‘Ik word verscheurd door mijn wens voor mijn droomcarrière en mijn wens voor een gezin’

Floor (31) is getrouwd en heeft (nog) geen kinderen. Floor wil dolgraag gynaecoloog worden, maar is dat wel te combineren met een gezin?

“Al zolang ik me kan herinneren wil ik arts worden. Mijn moeder is arts, mijn tantes zijn arts, mijn oma was arts, het zit in de familie. Die droom leek makkelijk werkelijkheid te kunnen worden, aangezien het mij op school altijd voor de wind ging. Ik ging er dus eigenlijk ook gewoon vanuit dat ik het na het gymnasium direct toe zou worden gelaten tot de opleiding Geneeskunde. Maar tot mijn grote verbazing (en schrik!) werd ik uitgeloot. Het jaar daarop weer. Zo werkte het systeem toen nog. Uiteindelijk heb ik zoveel omzwervingen gemaakt op opleidingsgebied dat ik ruim vier jaar vertraging heb opgelopen en daardoor ben ik nu alleen nog maar basisarts. Ik wil me specialiseren in de gynaecologie, maar voordat ik dat heb afgerond ben ik weer jaren verder. Dat zou op zich niet eens een probleem hoeven zijn, maar mijn man en ik willen ook graag kinderen. En ik ben al 31. Dat is niet heel oud, maar ik ben ook niet heel jong meer. In ieder geval lichamelijk gezien. Daar ben ik me als medisch geschoolde vrouw maar al te bewust van.

LEES OOK: Zo voed ik op: “Mijn man en ik zitten niet echt op één lijn.”

Eigenlijk zou ik dus zo langzamerhand wel kinderen moeten gaan krijgen. Maar hoe ga ik in godsnaam een gezin combineren met een zware medische opleiding? Als ik me wil gaan specialiseren wordt het hard werken. Onregelmatige diensten draaien, ‘s nachts werken, opgeroepen kunnen worden, lange dagen maken. Ik weet niet hoe ik dat voor elkaar ga krijgen als ik ook een kind te verzorgen en op te voeden heb. Natuurlijk, mijn man is er ook, maar hij heeft net zo goed een drukke baan, hij kan echt niet iedere dag om vijf uur naar huis en bovendien moet hij regelmatig een paar dagen naar het buitenland. Als ik op diezelfde dagen bijvoorbeeld nachtdiensten moet draaien, waar gaan we ons kind dan laten? Opvang die zo flexibel is, is bijna niet te regelen. En onze ouders zijn al op leeftijd, die kunnen niet zo makkelijk inspringen. Bovendien wil ik ze daar ook helemaal niet mee belasten. Maar ja, dan houdt het wel een beetje op. Dus wat moet ik nu? Mijn carrièredroom opgeven om een gezin te stichten? Of mijn gezinsdroom opgeven om carrière te maken? Ik weet het niet.

Veel mensen zeggen tegen me dat ik gewoon ander werk moet nemen. Of in ieder geval een medische baan met regelmatige uren overdag. Dat je voor kinderen nou eenmaal concessies moet doen. Dat dat sowieso het ouderschap is. Volgens hen krijg ik er meer spijt van als ik mijn kinderwens opgeef, dan als ik mijn droombaan laat schieten. Maar ik wil al zo lang gynaecoloog worden. Eigenlijk heb ik nooit iets anders nagestreefd. Ik weet zeker dat ik er spijt van krijg als ik die droom niet probeer na te jagen. Maar geen moeder worden vind ik eigenlijk ook geen optie. Het irriteert me zo dat er in de maatschappij zo weinig mogelijkheden zijn voor vrouwen om werk en moederschap op een goede manier te combineren. Ik heb zoveel studiegenoten zien afhaken omdat ze het niet konden bolwerken, een baan als deze en een kind erbij. Dat is toch eigenlijk schandalig? Waarom zouden we moeten kiezen tussen twee dingen die we heel graag willen? Waarom kan het niet allebei? Ik weet zeker dat ik een goede moeder zou zijn en een kundige gynaecoloog. En het maakt me erg verdrietig dat ik één van beide kanten misschien nooit zal kunnen laten zien.

Mijn man overweegt een andere baan te zoeken, iets eenvoudigers, gewoon negen tot vijf. Dan hebben we het opvangprobleem in ieder geval opgelost. Maar ik voel me daar toch bezwaard over. Hij vindt zijn werk heel leuk en heeft daar ook hard voor gestudeerd. Ik wil hem dat niet afnemen. Tenslotte, waarom zou mijn carrière belangrijker zijn dan die van hem? We zitten dus een beetje vast en ondertussen tikt de tijd door. Ik zou willen dat ik wist wat ik moest doen. Soms hoop ik dat ik gewoon per ongeluk zwanger wordt. Dan heeft het lot voor ons beslist en hoef ik geen keuze meer te maken.”

LEES OOK: Die eeuwige zoektocht naar balans. Waar hangt dat kreng toch uit?

Lees ook
Geschreven door
More from Redactie

Ook vandaag hebben we weer iets moois weg te geven. Wat zal het zijn????

Party time! De hele week geven wij geweldige presentjes weg. Gewoon, omdat...
Lees verder