Waarom moeders zichzelf best op botox mogen trakteren!

Femke heeft de stap gezet. Er zit botox in haar voorhoofd. Daar is nogal een proces aan vooraf gegaan, want hallo…botox is toch voor Gooische vrouwen? Of anders: voor ‘oudere’ vrouwen? Met échte rimpels? Nou nee dus, Femke zat met haar frons. Dat was namelijk een vallei geworden. Met name de laatste drie jaar. Iets teveel boos geweest op een pittige peuter?

Ik heb altijd een vrij duidelijke frons gehad. Ik frons als ik hard werk. Ik frons als de zon schijnt. Of als de wind in mijn gezicht blaast. Ik frons als ik boos ben. Maar ik frons ook als ik met een, naar mijn mening, ‘uitdrukkingsloos’ gezicht over straat wandel. De laatste jaren ben ik meer gaan fronsen, vrees ik. Ik frons met name als mijn peuterzoon zijn kont tegen de krib keert. En dat doet ie nogal geregeld. En al dat fronsen heeft ervoor gezorgd dat mijn frons eigenlijk pertinent in mijn voorhoofd staat. Alsof ik constant boos ben.

Lees ook: Dit is waarom ik iedere dag chocola eet.

Vorig jaar had ik het er met een vriendin over en zij zat met precies hetzelfde. Ze verafschuwde de ingesleten lijnen op haar voorhoofd. Ik vond het verbazingwekkend dat we ons allebei op precies hetzelfde moment gingen ergeren aan onze fronsjes. Was het de leeftijd, beide waren we 35, of was het het feit dat we allebei peuters van drie hadden die een stuk zelfredzamer blijken dan baby’s waardoor we eeeiiiindelijk weer eens wat tijd voor onszelf hadden (tijd om in de spiegel te kijken en ook tijd om je druk te maken over iets triviaals als je voorhoofd)…I don’t know. We giechelden als pubermeisjes bij de gedachte aan botox. Want botox is toch iets voor Gooische vrouwen? En botox ga je toch pas gebruiken als je écht écht oud bent? Bovendien merkte ik ook dat als ik het woord botox liet vallen bij vrienden of familie ze meteen in de hoogste boom gingen zitten. Daarbij kwam ik, als ik ging googelen, ook pagina’s tegen waarop de gevaren van botox werden beschreven. Ik las dat we niet weten wat de effecten van botox op de lange termijn zijn, dat je eraan verslaafd kunt raken, maar ook dat, als er verkeerd wordt gespoten, je tijdelijk met een hangend ooglid kan rondlopen. Brrrr.

Een week na ons gesprek durfde mijn vriendin het aan om naar een kliniek te stappen. Ze appte me vier dagen later een voor en een na-foto en het resultaat was heel mooi. Maar ik twijfelde nog steeds, want naar wie zou ik dan toe gaan? Je laat toch niet zomaar iemand een naald in je hoofd zetten.  Een collega vertelde me over dokter Frodo (ja, mensen, zo heet hij écht!). Volgens haar moest ik hém hebben. Hij zou dé naam zijn op botoxgebied. Ik had geen idee, maar vertrouw mijn collega blind.

Verbazend relaxed stapte ik een aantal weken later de kliniek binnen. Op de een of andere manier vond ik het niet meer zo eng toen ik de beslissing genomen had. Behalve dan dat ik bang was voor de pijn van die naalden. Ik bedoel, het blijven naalden. Maar goed, na een intake en een fotootje hier en een fotootje daar, besloot dokter Frodo dat ik twee zones light in mijn voorhoofd gespoten moest krijgen. Het gedoe met naalden wat volgde vond ik nog steeds niet prettig, maar na een rottig prikje hier en een rottig prikje daar was het al snel voorbij.

En toen begon het wachten, want van botox zie je namelijk niet meteen iets, maar dat komt pas na een dag of vier. Dag 1 was de boel een beetje stijf, dag 2 vond ik mijn frons al minder diep en dag 3 zei Reinier tegen me: ‘Frons ns!’…en toen deed mijn voorhoofd het nog maar voor 10 procent. En glad dat het was. Un be lie va ble. Met elke dag dat de botox erin zat, zag ik mijn frons vervagen en ook de rimpels op mijn voorhoofd werd stukken minder. Je ziet ze nog wel hoor, die ingesleten lijnen zijn natuurlijk trekken nooit meer helemaal weg, maar het is in ieder geval een stuk beter te doen dan voorheen. Elke keer als ik in de spiegel keek, genoot ik ervan. En zelfs Reinier, die bang was dat ik op Patty Brard zou gaan lijken, moest toegeven: “Ja schat, het is wel een stuk mooier zo. En weet je, je hebt nogal de neiging om te fronsen als je druk bent of gestrest en daardoor had ik snel het idee dat je boos was, maar nu….nu gebeurt dat helemaal niet meer.”

Ik vertel het gewoon aan mensen hoor. Dat taboe op botox vind ik stom. Ja, het is jammer dat we de rimpels, fronzen en lijnen in ons gezicht niet gewoon omarmen, maar ik heb niet de illusie dat ik dat ga veranderen. Ik ben niet het breekijzer in de hele ‘jong is mooi’-cultuur. Zolang je jezelf een beetje in bedwang kunt houden en niet doorslaat richting een doorgebotoxt hoofd, vind ik heel af en toe een spuitje geen probleem!

Lees ook: Hoera, ik heb een baby! (En een uitgezakt lijf…).

Lees ook
Geschreven door
More from Femke Sterken

Wat iedere moeder (stiekem!) doet

Natuurlijk doe je alles het liefst volgens de regels. Rust, reinheid, regelmaat,...
Lees verder