Wat ik heb geleerd van afvallen met Weight Watchers

Femke is vorig jaar een aanzienlijk aantal kilo’s kwijtgeraakt door het programma van Weight Watchers. In deze Week van de Afvaller staat ze stil bij de dingen die ze tijdens deze periode leerde over eten. “Ik denk nu beter na over wat ik in mijn mond stop en of dat het waard is. Maar dat betekent niet dat het leven nu saaier is!”

Gisteren deed ik ’s middags een keukenkastje open, omdat ik een rijstwafel met pindakaas voor mijn zoon wilde smeren. In de kast lag een zakje met van die gele besuikerde snoepbanaantjes. Iedereen kent ze. Ik had ze voor de verjaardag van mijn zoon gekocht, maar ik was vergeten ze op tafel te zetten en mijn zoon Max bleek ze niet lekker te vinden. De zak lag open in de kast…te wachten op…ja waarop eigenlijk? Gedachteloos nam ik een banaantje uit het zakje en stak het in mijn mond. Mierzoet. Chemisch. En toch ging mijn hand automatisch weer naar het zakje. Mijn lichaam is nu eenmaal geprogrammeerd om zoveel mogelijk vet en zoet tot zich te nemen. Maar goed. Ik heb tegenwoordig als reflex dat ik denk in punten. En bij dit banaantje dacht ik: “Dit kost me minstens 2 punten van de 30 punten die ik per dag te besteden heb. En voor wat?”

Het is nu een half jaar geleden dat ik het Weight Watchers-programma volgde en ik leg momenteel niet meer niet meer dagelijk alles vast in een dagboek om er punten aan te koppelen. Maar het heeft mijn kijk op eten wel beïnvloed. Door Weight Watchers heb ik keuzes leren maken. Het is belachelijk om vier koffie verkeerd per dag te drinken, want die melk is een sluipende dikmaker. Of je drinkt je koffie zwart (eventueel met een wolkje melk) óf je drinkt (zoals ik nu doe) twee lattes per dag en geniet daar extreem van.

Ook in het koekvak van de supermarkt, is nog wel wat voordeel te behalen als je wilt opletten dat je niet te dik wordt. Ik ben een sucker for gevulde koeken en stroopwafels en kwam erachter dat een stroopwafel ‘slechts’ 8 punten is, terwijl een gevulde koek al aan de 12 punten komt. Nou, dan is de keuze niet moeilijk. Bye bye gevulde koek. Ja toch?

Iedereen denkt altijd maar dat afvallen strontvervelend is en dat niemand het volhoudt. “Je moet je hele lifestyle veranderen”, zei een collega ooit tegen me “Voor altijd.” Ik weet nog dat ik dacht: “Dat is sowieso een onbegonnen zaak. WAT EEN ELLENDE huhuhuuuu!!!” Toch is dat niet zo. Het is een mindset. Niemand kan altijd maar alles ongestraft eten. Behalve 14-jarige balletmeisjes en voetbaljongens. Je moet dus een beetje letten op wat je naar binnen werkt. En dat betekent niet dat je je hele leven op een bruine boterham hoeft te kauwen, je kunt heus ook gewoon een lekker stuk cheesecake eten, maar dan schep je ’s avonds je bord iets minder vol aardappels. Als de knop eenmaal om is, is ‘ie ook goed om.

Het is nu een drietal maanden geleden sinds ik stopte met dagelijks het dagboek van Weight Watchers in te vullen. Ik deed het in het begin heel rigide en verloor vrij snel vijf kilo. Dat was voor mij genoeg en sindsdien werk ik eraan om het vast te houden. Ik moet jullie zeggen: dat gaat aardig. Natuurlijk ben ik na de decembermaand wel weer iets aangekomen, maar nu het januari is, voel ik me weer extra gemotiveerd om veel te bewegen en op te letten dat ik afgewogen, lekker, gezond en niet teveel eet. Deze week scheelde dat alweer 0,3 op de weegschaal.

 

Dit artikel is gemaakt in samenwerking met Weight Watchers, maar de inhoud ervan is van onszelf. De week van 29 januari – 4 februari staat namelijk in het teken van de afvaller! Tijdens de Week van de afvaller wordt het podium gegeven aan afslankers of niet-afslankers die leuke en herkenbare verhalen willen delen. Speak out en deel jouw verhaal op www.weekvandeafvaller.nl of via de hashtags #daretoshare, #WvdA en #MyGuiltyPleasure

Lees ook
Geschreven door
More from Femke Sterken

Toen peuter Max het weekend van zijn leven had (maar ook een klein trauma opliep!)

Femke, Reinier en Max (3,5) gingen vorig weekend naar Disneyland Parijs. Maar...
Lees verder