6 Leugentjes om bestwil voor jonge ouders

Je herkent ze meteen; jonge ouders. Van die mensen met een licht panische blik in hun ogen, chaotische tassen vol ondefinieerbare spullen en spectaculaire wallen. Die af en toe wel een hart onder de riem kunnen gebruiken dus. En aan wie vaak een heleboel dingen verteld wordt om ze er doorheen te slapen. Maar die soms helemaal niet zo erg kloppen. Zoals:

* Na drie maanden slaapt ‘ie door.
Oke, de deceptie is echt heel groot als dat dan niet zo blijkt te zijn, maar in bange dagen moet je mensen soms gewoon wat hoop geven. Tegen de tijd dat die drie maanden voorbij zijn, hebben ze waarschijnlijk toch zo’n groot slaapdelirium, dat ze zich niet eens meer kunnen herinneren dat je een valse belofte hebt gedaan. En dan sta jij sowieso al klaar met het voorstel de baby een weekend bij jou te laten logeren, dus dan heb je voorgoed een heiligenstatus bemachtigd, wat voor onzin je verder ooit nog uit zult kramen.

Lees ook: Je weet dat je moeder bent als…

* Als je borstvoeding geeft, smelten de kilo’s weg.
Het kan een hele struggle zijn in het begin, dat borstvoeden. En menig moeder is dan geneigd de handdoek in de ring te gooien, terwijl ze misschien toch wel heel graag had willen voeden. Een vrouw een strak lijf voorhouden als een vette worst kan precies dat duwtje zijn dat ze nodig heeft om nog even door te zetten. Dat het in veel gevallen best wel tegen valt met dat gewichtsverlies en dat dat waarschijnlijk gewoon meer te maken heeft met gezegend zijn met een goed metabolisme dan met borstvoeden, daar komt ze vanzelf wel een keer achter. En tegen die tijd loopt die borstvoeding waarschijnlijk in ieder geval als een tiet.

* Voor je het weet is het voorbij, echt waar.
Ehm, ja, in principe is dat zeker waar. Als je na dat eerste jaar terugkijkt, weet je niet meer waar de tijd gebleven is. Maar als je er middenin zit, dan lijkt het wel alsof de minuten uren duren. De slapeloze nachten, nimmer aflatende stroom van voedingen en poepluiers, de onzekerheid en het wennen aan je nieuwe leven, soms vraag je je als jonge ouder af wanneer het allemaal een keer ophoudt en kun je de tijd wel vooruit kijken. Maar het is goed om te horen dat er licht aan het eind van de tunnel is.

* De baby weet van nature hoe hij aan de borst moet drinken.
Goed bedoeld natuurlijk en je zou denken dat Moeder Natuur het inderdaad zo bedacht heeft, maar helaas gaat die vlieger niet altijd op. Sommige baby’s vinden dat borstvoeden namelijk net zulke rocket science als hun moeders. Krijgen dat aanhappen maar niet onder de knie, drinken veel te snel of te gulzig of hebben er het geduld niet voor. Het is vaak een zoektocht voor zowel moeder als kind en jouw baby is heus de enige niet die er de ballen van snapt. Ook als is ‘ie ‘ervoor gemaakt’.

* Die eerste maanden zijn zo bijzonder.
Absoluut. Helemaal waar. Maar dat realiseer je je vaak pas achteraf. Want die eerste maanden zijn namelijk doorgaans ook het meest vermoeiend. En chaotisch, intensief en eng. Het is allemaal leuk en aardig met dat genieten enzo, maar vaak heb je daar helemaal geen tijd voor. Ben je niet in staat om steeds maar stil te staan bij hoe bijzonder het allemaal is. Ja, dat is achteraf bekeken vaak jammer, maar het is ook gewoon hoe het gaat. En trouwens, je realiseert het je tussen de bedrijven door echt wel, hoor.

* Het wordt makkelijker.
Tja, wat zullen we daar nou eens van zeggen? Makkelijker? Niet echt eigenlijk. Anders wordt het vooral. Want met iedere levensfase loop je weer tegen nieuwe uitdagingen en problemen op. Maar je groeit erin mee, iedere keer weer en je leert alle hordes die je tegenkomt uiteindelijk te nemen. Waarna je gewoon weer een aanloop moet nemen om de volgende sprong te wagen. Want dat is het ouderschap nou eenmaal: een hele grote duik in het diepe. Maar uiteindelijk komen we altijd weer boven.

Lees ook: Welkom bij de vereniging van niet zo perfecte ouders (dit zijn de toegangseisen).