Als je schrikt van de borsten van je vriendin

borstvoeding, borsten, vriendin
Ons hele leven doen we zeer privé over naakt, vagina’s, piemels en borsten, maar op het moment dat er een kind is geboren en er borstvoeding wordt gegeven, moet ineens alle schaamte over de blote boezem maar opgeheven worden. Want: ‘Het kind moet eten. Wat is daar nu seksueel aan?’ Femke vindt het allemaal een beetje teveel gevraagd. Zij schrok zich helemaal de tering toen ze de borsten van een vriendin ineens in vol ornaat zag. En maar normaal doen, hè? Dat wordt dan van je verwacht.

Lees ook: Deze (redelijk gênante) dingen doet iedere ouder in het geheim

Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Daar zat ik dan, op de bank bij een vriendin die een maand daarvoor haar eerste kind gekregen had. Zelf was ik nog geen moeder, dus het kwam hard binnen wat ik zag. Haar baby had honger en begon verschrikkelijk te huilen. Mijn vriendin trok zonder op of om te kijken haar enorme borst uit haar bh en het kind begon te happen. Ik wilde wegkijken, maar het lukte niet. Die grote, uitgerekte tepels, die blauw dooraderde borsten, de zwaarte, de grootte…ik was werkelijk in shock. Nog nooit had ik iets van zo dichtbij mogen meemaken.

Ik herinnerde me tantes die vroeger, toen ik met mijn ouders meekwam op kraambezoek, naar boven gingen om even privé te voeden en besefte nu waarom; het is toch een beetje een ongemakkelijk gevoel. Als je zoals ik uit contreien komt waarin je het niet gewend bent om heel vrij om te gaan met naaktheid (ik ga met moeite naar de sauna), je ook nooit met je hele volleybalteam onder de douche hebt gestaan en tijdens een slaapfeestje met vriendinnen met je rug naar elkaar ging staan om je bh uit te trekken en snel je pyjama over je hoofd heen te trekken dan is het aanzicht van twee borsten die zo dichtbij zijn gewoon een beetje angstaanjagend. En ik vind dat dat ook gewoon eens gezegd moet kunnen worden.

Ja,  ik weet dat het de natuur is en ja, ik weet dat het kind moet eten en dat het niks met seks te maken heeft, maar sorry, als ik het decennia lang het alleen over borsten heb gehad in de seksuele context dan is het nogal een omschakeling wanneer ik moet doen alsof ik dat ineens vergeten ben. Dat is namelijk niet zo. Dat makkelijk in het openbaar voedende vrouwen zich zo boos maken over mensen die ongemakkelijk van die blote borsten worden dat heeft volgens mij ook te maken met het feit dat het gewoon onhandig is. Dat je moet voeden terwijl je op pad bent en dan zo’n doek over een kind heen moet leggen, wat dat kind irritant vindt en waarvan jij dan weer geïrriteerd raakt. Ik had zelf ook niet zoveel moeite met in vol ornaat voeden in gezelschap, omdat het destijds de praktijk van alledag was en ik meer met mezelf bezig was dan met anderen. Ook ik heb wel eens mensen geschokt naar mijn opgeblazen boezem zien kijken. Met name vrienden van mijn man die daarvoor (en dat vinden we dan logisch!) nog nooit mijn borsten in vol ornaat hadden gezien. Achteraf denk ik: what was i thinking? Die hormonen voerden zodanig de boventoon dat ik geen moer meer om mijn omgeving gaf. Nee, dat is niet ontzettend erg, maar nu ik weer in perspectief naar de wereld kijk, hoop ik toch dat ik het een volgende keer anders zou doen. Gewoon, omdat ik niet wil dat mensen zich ongemakkelijk voelen. Ik vind soortgelijke situaties, ook nu ik zelf een kind heb, ook nog steeds een beetje awkward.

Er gaan de laatste tijd van die filmpjes viraal waarin actrices met hun baby gaan zitten zogen in de tram en vervolgens laten filmen hoe asociaal omstanders daarop kunnen reageren. Begrijp me goed, ik vind dat niet goed te keuren en ik zou ook nooit tegen een borstvoedende vrouw zeggen dat ze elders moet gaan zitten of haar borsten moet bedekken, maar ik moet toegeven dat ik zelf ook wel denk: Moet dat echt nú? Je kunt het toch uitvogelen wanneer je kind moet eten? Dat mensen het een beetje vreemd vinden dat je en plein public met blote borsten gaat zitten vind ik namelijk niet zo raar. Als ik morgen in de tram mijn borst uit mijn shirt haal, nemen mensen daar aanstoot aan en als ik dat doe om mijn kind te voeden mógen mensen daar geen aanstoot aan nemen. Dat is toch super-inconsequent? Tuurlijk, het kind moet eten, maar doe het thuis of leg er een lapje (hoe lastig ook) overheen. Want we hebben nu eenmaal met elkaar afgesproken dat we bepaalde lichaamsdelen bedekken. Of zullen we daar gewoon überhaupt mee stoppen?

Lees ook: 35 Dingen waarvan je móet genieten voordat je moeder wordt

Lees ook
Geschreven door
More from Femke Sterken

Barbara opende het eerste Nederlandse vondelingenluik

Barbara Muller (43) trekt het niet, alle berichten over kindermishandeling in de...
Lees verder