Pleur op met die pokken! – Waarom ik mijn kind extra laat vaccineren

In veel andere landen worden kinderen standaard ingeënt tegen waterpokken, maar in Nederland maakt vrijwel ieder kind het virus nog door. Het staat namelijk te boek als onschuldige kinderziekte. Maar is het dat eigenlijk wel? Vala neemt het risico in ieder geval niet.

Mijn twee oudsten zijn gevaccineerd tegen waterpokken. Toen zij hun prikken kregen woonden we namelijk nog in de Verenigde Staten en daar enten ze standaard tegen deze ziekte. Groot was dan ook mijn verbazing om bij terugkomst in Nederland tot de ontdekking te komen dat de kindertjes hier nog bij bosjes ten prooi vallen aan de jeukende bultenplaag die iedere herfst en lente weer voorbij trekt. Onschuldig? Om maar even met de Amerikanen te spreken: my ass. De afgelopen jaren heb ik inmiddels menig kind van vriendinnen ernstig zien creperen door de waterpokken en bij iedere foto die ik door-geappt kreeg van een bepokt kind met torenhoge koorts in een zemelenbadje vroeg ik me weer af: waarom, in hemelsnaam, doen we dit onze kinderen aan als dat volstrekt onnodig is? En al twee jaar zit ik met angst en beven te wachten tot mijn jongste gegrepen wordt door de waterpokken. Totdat ik onlangs ontdekte dat het vaccin hier weliswaar niet in het Rijksvaccinatieprogramma zit, maar dat je het wel gewoon zelf kunt kopen. Je begrijpt, ik trek onmiddellijk mijn portemonnee. Want mijn kind waterpokken besparen, dat is wat mij betreft money well spent.

LEES OOK: Verzoek aan de overheid: verplichten dat vaccineren – dan zijn we van dat gezeik af.

Ik deed al eerder hetzelfde met het vaccin tegen Rota-virus, een naargeestig buikvirus wat jaarlijks een aanzienlijk aantal kleine kinderen in het ziekenhuis doet belanden en waaraan ze zelfs kunnen overlijden, maar waar de immer Calvinistisch Nederlandse politiek al tijden over steggelt. Onbegrijpelijk, wat mij betreft, want is voorkomen niet altijd beter dan genezen? “Only in Holland” mopperde een kinderarts laatst mistroostig tegen mij, want ook wat hem betreft lopen we hier ernstig achter de feiten aan op dit gebied. Maar ik weiger me te conformeren aan dit soort idiotie. Ik ga niet lijdzaam af zitten wachten tot mijn kinderen geveld worden door een Middeleeuws virus wat ze in deze tijd helemaal niet hoeven krijgen. Dat is waterpokken namelijk, een Middeleeuws, barbaars gebeuren, waar je goed ziek van kunt worden en als je pech hebt ook nog eens een hersenbeschadiging of een beroerte van kunt krijgen. Dat gebeurt niet vaak, nee. Maar het gebeurt wel. En voor zover ik weet is het de taak van ouders om hun kinderen te beschermen tegen dingen die ze kunnen schaden. Die mogelijkheid is er. Dus waarom zouden we dat dan niet doen?

Onlangs kreeg een 11 maanden oude baby in Amerika een beroerte door een complicatie van een waterpokkeninfectie. Een rapport van de American Journal of Pediatrics na een lumbaalpunctie verklaart dat het kind het virus kreeg van zijn oudere, ongevaccineerde, broertjes en zusjes waarna het zich verspreidde naar zijn hersenen en vervolgens een beroerte veroorzaakte. Het jongetje kwam er middels medicijnen weer bovenop, maar houdt waarschijnlijk levenslange neurologische schade over aan de infectie. Weinig onschuldig, als je het mij vraagt. En ja, natuurlijk is dit een uitzondering. Natuurlijk komen de meeste kinderen ongeschonden uit een waterpokkeninfectie. Maar als we dit soort ernstige complicaties, hoe zeldzaam ook, kunnen voorkomen door de ziekte uit te bannen, waarom denken we daar dan überhaupt nog over na? Er zijn genoeg andere bulten over die onze kinderen allemaal gaan krijgen, dus deze kunnen we wel missen. Als kiespijn zelfs.

Twee tot drie van de duizend kinderen die waterpokken krijgen moeten worden opgenomen in het ziekenhuis. Bovendien kunnen waterpokken gevaarlijk zijn voor volwassenen, zieke of immunologisch gezien zwakke mensen, zwangere vrouwen en ongeboren baby’s. Dus nee, het is geen onschuldige kinderziekte. Het is een gemene infectie die ernstige schade kan veroorzaken. Niet alleen bij kinderen, maar ook bij de mensen om hen heen als kinderen het virus bij zich dragen terwijl ze er zelf misschien niet ziek van worden. Zelf kreeg ik vorig jaar gordelroos, een gevolg van de waterpokkeninfectie die ik als kind heb doorgemaakt. Het virus slaat zich namelijk op in je lichaam en blijft daar sluimeren. Later kan het weer de kop op steken, vooral bij mensen zoals ik, die een chronische ziekte en daardoor een minder sterk immuunsysteem hebben. Zelden ben ik zo ziek geweest als toen. En nu heb ik een romp vol lelijke littekens van de blaren die ik ervan kreeg. Het was, ik zei het al, simpelweg Middeleeuws. En nee, ik ging er niet dood aan. Maar ik kan je verzekeren dat het wel zo voelde.

Mijn peuterdochter zal de komende jaren nog heel vaak ziek worden. Sterker nog, mijn peuterdochter ís ziek, want ze heeft een chronische aandoening waar niks aan te doen valt. Er is namelijk geen medicijn en geen vaccin voor. Dat vind ik heel erg voor haar, want ze zal er dus haar leven lang last en pijn van ondervinden. Des te blijer ben ik daarom met de medische wetenschap, die ervoor zorgt dat ik haar ander gezondheidsleed wél kan besparen. En dat zal ik dus ook doen. Er is namelijk weinig erger dan een ziek kind. Maar, dat is nou helaas het ironische, dat weet je alleen als je dat zelf hebt meegemaakt. En door de vaccins is heel veel ouders dat gelukkig bespaard gebleven. Maar wie eens aan het bed van z’n kind in het ziekenhuis heeft gezeten, in angst dat-ie de volgende ochtend niet zou halen, weet dat er eigenlijk helemaal geen discussie mogelijk is over het wel of niet elimineren van ziektes die onze kinderen geweld aan kunnen doen. Want het is eigenlijk heel simpel: ziek zijn is een soort van Russisch Roulette; je weet nooit of jij niet toch die kogel door je kop krijgt. En hoe klein de kans ook is, die trekker weiger ik dus over te halen. Want de gevolgen daarvan wil ik niet op mijn geweten hebben.

Geschreven door
More from Vala van den Boomen

Toen mijn vriendin een postnatale depressie kreeg en ik niks deed om haar te helpen

Toen een vriendin van Vala haar eerste kind had gekregen ging het...
Lees verder