Basisschoolkeuze in Amsterdam is in spanning afwachten of je wordt ingeloot (Ja, echt!)

bassischool
Femke en haar man hebben na lang wikken en wegen een keuze gemaakt voor een basisschool in hun buurt. Nou ja, niet één keuze, maar tien. Want in Amsterdam moet je een lijst met tien scholen indienen, omdat je uitgeloot kunt worden. Ja, je leest het goed: je kunt uitgeloot worden en je kind kan op een school terecht komen die je eigenlijk niet echt ziet zitten. Femke en haar man wachten momenteel in spanning af.

Lees ook: Zoektocht naar een Amsterdamse basisschool (of: hoe je langzamerhand gek wordt)

Nog twee weken en ik weet naar welke basisschool Max zal gaan als hij vier wordt. Ik zit echt met de billen samengeknepen te wachten, want ik ben echt als de dood dat hij op mijn schoolkeuze vijf tot en met tien terecht komt. Nu zou je kunnen vragen: maar je hebt toch alleen scholen in gevuld die je goed genoeg vond? Maar het antwoord daarop is: Nee. Dat is het probleem: er zijn niet genoeg goede scholen in ons voorkeursgebied. Je kunt wel goede scholen uit een ander voorkeursgebied aankruisen, maar dan weet je sowieso dat je onderaan de lijst komt te staan.

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

In mijn top vijf staan nu op 1 mijn lievelingsschool op 2 mijn tweede lievelingsschool die me eigenlijk net iets te ver weg is maar wel heel leuk op 3 een gemiddeld leuke school met een iets te bedreigend groot gebouw op 4 een volledig zwarte school die wel maar op drie minuten lopen is en op 5 een school waar net een pedofiel ontslagen is (de rest is nog treuriger, dus die bespaar ik jullie maar!). Mijn man Reinier en ik kijken momenteel elke dag met spanning in de brievenbus of het verlossende woord al gesproken is. Bij de voorlichtingsdag op school 1 waren negentig ouders aanwezig (dit gaat dus minstens op vijfenveertig kinderen) en er is maar plek voor twintig kinderen.

De kans is dus groot dat Max daar niet terecht kan. Er vroeg tijdens die bijeenkomst zelfs een moeder voor wie ze een appeltaart moest bakken om toch een plekje te krijgen. Reinier en ik speculeren er nu dus steeds over of we iets hadden moeten en kunnen doen. Cadeaus sturen aan de directeur, lobbyen bij de MR, beloven in de OR plaats te nemen, alvast vastleggen dat we allebei een heel jaar lang overblijfouder gaan zijn. Vanbinnen word ik echter bozer en bozer om dat hele Amsterdamse schoolsysteem. Het is toch van de zotte dat je kind niet gewoon naar de school kan die jij als ouder het meest geschikt acht? Wij zitten hier met onze drieënhalfjarige in spanning alsof het kind misschien toegelaten kan worden tot een Ivy-league universiteit. Wordt het Harvard? Of misschien toch Princeton? Zoiets.

Ik snap ook werkelijk niet waarom de gemeente er niet wat aan doet. Gooi alle kinderen van alle scholen in één wijk lekker door elkaar en verdeel ze over de verschillende locaties. Zo krijg je een evenwichtige afspiegeling van de samenleving, zijn er geen zwaarte of witte scholen en hoeft er ook niemand appeltaart te bakken om te slijmen bij de directeur van de ‘goede’ school.

Lees ook: Een school vinden voor je kind, hoe doe je dat?

Geschreven door
More from Femke Sterken

Nee, je wordt niet gek… (je kind is PEUTER)

Femke verbaast zich er over dat de babytijd ‘pittig’ wordt genoemd. Sinds haar...
Lees verder