Hoe meer kinderen, hoe beter! (Want het wordt alleen maar makkelijker)

Logischerwijs zou je denken dat het ouderschap zwaarder wordt naarmate je meer kinderen hebt. Het tegendeel is waar, zegt Vala. Zij zou iedereen dan ook aanraden vooral veel kinderen te krijgen.

Ja ja, ik zie je wenkbrauwen al omhoog schieten. Want wat krijgen we nou: pleit Vala de Grote Kinderhater hier nu echt voor het grote gezin? Inderdaad, je leest het goed. Mensen, gaat heen en vermenigvuldigt u! Zelf had ik ook nooit gedacht dat ik er nog eens zo over zou denken, sterker nog, niet zo lang geleden was ik in staat om iedereen met klem te verzoeken het vooral bij één kind te houden, gewoon voor het bewaren van z’n eigen geestelijke en lichamelijke gesteldheid (en iets met overbevolking en arme kindertjes die geen eten en geen ouders hebben enzo). Echter, sinds ik in het bezit ben van maar liefst drie kinderen weet ik dat het tegenovergestelde juist waar is. Hoe meer kinderen, hoe beter. Het wordt namelijk met ieder kind makkelijker. Leuker trouwens ook. Als ik dat eerder had geweten, had ik een beetje sneller doorgefokt. Dan had ik er nu misschien wel vijf gehad! En dan moet het ouderschap wel helemaal appeltje-eitje zijn.

LEES OOK: Deze vaderkwaliteit zouden alle moeders moeten hebben.

Het geval wil namelijk dat je met ieder kind zelfverzekerder wordt als ouder. De eerste keer maak je je nog enorm druk over alles, maar met ieder kind dat erbij komt word je onverschilliger. Zolang zo’n kind groeit, eet, poept en (een beetje) slaapt zal het voor je gevoel wel goed zijn. Dat scheelt een enorme hoop tijd die je eerst aan stress, het doorbladeren van opvoedboekjes en dingen opzoeken op Google kwijt was. Die tijd kun je dan vervolgens weer gebruiken om te knuffelen en te spelen met je kinderen, wat dus heel gezellig blijkt te zijn. Of je leest boekjes waar geen opvoedtips in staan, maar gewoon een roman en dat is ook heel leuk. Soms zie je dan vanuit je ooghoek een kind van de bank af vallen, of dwars door een glazen tuindeur heen rennen. Maar als het kind vervolgens niet een half uur buiten westen is, of exorbitant veel bloed verliest, is het niks dat je niet eenvoudig kunt oplossen met een kusje en een Sponge Bob pleister. En die wetenschap geeft heel veel rust, kan ik je zeggen.

Daarnaast is het zo dat kinderen over de geweldige capaciteit beschikken om elkaar te vermaken. Wat betekent dat jij dat dus niet meer hoeft te doen. Het is daarom zaak om zoveel mogelijk kinderen, zo snel mogelijk achter elkaar te krijgen. Toegegeven, de eerste jaren is het even aanpoten en wil je waarschijnlijk heel vaak dood, maar je moet je focussen op de lange termijn. Er komt namelijk een dag dat de eerste lading kinderen die je kreeg elkaar niet meer de hele tijd de hersens inslaat met hun Nijntje knuffels, maar tot de ontdekking komt dat er altijd een speelkameraadje bij de hand is. Een vriend of vriendin van nagenoeg dezelfde leeftijd, met dezelfde soort interesses en dezelfde nimmer aflatende portie energie. Veel leuker dus dan zo’n oud lijk van een ouder, die na drie keer op het klimrek afgevoerd moet worden met spit, of steeds maar de officiele spelregels wil volgen met Junior Monopoly, terwijl het juist zoveel leuker is als je er je eigen draai aan geeft. En alle kinderen die na die eerste lichting volgen, liften mee op dat principe. Geloof me, na het tweede kind heb je, nou ja, geen kind meer aan je kinderen. En dat is dan weer heel praktisch met het oog op dat boek met leuke verhalen dat je aan het lezen was.

Ook leuk: zodra ze een beetje uit de luiers zijn kunnen kinderen uitstekend ingezet worden in het huishouden. Wie het een beetje slim aanpakt weet het wekelijks huishoudelijk takenpakket voor zichzelf zeker wel met de helft terug te brengen door te delegeren aan de kinderen. Die kunnen namelijk heel goed vaatwassers en wasmachines volstoppen, kleinere broers en/of zussen voeren, schone was opruimen of naar het winkelcentrum voor een boodschapje. Op dit moment ben ik mijn dreumes aan het leren om te stofzuigen en de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat mijn hal nog nooit zo stofvrij is geweest. En nee, dat is helemaal niet zielig. Kinderen houden namelijk van helpen. En laten we wel wezen, je hebt ze het leven gegeven, dus daar mag je dan best wel iets voor terug verwachten. John F. Kennedy zei het tenslotte ook al: think not what you can do for them, but what they can do for you. Ja oke, hij zei het andersom, maar ach, laten we nou niet op alle slakken zout leggen.

Maar alle gekheid op een stokje en nu even serieus: ik wilde dat ik bij mijn eerste al de moeder was die ik nu met drie kinderen ben. Relaxed, zelfverzekerd en vooral: genietend. De moeder die het ouderschap vooral leuk vindt, ipv zwaar. Omdat ze weet dat het allemaal zo’n vaart gewoon niet loopt, wat voor hysterische en enge verhalen je ook allemaal hoort. Dat het allemaal meestal gewoon wel goed komt. Dat ik het goed doe. Misschien zou iedereen gewoon gelijk een drieling moeten krijgen. Dan ben je weliswaar bekaf na een week, maar je heb in ieder geval geen tijd om je zo druk te maken als de meeste nieuwe moeders doen. Want wat is het eigenlijk zonde dat we daar zo ontzettend veel van onze kostbare tijd aan verspillen, aan stressen, piekeren en hysterisch dingen Googlen. Tijd die we ook hadden kunnen doorbrengen met onze kinderen. Of aan dat boek dus, want tjongejonge, wat is dat spannend. Ik ga dus gauw weer even verder lezen. Oh wacht, valt er daar een kind uit het raam? Nou ja, hij huilt nog, dus dan zal het best wel meevallen…

LEES OOK: Aan alle ouders met ruziënde kinderen: het wordt beter!

Vala (36) is journalist en tekstschrijver en heeft drie kinderen: een zoon van 7, die autisme heeft en twee dochters van 5 en 1 jaar. Vala heeft een chronische ziekte, maar probeert zich daar niks van aan te trekken (wat soms jammerlijk mislukt). Ze is getrouwd met Mario en samen runnen ze een nogal gemankeerd, maar heel erg leuk gezin. Want saai is het in ieder geval nooit.

Lees ook
Geschreven door
More from Vala van den Boomen

Een ban voor de barende vrouw (maar halfblote tienermeisjes mogen wel)

Halfblote tienermeisjes die zichzelf in compromitterende poses op Instagram zetten, filmpjes van...
Lees verder