

Tijdens mijn zwangerschap sprak ik met een gepensioneerd verloskundige over haar werkzaamheden dertig jaar terug. Met zekere regelmaat moest zij vrouwen vertellen dat een pakje per dag wel wat veel was voor de nog ongeboren vrucht. Waarom niet proberen te halveren, was dan haar advies. Tegen mij zei ze dat één per dag echt geen kwaad kon, maar dat moet je natuurlijk nooit zeggen tegen iemand die verslaafd is. Gelukkig wist ik ze te weerstaan, maar nu Jesse er is, moet ik waken niet op het oude pad te geraken. En ja: als iets not done is these days is het wel roken.

Roken en borstvoeding geven al helemaal niet. Maar is dit dan voldoende reden voor rokende moeders om te stoppen? Als iets moeilijk is, is het immers wel rookverslaving eraan geven. Althans dat vind ik. Ik heb het vaak genoeg geprobeerd. Leefden we nog maar in de jaren zeventig denk ik dan. Een tijd waarin we nog niet zoveel wisten en dus ook de stress en de schuldgevoelens beduidend minder waren. Want man, wat vermoeiend om een ‘geheim’ te hebben. Samen met Jesse sigaretten kopen doe ik bijvoorbeeld nooit, uit angst voor de veroordelende blikken en ik rook alleen als niemand het ziet. Ik roep bij deze andere pas bevallen moeders die (ook soms!) roken op uit de kast te komen. Je bent niet de enige.

Lees ook: Waarom roken als je zwanger bent écht erger is dan de stress van stoppen

Lees ook