Femke experimenteert met 5 nogal extreme opvoedmethodes

extreme opvoedmethodes
Hoe ouder Femke’s zoon wordt hoe meer het echte opvoeden om de hoek komt kijken. Femke worstelt dagelijks met de buien van Max en probeert verschillende dingen uit. Momenteel  vermijdt ze het woord ‘nee’. Raar? Er zijn methodes die nog een stukje verder gaan.

1. Geen/weinig gebruik maken van luiers (vanaf het allereerste begin)
Er schijnen ouders te zijn die hun baby vanaf de geboorte zoveel mogelijk een gewoon onderbroekje aantrekken en alleen luiers als achtervang gebruiken. Deze ouders zijn extreem alert op alle signalen die het kind geeft als het een kleine of een grote boodschap moet doen.
Mij lijkt dit extreem vermoeiend, maar de gedachte erachter begrijp ik wel. Men gelooft dat de baby zich op deze manier sneller bewust is van zijn natuurlijke ritme en sneller leert communiceren over zijn behoeften. Mocht dit je nu een beetje te ver gaan, dan kun je ook wachten totdat je peuter eraan toe is om zindelijk te worden en dan deze methode gebruiken. Niet langer een luier om, maar een onderbroekje aantrekken en gewoon nat laten worden, zodat het kind ook begrijpt waarom het op het potje moet.
(Er wordt gezegd dat kinderen steeds minder makkelijk zindelijk worden, omdat de luiers steeds beter absorberen… de noodzaak van zindelijkheid is weg. Breng de noodzaak terug!)
Wel een beetje lastig als je kind naar de crèche gaat….

2. Bijt je peuter (terug)
Kijk, dit is natuurlijk niet hoe je je kind wil leren dat hij niet mag bijten, maar bij sommige peuters lijkt niks tot hun botte hersens te kunnen doordringen en er zijn ouders die zich dan wenden tot deze controversiële aanpak. De deskundigen zien het niet zitten en blijven erbij dat je moet zeggen “wij bijten niet, wij doen aardig” of het kind ‘uit de situatie moet halen en afleiden’.
Nu ik zelf echter een bijtende peuter heb, snap ik bijtende ouders meer en meer.

3. Spreek tegen je peuter als een volwassene
Natuurlijk hoef je niet meteen een discussie te starten over Proust, maar uit onderzoek blijkt dat het babybrein gestimuleerd wordt door het gebruik van echte woorden. Er is dus wat voor te zeggen om de oetsiekoetsie-babytaal te bannen. Mijn schoonvader wil mijn zeventien maanden oude zoon al zelf om zijn flesje Roosvicee laten vragen en zegt steeds: “Wat bedoel je Max? Wil jij Roosvicee?” Ik vond dat tot nu toe onzin, maar naar blijkt is een beetje teveel van je kind vragen nog niet zo gek.

4. Als je peuter een woedeuitbarsting heeft zelf een woedeuitbarsting veinzen
Ik doe dit wel eens bij Max – met wisselend resultaat.
In het begin schrok hij zo erg dat hij er meteen mee ophield, maar inmiddels merk ik ook dat het hem verwart dat ik iets doe waarvan ik altijd zeg dat het niet mag. Dat is ook precies wat de pedagogen als kritiek leveren op deze opvoedmethode – dat je het kind een voorbeeld stelt dat je niet wilt stellen.
Hun advies: afleiden en op kalme toon uitleggen waarom zijn bedrag niet goed te keuren valt. Omdat ouders nu eenmaal niet altijd redelijke wezens zijn en vaak tot het uiterste getergd worden, kan een ouderlijke woedeuitbarsting hier en daar volgens mij ook geen kwaad.

5. Vermijd het woord ‘nee’ als je je peuter iets verbiedt
Dit is geen makkelijke opgave, want hoe vaak doet je kind iets wat niet mag? All the time. Er is echter iets voor te zeggen om het woord ‘nee’ niet te vaak te gebruiken, om inflatie te voorkomen. Volgens deze methode is het een idee om te zeggen “we halen de pannen niet uit de lade” of “we zitten niet met onze handen aan de oven”. Misschien dat dit meer effect heeft.
Of zou dat wishfull thinking zijn?

 

Foto: Thinkstock.

 

 

 

Geschreven door
More from Femke Sterken

“Mag ik mijn dochter paracetamol geven om te gaan slapen? Af en toe?”

Silvia is moeder van dochter Micky (4 maanden). Micky kan enorm huilen,...
Lees verder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.