Waarom Femke al haar vrienden wil achterlaten voor een fucking… tuintje!

Barbara vindt dat Femke geschift is dat ze de stad wil verlaten voor een TUINTJE. Femke schrijft terug. Let op de laatste alinea! En schrijf Femke please wat jullie vinden, want ze komt er echt niet uit.

Lieve Barbara,

Allereerst wil ik je zeggen hoe fijn het is als iemand gewoon eerlijk tegen je is. Ik zag al in je ogen dat je mijn eventuele plan om naar Haarlem te gaan niet zo zag zitten en nu weet ik ook waarom. En ik ben het gedeeltelijk met je eens. Natuurlijk. Het lijkt me vreselijk om Amsterdam te verruilen voor Haarlem. Haarlem is schattig, Haarlem is een klein Amsterdam, maar Haarlem is géén Amsterdam. En tsja, Amsterdam… ik ben al jaren fucking verliefd op die stad.

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

Daarom hebben Reinier en ik ook gekeken naar huizen in buitenwijk Bos en Lommer (met slaapkamers in de kelder) of naar een dubbele woning op twee en drie hoog iets dichter bij het centrum. Maar ik word er steeds triester van, want als nummer twee zich over een tijdje mocht aanmelden moet ik met twee van die koters onder de arm al die trappen af. En dan dat gesleep met die bugaboo. Of met een tas vol boodschappen weer al die trappen op. Eerst kinderen, dan de bugaboo, dan de boodschappen. Ik word er nu al stikchagrijnig van.

Ik wil gewoon een woning op de begane grond. Met een tuin. Want natuurlijk ga ik er dan nog steeds op uit, maar ik hoef niet elke zaterdagochtend om negen uur meteen mijn te kleine huis te verlaten omdat mijn tweejarige buiten wil ronddollen. Hij kan lekker op z’n driewieler in de tuin crossen, terwijl ik stofzuig en de was in de wasmachine doe. Hoe relaxed.

Bovendien besefte ik me toen ik je brief las weer hoezeer ouders in de stad met speelafspraken bezig zijn. En met heen en weer brengen. Van school naar huis, naar vriendjes, naar de opvang, van de opvang. Laatst was ik bij jou en toen bracht je man je achtjarige zoon naar school. Een school die op twintig meter afstand van je huis ligt. En dat is logisch, want op de plek waar jij woont (en ook waar ik woon) laat je je kinderen niet zonder begeleiding naar school gaan. Er is altijd wel een junk, pooier of ander raar type in de buurt. Maar goed, dat heb je dus niet in Zaandam. Of in Haarlem. Daar loopt een achtjarige zelf naar school. Hij komt ook zelf terug en vervolgens drinkt ie limonade met een koekje en loopt jouw tuin uit, de tuin van het buurjongetje in en gaat daar spelen. Lijkt me heerlijk!

Buiten het feit dat mijn kinderen in een huis met een tuin in een stad als Haarlem een stuk vrijer kunnen opgroeien, gaat het mij ook meer tijd geven. Ik zie mezelf al zitten aan de tuintafel, in het zonnetje, achter mijn laptop, terwijl Max in de hoek van de tuin een hut bouwt met het buurjongetje. En dan ben ik klaar met mijn stuk en dan heb ik zeëen van tijd.

(Maar tsjee, wat moet ik met die tijd. Ik zit in fucking Haarlem. Mijn vrienden zijn in Amsterdam. Ik woon in een rijtjeshuis met een tuin… ik word al benauwd als ik eraan denk. Straks zit er geen café op de hoek. Of draait de nieuwste Lars von Trier niet in de bioscoop. Straks moet ik bij een volleybalclub om nieuwe vrienden te maken, want de mijne zijn vast en zeker te beroerd om naar Haarlem te komen. Straks heb ik zoveel tijd dat ik uit nood maar ga tuinieren… en ik houd niet eens van planten. Aaaaaaaaaah, wat moet ik doen, Barbara.
Zal ik toch maar blijven?

Kus,

Femke

Geschreven door
More from Femke Sterken

Waarom het leven van een moeder is te vergelijken met dat van een popster!

Vroeger, heeeel vroeger, droomde Femke ervan om als een soort Beyoncé de...
Lees verder

11 Comments

  • Ben geboren en getogen in de binnenstad van Amsterdam – zonder buitenruimte! Ik vond het jammer dat we die niet hadden, maar heb een erg fijne jeugd gehad, met veel in parken spelen en op bezoek gaan bij vrienden met tuinen :-) Ben niks te kort gekomen! Nu heb ik 2 kleintjes en een balkon. En dat is prima. Natuurlijk zou ik ook ooit een tuin willen hebben, maar ik zou voor geen goud mijn vrienden en de vele (culturele) geneugten van A’dam op willen geven voor die paar vierkante meters groen. Over een paar jaar zijn die kinderen tieners en dan zie je ze toch nauwelijks en zit jij steeds alleen in die tuin…Bovendien zijn stadse kindjes een stuk zelfstandiger en leren ze op een gegeven moment hoe ze met die junks en zwervers om moeten gaan, als ze naar school lopen. Is ook wat waard voor de algemene ontwikkeling, niet? :-) Veel succes met beslissen. Misschien een voor- en tegenlijstje maken. Kijken wat er het meest toe doet.

  • In Haarlem vind je de meeste restaurants van het land. De leukste kroegen, de beste scholen, het strand om de hoek, heerlijke huizen met nog heerlijkere tuinen. Ik woon al heeeeeel lang in Heemstede, tegen Haarlem aan en moet er niet aan denken om naar dat fucking Amsterdam te verhuizen.
    Haarlem rules!

  • Ik zeg lekker in Amsterdam blijven! Onze zoon is nu 5 en ik ben zó blij dat we destijds niet weg zijn gegaan. Toegegeven wij hebben het ook overwogen, maar elke dag hier is een feest. In Haarlem zijn ook kinderlokkers en junks, maar daar is geen albert cuyp, Rialto, het Paardje, het Sarphatipark, ik kan nog wel even doorgaan. Over een paar jaar ziet je leven er weer heel anders uit, en zul je blij zijn dat alles binnen handbereik is, voor jezelf èn je kind (misschien 2 tegen die tijd) Alle ingrediënten voor een fikse depressie zijn aanwezig als je deze te gekke stad verlaat terwijl je hier thuis hoort. Een 2e amsterdam bestaat niet, geloof me.
    Groetjes Manja Maas

  • Ik heb het zelfde mee gemaakt. Ik woonde in Amsterdam en was helemaal verliefd. Nu hebben we na 2 jaar huren in Haarlem met een kleintje uiteindelijk een huis met tuin hier gekocht. Omdat je voor het zelfde geld in Haarlem in een veilige en rustige omgeving met goede scholen en creches woont ipv aan een drukke straat en in een piepkleine bovenwoning. Ik mis Amsterdam, ik mis de drukte, het flair. Maar ik weet dat ik voor mijn kind liever voor een groene, minder druk stad kies waar ik nog steeds alles kan doen. Je heb hier naast het Pathé de Tonneelschuur, waar niet alleen tieten, schieten, helikopter- films draaien. Je heb kroegen, cafés en veel mooie winkeltjes. En
    na een concert/feestje in Amsterdam kan je makkelijk met bus 80 de hele nacht terug. Als het écht je vrienden zijn komen ze je ook in Haarlem bezoeken. En als niet vind je hier héél veel fijne mensen.

  • of denk eens de andere kant op: Muiderberg met leuk strandje, heel ondiep water (om te leren zeilen en (kite)surfen) en strandtent/restaurant. ja, het is een dorp, maar het voelt alsof je het hele jaar op vakantie bent en alles is dichtbij! daar komen je vrienden graag op bezoek hoor!

  • Gáán. Op de fiets met Max naar het strand. Prima markt. Leuke kroegen. Er is absoluut een bioscoop tegenwoordig…Ik loop verdorie al jaren te dromen van 'eens ga ik terug naar Haarlem e.o.' En je hebt het over een afstand van ongeveer 35 kilometer. Als je vrienden die niet weten te overbruggen, zijn het dan vrienden? In plaats van speelafspraken voor je kind, moet jij speelafspraken met je eigen vrienden maken. Dat wel. Hoe erg is dat? Ik denk dat ik was gestorven, als ik met drie kinderen op een bovenhuis had moeten wonen. Nou, succes, ik weet het wel voor later: lekker naar Haarlem.

  • Hoi Femke,
    Ga alsjeblieft niet naar Haarlem omdat je denkt dat het klein Amsterdam is. Dat is het niet. Ik ben opgegroeid in omgeving Haarlem, heb even in Amsterdam gewoond (en ben er gillend weggerend), heb een kleine 10 jr in Utrecht gewoond en ben weer terug in Haarlem. Als je Haarlem met een grote stad wilt vergelijken, is het meer een klein Utrecht.
    Daarnaast snap ik de behoefte aan een tuin maar al te goed: we wonen nu tijdelijk in een appartement zonder buiten (met 2 kleine kinderen) en dat is niet tof.
    Groeten, Niki

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.