Femke duikt onder voor het Consultatiebureau…

Femke duikt onder voor het Consultatiebureau…
Femke is er trots op dat ze een werkende moeder is. Dat ze alle ballen in de lucht kan houden (van stukken tikken, tot de was doen, tot gezond eten koken voor haar zoon Max, tot haar relatie leuk houden).  Maar toen het consultatiebureau vrijdag belde, werd haar trots met een hamer de kop ingeslagen…Weer een afspraak vergeten!

Lees ook: Wat ik écht ga missen als ze uit de luiers zijn

Afgelopen vrijdag, 16:10 uur. Ik zat in een werkbespreking in een Amsterdams café en mijn telefoon rinkelde vanuit mijn tas. Natuurlijk nam ik hem niet op; ik zat heel geconcentreerd te luisteren naar een nieuwe opdrachtgever. Ik was het braafste meisje van de klas. Ik liet mij niet afleiden.
Toen mijn tafelgenoot drie kwartier later naar de wc ging, pakte ik mijn telefoon en luisterde het bericht af. Ik hoorde het volgende: “Dag mevrouw Sterken, u spreekt met Evie van het consultatiebureau Amsterdam. U had vanmiddag om vier uur een afspraak staan voor uw zoon Max, die zijn prik moet hebben maar u bent niet op komen dagen. Ik zie hier dat u de vorige keer ook niet kwam, dus wij beginnen ons af te vragen wat er aan de hand is. Zou u contact met ons willen opnemen?”

Zoveel schaamte
Mijn hart schoot in mijn keel. Consultatiebureau. Vergeten. WEEEEEER!!! De vorige keer zat ik een evenement te presenteren en hoorde ik na afloop het bericht over mijn afwezigheid. Toen schaamde ik me al, maar nu…. nu kon de hele Kalverstraat geplaveid worden met mijn schaamte. Ik voelde me op slag heel erg schuldig tegenover Maxje. Het kind moet klaarblijkelijk heel nodig een of andere prik omdat ie anders een verschrikkelijke ziekte krijgt (en ik ben echt voor vaccineren), maar omdat mamma zo druk met haar werk is, schiet het er gewoon bij in. Ik kon wel janken. Mijn opdrachtgever vroeg wat er was en ik bekende haar dat ik als de allerslechtste moeder allertijden te boek stond. Ze lachte, maar voelde ik daar nu toch een heel klein beetje veroordeling?

Rapport jeugdzorg
Och, och, en ik vind dat consultatiebureau toch al zo eng met al hun curves en ‘loopt ie al? Praat ie al? Hoeveel woordjes zegt ie? Kan ie al drie rode blokjes bovenop elkaar leggen?’ En daarbij zijn ze in mijn ogen ook redelijk onnodig. Als er wat is ga ik wel naar de dokter en zolang het kind eet, plast, poept en vrolijk is, zal er wel niet zoveel aan de hand zijn.
Maar goed.
Dat zeg ik natuurlijk niet hardop.
Voorlopig zeg ik nog helemaal niks hardop, want ik durf niet te bellen. Ik kan geen echte reden opvoeren voor mijn afwezigheid wanneer ik vraag of ze alsjeblieft nog een plekje voor me willen inplannen. Bovendien ben ik stilletjes een beetje bang dat ze me al gerapporteerd hebben aan Jeugdzorg en dat er bij de volgende afspraak (als ik wel op kom dagen) een mevrouw met een grote hoornen bril zit die gaat beoordelen of de interactie tussen Max en mij wel goed genoeg is. Of ie geen opvallende blauwe plekken heeft. Of angstig kijkt. Zodat ze moet besluiten dat hij tijdelijk in een pleeggezin moet.

Oh nee. Ik bel ze niet. Ik ga ze gewoon negeren. Ik ga onderduiken voor het consultatiebureau.

Lees ook: Waarom peuters het soms ook gewoon heeeel errug zwaar hebben

Lees ook

8 Comments

  • Hier al liep het al fout terwijl mijn prematuur zoontje nog in het ziekenhuis lag. Een handgeschreven briefje of we een afspraak wilde maken!? Na een paar dagen de deurbel de verpleegkundige of we het briefje gevonden hadden! Sodemieter op mijn zoon ligt nog in het ziekenhuis!!!! Dat was onze 1e kennismaking. Daarna ruzie over de entingen en mijn vermoeden van reflux werd van de tafel geveegd alle baby’s spugen ( wel flink reflux dus….) ik laat ze nu maar zwetsen verstand hebben ze echt niet… Komen voor de prikjes en dat is het!! De 14 maanden prik heeft mijn zoon van de week gehad dus we zijn er even vanaf van dat zooitje brrrr

  • Bij de eerste zat ik thuis te snotteren toen de verpleegkundige me werkelijk waar had gevraagd of ik niet wist dat borstvoeding de beste voeding voor mijn baby’tje was (Nee, echt? O, neem me niet kwalijk, ik heb de laatste dertig jaar onder een steen geleefd, zeg!). Want ja, ik voelde me er al behoorlijk schuldig over en zij bevestigde in mijn ogen heel subtiel dat ik na een week of vier al een falende moeder was.

    Bij kind twee – een reuzenbaby van 9,5 pond bij de geboorte – kreeg ik op mijn kop omdat ik zonder overleg was overgestapt naar voeding voor hongerige baby’s. Twee jaar later én wijzer heb ik haar assertief (maar inwendig trillend) verteld dat wij dat zelf wel besloten.

    Bij kind drie ga ik alleen nog maar voor de inentingen.

    Ze doen het alle drie nog en ze vinden me alle drie best lief :-)

    Kortom: trek het je niet aan. Legio vaders en moeders vergeten door de drukte van alledag wel eens iets en dat maakt je zeker geen slechte ouder. Je hoeft je tegenover het consternatiebureau zeker niet over een gemiste afspraak te verantwoorden, hoor!

  • Ha Femke, met wie zat je eigenlijk te vergaderen? Iemand die jou stiekem veroordeelt ? Wat een nare vrouw moet dat zijn. Niet voor gaan werken hoor! X

  • Hier heet het al het consternatie buro; dat zegt genoeg. Al met al ben met 3 kinderen al minsten 7 afspraken straal vergeten… De jongste is 1,5 dus we hebben nogal wat consternatie bezoekjes te gaan : )

  • Joh, kan toch gebeuren? Gewoon ff reschedulen dan is het uit de lucht en heeft de kleine zijn prikjes (belangrijkst). Niet te zwaar aan tillen, je weet toch dat je het niet expres doet.. Je hebt het gewoon druk!

    Succes!
    Francesca Vonk

  • Haha, nou heel herkenbaar verhaal hoor: deze moeder heeft eigen bedrijf, dus mega druk en consultatieburo zit niet bepaald ‘in mn systeem’ ;-) dus zelfs meerdere malen vergeten.. Foei.
    Maar goed, mij vonden ze al misdadig toen ik bij de eerste afspraak meldde dat wij willen dat onze zoon uberhaupt geen prikken krijgt, maar dat we liever aan een optimale weerstand werken. Gelukkig heeft ie n uberhealthy moeder ;-) en dito voeding waardoor ie altijd springlevend, supergezond, nooit ziek of kwaaltjes is en altijd vrolijk is, zelfs daar op t buro. (Schijnt bijzonder te zijn). Hij stijgt boven alle curves en ontwikkelingslijnen uit, dus wordt ik inmiddels als iets minder misdadig bekeken.. Maar tis een ‘bijzondere’ club en heb er eigenlijk niks te zoeken/ wordt er weinig wijzer van. Ga meer af en toe om wat goodwill te tonen en niet helemaal op de zwarte lijst te belanden, hihi.

  • Nooit gedacht een moeder te treffen die exact hetzelfde zich er over voelt, denkt en doet! Als een sekte voelt het bij het eerste bezoek na de geboorte van je wonder wanneer ze bij je op de bank “wat vragen” komen stellen. “Wat is jullie beroep, welk opleidingsniveau hebben jullie, hoe ga jij (de moeder) het indelen na de kraamtijd werk VS baby. Goed gedaan Femke! Je bent een goede moeder :-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.