Waarom mensen zonder kinderen niet mogen klagen

abortus, blij
Femke weet dat het irritant is om als kinderloze uit eten te zijn met een moeder die alleen maar kan praten over haar schattige kind. Daarom houdt ze zich meestal in en probeert niet zó’n vrouw te zijn. Maar hoe zit het eigenlijk met mensen zonder kinderen? Moeten zij niet ook eens op hun woorden gaan letten?

Lees ook: 10 dingen die je nooit begreep van moeders (totdat je zelf kinderen kreeg)

Mensen Zonder Kinderen vinden het saai als mensen met kinderen teveel praten over eerste lachjes, stapjes en hapjes. Ze willen niet horen dat het leven een stuk pittiger wordt mét kinderen, dat je nooit meer slaapt, geen moment voor jezelf hebt en oh wee als je aan ze vraagt ‘wanneer ze aan kinderen beginnen’. (Let op: ik bedoel hier met Mensen Zonder Kinderen de mensen die ervoor gekozen hebben om (nog) geen kinderen te hebben, niet degenen die heel graag ouders willen worden en die het niet lukt.) Maar weet je wat ik zo opvallend vind is dat mensen mét kinderen wel hún klaagzangen moeten aanhoren. Daarom heb ik een lijstje opgesteld van dingen die Mensen Zonder Kinderen niet meer tegen  ouders moeten zeggen. Gewoon. Omdat het pijnlijk is.

1. “Ik ben enorm toe aan vakantie”
Tsja, dat zijn we allemaal. En dan wil ik niet eens zeuren over het feit dat Mensen Zonder Kinderen alleen kapot zijn van hun werk, terwijl Mensen Met Kinderen kapot zijn van werk in combinatie met het opvoeden van niet slapende, rellende kinderen…want ja, daar hebben ze zelf voor gekozen. Maar het zou zo fijn zijn als Mensen Zonder Kinderen eens zouden beseffen dat wanneer zij op vakantie gaan dat ook daadwerkelijk een vakantie is. Met ligbedjes en zon en cocktails en hotelkamers waar elke dag schone lakens op het bed liggen en lange lome avondjes uit eten in fijne volwassen restaurants. Oh en sex on the beach.

Mensen Met Kinderen moeten boeten voor één nacht dronken en onbeschermde sex on the beach. Vanwege die onbezonnen actie zitten ze voor de rest van hun leven vast op een camping of in een huisjespark of gaan naar fucking Eurodisney. En daar slaap je niet uit. Daar dineer je niet bij kaarslicht. Nooit meer.

2. “Ik ben zo dik geworden”
Manmanman, als ik Vrouwen Zonder Kinderen dit hoor zeggen is het enige wat ik wil roepen het volgende: ‘Misschien moet je eens een paar kilozakken aardappels rond je strakke straie-vrije lijf tapen, twee waterballonnen in je bh stoppen en twee broden met water laten voltrekken en op je dijen plakken.Vertel me daarna nog eens dat je zo dik geworden bent…Serieus!”

3. “Mijn huis is één grote puinhoop”
Mensen Zonder Kinderen kunnen al in paniek raken van een dopje dat niet op de tandpasta is gedraaid, of de afwas die niet snel genoeg wordt gedaan of een plaid die van de bank op de vloer gevallen is of een stofje op een kastje. Die mensen wil ik vragen om eens naar hun smetvrije huis te gaan, een pot pindakaas open te maken en de boekenkast daarmee te besmeuren, vervolgens twee pakjes perensap over het vloerkleed heen leeg te knijpen, een blikje knakworsten te openen en er drie halve achter de bank te gooien (en er te laten liggen gedurende twee maanden). Oh en gooi een paar lepels brinta tegen de vloer en laat die een dag opdrogen.

4. “Zo irritant… ik heb me verslapen”
Deze ene opmerking van Mensen Zonder Kinderen betekent gewoonweg dat je aan één stuk door hebt kunnen slapen en door de wekker heen ben gesnoozt. In principe heb je dus uitgeslapen. Daarvan kan mijn mond openvallen. Probeer dit eens: haal een eekhoorn uit het bos…zet hem op je schoot en probeer hem voor te lezen, terwijl hij gilt en je gezicht openkrabt. Vul vervolgens een zak met drie kilo aardappelen en loop daar heen en weer schuddend twee uur met heen en weer door de kamer. Ga om elf uur naar bed. Word om twee uur ‘s nachts wakker en om half vijf en om half acht. (En zeg dan nog eens dat het irritant is dat je je verslapen hebt)

5. “Ik ben zooo blut!”
Och neeee, Mens Zonder Kind, heb je teveel geld uitgegeven aan die pumps van driehonderd euro? Of ging je met andere Mensen Zonder Kinderen naar een te duur restaurant? Weet je wat stress is? Bij de Albert Heijn staan en dat je rabopas dan gaat piepen omdat er geen saldo meer op staat en dat je dan met het schaamrood op de kiezen je abnpas pakt en dat die ook leeg is en dat je dan de boodschappen achter moet laten, thuis geld heen en weer moet schuiven omdat plotseling die 600 euro van de kinderopvang is afgeschreven en er nog geen salaris op de rekeningen stond en de auto kapot ging.

Lees ook: 14 Heel onverstandige dingen die ouders doen

Geschreven door
More from Femke Sterken

Hoe krijg ik mijn kind (GRRRRRRR!!!!) ingesmeerd met zonnebrand?? Stappenplan!

We hadden het er gisteren al over: je kinderen insmeren met zonnebrandcrème...
Lees verder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.