Femke snapt niet hoe ze met de juf van groep 1 moet omgaan

Femkes zoon Max zit in groep 1 en dat is nogal een verschil met de voorgaande jaren, toen hij nog op het kinderdagverblijf zat. School is een heel ander verhaal, met andere mores en codes. Stukje bij beetje wordt Femke onderdeel van een nieuwe wereld, maar dat gaat met horten en stoten. Vandaag: communiceren met de juf, hoe gaat dat eigenlijk?

Op de school van Max gaat alles in een heel strak regime. Bij binnenkomst hangen de kinderen hun jas aan hun eigen kapstokje, dan zetten ze hun fruit, brood en drinkbeker in het kleine keukentje en leggen de schooltasjes in een aparte bak en vervolgens lopen ze (RUSTIG) naar hun tafeltjes alwaar een puzzeltje, of klei, of een tekening ligt waarmee ze zich de eerste tien minuten kunnen vermaken. De juf vraagt dan meestal iets in de trant van: hoe gaat het? of: hoe was het weekend?

LEES OOK: Waarom ouders wat meer respect moeten hebben voor leerkrachten

Toen dat de eerste keer gebeurde, begon ik uitgebreid te vertellen over de kinderverjaardag die we op zaterdag hadden gehad en dat dat nogal uit de hand was gelopen, omdat Max zich vol had gegeten aan M&M’s en klaarblijkelijk niet zo goed tegen kleurstoffen kan en daarom uit zijn plaat ging en ruzie had gekregen met een jongetje en dat het allemaal nogal heftig was geweest en…en…en… Nou goed, ik was te breedsprakig, dat werd me al snel duidelijk. De juf begon langs me heen te kijken, naar de andere kinderen en ouders die binnenkwamen. Ik werd eerst een beetje pissig en dacht ‘Vráág het me dan niet!’ maar ach, ik snapte ook wel weer dat er van me verwacht werd dat ik het kort zou houden in het ochtendgesprekje. Ik prentte mezelf in: ochtendgesprek met juf = koetjes en kalfjes. Het was een duidelijke regel. Eentje waarmee ik iets kon. En ik ben een streber, dus ik wilde het perfect doen. Van mij geen te lange verslagen van gebeurtenissen meer. Ik zou de juf niet storen in haar minutieus uitgedachte strakke regime. Ons contact zou kort doch vriendelijk formeel zijn. Het was goed.

Maar toen, toen week de juf af van de regel en raakte ik volledig in de war. Het ging zo: ik kwam Max brengen, op een woensdagochtend, nadat ik een week met een vriendin naar een tropisch oord was geweest. De juf vroeg hoe het was geweest. Ik antwoordde netjes: “Hartstikke leuk, lekker in de zon gelegen, veel boeken gelezen, het was heerlijk.” De juf vroeg echter door. “Welke boeken heb je gelezen?” Ik wist serieus niet wat ik moest doen. Dit hoorde niet bij de koetjes en kalfjes. Ik kreeg spontaan een blackout. Welke boeken had ik gelezennnn???? Ooooh, ik moest snel antwoorden, want er kwam straks alweer een ander kindje de klas binnen met ouders met wie ook over koetjes en kalfjes gepraat moest worden. Dus ik verzon maar wat. Een boek van Elana Ferrante. Geen idee wie dat is, iedereen leest het, ik niet, maar het was de eerste naam die in me opkwam, omdat ik niet meer wist wat ik wel had gelezen.

De juf vroeg wederom door: “Ik heb bijna alles van haar gelezen, hoe heette het?” En ze wilde weten wat ik allemaal gezien had in het tropische oord en of ik wel de hoofdstad bezocht had met die prachtige tempels. De ouders druppelden ondertussen binnen en ik kreeg het Spaans benauwd van zoveel aandacht. Sorry, het is vast heel autistisch van me, maar als ik normaliter wordt genegeerd als ik een langer verhaal probeer te vertellen en nu op commando mijn hele vakantie uit de doeken moet doen, dat lukt me gewoon niet. De juf keek me bevreemd aan omdat ik geen smeuïge verhalen wist te vertellen en ik voelde me een loser, omdat ik normaal wel heel goed smeuïge verhalen kan vertellen, een eigenschap die zij de kop had ingedrukt.

Dus nu weet ik het niet meer. Ik weet niet meer hoe ik met de juf moet communiceren. Moet ik vasthouden aan de koetjes- en kalfjesgesprekstechniek? Moet ik goed aanvoelen of haar pet staat naar een echt gesprek? Moet ik zelf een echt gesprek beginnen? Kan iemand mij vertellen hoe dit werkt? Alvast bedankt!

LEES OOK: Renée moest op het matje komen bij de schooldirecteur.

Lees ook
Geschreven door
More from Femke Sterken

Het tragische lot van je prachtige haar na de bevalling (en wat je ertegen kunt doen)

Tijdens haar zwangerschap werd Femke’s haar ongekend dik en glanzend. Maar in...
Lees verder