Zwarte Piet is een karikatuur van onze zwarte medemens. Punt.

Femke schreef dinsdag een blog waarin ze betoogde dat er een einde moet komen aan Zwarte Piet. Honderden mensen kwamen in opstand, kwade berichten en mails vlogen haar om de oren. Daarom vandaag deel 2 van haar betoog. Voor de mensen die Femke niet helemaal begrepen of met argumenten kwamen die in haar ogen absoluut geen steek houden.

Ik was gewaarschuwd: “Schrijf je over Zwarte Piet, dan word je gelyncht.” Nou, lynchen zal ik het niet noemen, maar de toon van de discussie was fel. Dat kan ik niet ontkennen. “Klaar met Zwarte Piet? Ik ben klaar met jou, Femke. Daaaaaag, daaaaaag”, was een van de reacties. Er waren mensen die vonden dat mijn argument dat er mensen gekwetst worden door het bestaan van Zwarte Piet niet geldend was omdat “zij ook wel eens gekwetst zijn”. En ik kreeg wikipedia-pagina’s opgestuurd met “de echte oorsprong van Sinterklaas die helemaal niks met de slavernij te maken heeft, want wij hadden hier niet eens slaven, weet je dat wel, Femke?” Oh en deze was ook interessant: “Het gaat om een groepje van vijftig zwarte zeikerds die niks te doen hebben. Waar heb je het over?”

Tsja, waar heb ik het over. Nou, over een stuk meer dan vijftig mensen, dat kan ik je wel vertellen. In mijn mailbox zaten namelijk heel wat steunbetuigingen van zwarte mensen. Mensen die al hun hele leven rond Sinterklaastijd voor de gein of bloedserieus ‘Zwarte Piet’ genoemd worden. Humberto Tan sprak er maandagavond in RTL Latenight ook over. Hij hield zijn commentaar op Zwarte Piet mild, waarschijnlijk omdat hij geen zin had om voor rotte vis uitgemaakt te worden, maar zijn punt was duidelijk: Zwarte Piet sprak in de jaren zeventig met een Surinaams accent (typisch!), Humberto en zijn zwarte vrienden werden niet zelden voor Zwarte Piet uitgemaakt en dat zinnetje ‘want al ben ik zwart als roet, ik meen het toch goed’ bleek de presentator al zijn leven lang tegen de borst te stuiten. Terecht trouwens, want wat is dat eigenlijk voor een achterlijk liedje?

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

LEES OOK: Brief aan Sinterklaas

Lieve mensen, die mijn vorige blogpost reden vonden om me aan te vallen of om Me-to-We te unliken…Uiteindelijk gaat het er niet om of de oorsprong van Sinterklaas wel of niet met slavernij te maken heeft óf om het vermeende feit Sinterklaas ooit zwarte pieten heeft vrijgekocht óf dat het een germaanse traditie is óf dat we het verhaal van Zwarte Piet voor het gemak ombuigen naar “hij is zwart omdat hij door de schoorsteen komt”. Zwarte Piet is een karikatuur van onze zwarte medemens. Punt. En het is bizar dat witte mensen zich zwart schminken. Dat weten we dondersgoed. Het heeft geen meerwaarde. Ja, ik snap dat je kunt zeggen: “Voor mij heeft het wel meerwaarde, want het is onze traditie en ik bedoel het niet slecht”….maar we zijn vér voorbij dat punt. Tradities die een hele groep mensen wegzetten zijn geen tradities waaraan je je moet willen vasthouden. We hebben het hier over een kinderfeest en ik zeg het nog maar eens: die kinderen maakt het niks uit of een piet zwart is of rood. Er was een dame die zei: “Ik mocht de kinderen op de school van mijn dochter schminken als piet en ze wilden allemaal zwart geschminkt worden en niet rood of blauw” Dat is hartstikke begrijpelijk natuurlijk, want onze kinderen zijn en masse geïndoctrineerd met het idee dat Piet Zwart is. Maar dat kunnen we ombuigen. Als er straks alleen nog maar blauwe pieten zijn, zal elk kind kiezen voor de kleur blauw en niet voor zwart, zo simpel is het.

In mijn vorige blog schreef ik over een Sinterklaasoptocht waarin ik met mijn zoon liep. Een optocht met een traditionele Sint op een paard en vijf traditionele pikzwarte pieten ernaast. Ik vertelde dat het niet goed voelde. Maar ik legde niet uit waarom. In de optocht liepen bijna uitsluitend witte kinderen mee en toen we het eindpunt, op een schoolplein, bereikten, stond daar een zwart jongetje samen met zijn moeder. Het leek alsof hij het ene moment ook mee wilde doen en het andere moment weer niet. De Zwarte Pieten deelden pepernoten uit aan alle kinderen. Ze wilden het zwarte jongetje een handje geven, maar hij schudde van nee. Ik weet natuurlijk niet precies wat daarachter zat. Misschien had het jongetje gewoon geen zin in pepernoten. Maar misschien dacht hij wat ik dacht. Dat het maar iets raars was wat daar gebeurde. Dat een paar jolige figuren zich hadden geschminkt in de kleur waarmee hij geboren is. Misschien vroeg hij zich af: drijven ze nou de spot met me?

Nee, de witte mensen drijven niet de spot met de zwarte mensen door Zwarte Piet. Niet bewust in ieder geval. Maar het bewustzijn sijpelt nu langzamerhand binnen wat het in stand houden van deze figuur betekent voor onze zwarte medemens. We zijn dom geweest om deze traditie zolang vast te houden.  En daarom moet Zwarte Piet heel snel verdwijnen.

LEES OOK: Vader Michiel: ‘Gelukkige ouders bestaan niet’

Geschreven door
More from Femke Sterken

Toch nog een baby? Volg de conversatie tussen hormonen en verstand!

Het is een voortdurende twijfel voor Femke: wil ze nu wel of...
Lees verder