Waarom ik borstvoeding haat

Je voelt je net Barta38...
Philippine heeft haar beide kinderen ruimschoots borstvoeding gegeven, en ze is dankbaar dat het haar lukte. Maar….vond ze het een feest? Nou, eerlijk gezegd niet.

Begrijp me niet verkeerd; ik heb mijn oudste zoon zes maanden lang borstvoeding gegeven en mijn jongste is nu 3,5 maand en ligt ook nog aan de borst. Ik vind het heerlijk die momenten samen, ben supertrots dat mijn kinderen zo goed groeien op enkel en alleen voeding van mijzelf en besef heel goed dat ik een mazzelaar ben bij wie het zo goed lukt (ik ben er met wat tepelkloven, een borstontsteking en af en toe wat stuwing, redelijk goed afgekomen). Ik vind het fantastisch om te kunnen doen maar tegelijkertijd voel ik af en toe ook intense haat voor het borstvoeden. En wel hierom:

– Je kan nooit langer dan 3 uur weg (de tijd die in het begin tussen voedingen zit. Tenzij je gaat kolven en iemand anders een flesje geeft).

– Als je langer dan 3 uur weg bent zonder je baby moet je dus gaan kolven (en dat is dus heel erg stom!).

– Jij bent altijd de klos. Staat het warme eten net op tafel en moet je baby eten? Heeft mama pech. De baby gaat aan de borst en na een half uur is je eten koud.

– ’s Nachts ben jij ook degene die eruit moet voor een voeding.

– Zodra je stop met borstvoeden verandert je ferme D-cup in een slappe B.

– Je kan geen wijn drinken (of toch wel? Lees dit).

– Je krijgt sowieso een keer te maken met tepelkloven, inmense stuwing, een borstontsteking of ander leed.

– Als je ’s ochtends net iets te lang staat te dromen onder de douche komt er melk uit je tepels.

– Je moet te pas en te onpas je tiet tevoorschijn toveren als je kind honger heeft. Ja ook midden op het terras/een bomvol strand/het schoolplein/in het pashokje van de Zara.

– De hele familie weet intussen ook hoe je borsten eruit zien. Inclusief je schoonvader en je achterneef.

– Je weet nooit precies hoeveel je baby daadwerkelijk heeft gedronken. Dus als hij een uur na de voeding begint te huilen weet je dus niet of dit nu van de honger is of niet.

– Je loopt zolang je borstvoeding geeft met tepelpads in je beha rond.

– En als je die bent vergeten in je beha te doen en de toeschietreflex komt, heb je een probleem.

– Die voedingsbeha’s zijn sowieso niet om aan te zien. Het is maar goed dat die baby al gemaakt is zeg maar.

– Je kunt geen normale kleren meer aan (lees: leuke jurkjes, zijden blousejes of hooggesloten truitjes). Alles moet snel open kunnen worden geritst en het liefst van donker katoen (want pas op: lekkende melktieten = vlekken!).

– Je voelt je net Berta 38.

– Je krijgt nachtmerries van het geluid van de borstkolf.

– Je krijgt een halve hernia als je jezelf niet bij elke voeding volledig installeert tussen de (voedings)kussens.

– Je man gaat sowieso een keer (of meerdere keren) een flesje moedermelk verspillen die jij de dag ervoor met moeite vol hebt gekolfd.

– Je krijgt standaard vragen en opmerkingen als: hoelang ga je nog borstvoeding geven? / Ik zou stoppen hoor / Ga je nu al stoppen? / Op flesvoeding worden ze ook groot. Het is in ieder geval nooit goed.

Lees ook