Help, mijn kind humpt (als in: berijdt zijn knuffel)

Femke heeft een klein probleem. Nou ja, probleem, probleem. Het zit zo: haar kleine Maxje (3) berijdt zijn knuffel. Dagelijks. Meerdere keren. Het ziet er best schattig uit, maar het geeft Femke toch een wat ongemakkelijk gevoel. Is dit een fase en moet Femke het maar laten? Of moet er paal en perk gesteld worden aan het ‘humpen’ (zoals Femke en haar man het tegenwoordig noemen)

Het begon op zomaar een zaterdagochtend. Ik wilde Max uit zijn bedje halen, maar hij wilde niet. Hij lag op zijn buik en maakte, tja hoe noem je dat bij een 3-jarige?, neukbewegingen. Ik schrok me te pletter, maar riep mezelf tot de orde. “Kinderen experimenteren al vroeg met seksualiteit. Je moet ze er geen schuldgevoel over geven.” ’s Avonds vertelde ik aan Reinier wat ik gezien had en samen moesten we er een beetje om lachen. Maar het lachen verging ons al snel toen de frequentie van het humpen toenam. Max humpt ’s ochtends, overdag tussen het spelen door, ’s avonds als ie een filmpje kijkt en als ie in bed ligt, voor het slapengaan. Als ik hem vraag: “Maar schatje, waarom doe je dat?” Dan antwoordt hij: “Dat vind ik leuk.” Tsja, wat kun je dan, als moeder? Ik kom eigenlijk niet veel verder dan: “Liefje, doe maar alleen op je kamertje dan, ok?”

Lees ook: Waarom je geen ongevraagd advies aan jonge ouders moet geven.

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

Een tijdje ging het goed. Hij ging daadwerkelijk naar zijn kamer om ‘even op bed te liggen’. Het woord wat wij er voor de grap aan gegeven hebben ‘humpen’ gebruikt hij nu serieus. “Ik ga even humpen, mammaaaa!!!” Als hij vervolgens moet plassen, laat hij met grote trots zijn ‘gegroeide’ piemel zien. Ik zit echt met de handen in het haar, hoor, mensen. Niet lacherig doen. Ok. Geen schaamte aanpraten. Ok. Maar ja, je wilt toch ook geen geobsedeerd kind grootbrengen. En zeggen ze niet dat de  peuterleeftijd de tijd is waarin je grenzen moet stellen?

Man man man, dat opvoeden is toch wat. Iedere dag sta je wel voor een nieuwe uitdaging. Heb je er net voor gezorgd dat je kind niet meer uit een fles drinkt, dan staat de zindelijkheidstraining aan de deur te rammelen, heb je em eindelijk zo ver dat ie geen auto’s meer van andere kindjes afpakt dan begint ie ineens ‘met zichzelf te spelen’. Het leek allemaal zo makkelijk toen ik vijftien was en oppaste op de peuter van de buren. Maar nu ik er zelf mee aan de slag ben, denk ik wel eens: eigenlijk zou er eens in de zoveel tijd een ouderschapscursus gegeven moeten worden, zodat jonge ouders niet zo vertwijfeld door het leven hoeven te gaan.

Hé psssstt… Wij hebben trouwens een geweldige Sint-tip voor je (schoon)moeder!

Lees ook: 12 Dingen waar (bijna) alle ouders tegenop zien.

Geschreven door
More from Femke Sterken

11 Dagelijkse momenten waarop je zeker weet dat je een peuter hebt

Het ene moment is het een schattige baby, het volgende moment zegt...
Lees verder