Toen ik dacht dat mijn dochter stikte en ik zowat een hartaanval kreeg

Op een nacht hoorde Vala een vreemd geluid uit de kamer van haar jongste dochter komen. Binnen een paar seconden sloeg de paniek toe. Ze stikt! Ze stikt! En de kans is groot dat het ook jouw kind overkomt.

Ik lag in bed toen ik het hoorde: een naargeestig, gorgelend, gierend geluid. Het was eigenlijk niet thuis te brengen wat het precies was. Maar eng klonk het wel. Opeens realiseerde ik me dat het uit de kamer van mijn dochter Arwen kwam. Arwen die, in mijn veronderstelling, vredig lag te slapen. Als door een wesp gestoken sprong ik op en sprintte over de overloop naar haar kamer. “Mario, ze stikt!” gilde ik in paniek over mijn schouder voor ik Arwens slaapkamerdeur open gooide, verwachtend mijn meisje blauw aangelopen in haar bedje aan te treffen. Blauw was ze niet. Wel benauwd en vooral: heel erg in paniek. Net zoals haar moeder, die het schokkende en sputterende lijfje van haar kind uit het ledikant griste en zich afvroeg of de hulpdiensten er wel op tijd zouden zijn om haar te reanimeren. Mijn dochter hapte panisch naar lucht, paars aangelopen en in duidelijke doodsangst. En ik? Ik zag mijn kind al in mijn armen sterven.

LEES OOK: Top 10 van dingen waar je kind in kan stikken (dus pas op!).

Maar wees gerust, dit enge verhaal loopt goed af. Arwen leeft nog. Ze stikte namelijk niet, ze had een aanval van pseudokroep. En dat is niet gevaarlijk, maar wel doodeng als je het niet eerder hebt meegemaakt en dus geen flauw idee hebt wat er aan de hand is. Want het lijkt wel degelijk alsof je kind bezig is het loodje te leggen. Pseudokroep is een zwelling van het slijmvlies in het strottenhoofd, veroorzaakt door een virus waar een kind een verkoudheid of een bovenste luchtweginfectie van krijgt. Door dit virus zwelt het slijmvlies op, waardoor de lucht die een kind inademt alleen nog maar door de vernauwing die door de zwelling is ontstaan naar binnen kan worden gezogen. Dit geeft het angstaanjagende gierende geluid dat het doet lijken alsof je kind stikt. Het kind kan ook een onaangename ‘blafhoest’ krijgen, die klinkt alsof je een bronstige zeehond in huis hebt. Je zou van minder een hartaanval krijgen.

Het had weinig gescheeld of ik had een ambulance gebeld om ons met piepende banden naar de Spoedeisende Hulp te brengen, maar gelukkig stabiliseerde Arwens ademhaling zich in mijn armen snel en durfden we erop te vertrouwen dat ze de ochtend wel zou halen. Een bezoekje aan de huisarts de volgende dag leerde ons dat het vooral paniek was geweest waardoor Arwen leek te stikken. Je kunt je tenslotte voorstellen dat het niet alleen voor de ouders, maar ook voor een kind zelf nogal een angstige ervaring is om opeens wakker te worden en het Spaans benauwd te hebben. En juist daarom is het zo belangrijk dat je als ouders kalm blijft als een kind een aanval van pseudokroep heeft. Dat je je kind rustig troost tot het weer gekalmeerd is. Een tijdje met de deur dicht en de warme douche aan in de badkamer gaan zitten waardoor het kind warme, vochtige lucht in kan ademen kan ook nog weleens helpen om het tot bedaren te brengen. In de meeste gevallen is een pseudokroep aanval vrij snel over en kan je kind daarna weer lekker slapen. En jij ook (nou ja, na een flinke borrel voor de schrik).

Die kinderen bezorgen je door de jaren heen heel wat grijze haren en ik kan je zeggen dat ik er na mijn eerste kennismaking met pseudokroep flink wat bij gekregen heb. Ik wist van het bestaan van deze kinderkwaal niks af, dus ik kreeg zowat een hartverzakking. Mocht het jouw kind een keer overkomen, dan weet je nu dat je niet gelijk de autoriteiten hoeft te verwittigen, maar dat het allemaal wel meevalt. Sneu blijft het natuurlijk wel, dus troost je arme, naar adem happende, blaffende zeehondje maar goed als-ie ‘s nachts net zo paniekerig wakker wordt als Arwen. Want kind zijn, het is niet makkelijk met al die kwalen die je te verduren krijgt. Gelukkig kunnen ze zich er later niks meer van herinneren. Het zijn de ouders die er nachtmerries en een trauma aan overhouden.

LEES OOK: Als je zoon de mannengriep heeft.  

Vala (36) is journalist en tekstschrijver en heeft drie kinderen: een zoon van 7, die autisme heeft en twee dochters van 5 en 1 jaar. Vala heeft een chronische ziekte, maar probeert zich daar niks van aan te trekken (wat soms jammerlijk mislukt). Ze is getrouwd met Mario en samen runnen ze een nogal gemankeerd, maar heel erg leuk gezin. Want saai is het in ieder geval nooit.

Lees ook
Geschreven door
More from Vala van den Boomen

Relaxte mama, relaxte baby? Tja…

Heb jij een moeilijke baby? Eentje die veel huilt, onrustig is, niet...
Lees verder