“Je krijgt er zoveel voor terug!” (Wat dan? Nou, DIT!)

Striae, trekkende hechtingen en een krijsende peuter in de supermarkt. Dat moederschap, je krijgt er heel veel voor terug.

Het zit zo: ik ben ongelooflijk dol op mijn zoon (1,5). Echt. Als ik vandaag nog dood zou moeten gaan om zijn leven te redden, als ik iets heel erg langzaams en pijnlijks zou moeten ondergaan omdat hij daar beter van wordt of als ik simpelweg zou moeten kiezen tussen hem en mij – het zou me geen enkele moeite kosten. En het idee dat hij er niet, of niet meer, zou zijn, is zo verschrikkelijk erg dat ik het niet eens in mijn hoofd wil toelaten. Met mijn zoon is er gewoon een nieuwe dimensie van liefde in mijn leven gekomen. Dus ja, je krijgt er veel voor terug, zo’n kind.

Maar. Dat neemt niet weg dat er dagen zijn dat het behang waarachter ik hem wil plakken niet stevig genoeg kan zijn, ik me om half negen al afvraag wanneer ie weer gaat slapen en alles, maar dan ook alles, waar ik mee aan kom dragen (inclusief de stofzuiger, want hij heeft een nieuwe hobby) met een ontevreden huilgezicht wordt begroet, zodat ik de wanhoop nabij de iPad er maar weer bij pak (en zelfs die wordt met een boos handje weg gemept). Het neemt ook niet weg dat ik me veel vaker dan vroeger gestrest en opgejaagd voel, of dat ik soms zin heb gewoon midden op straat een potje te huilen omdat meneertje gewoonweg niet van plan is zonder strijd eens gezellig mee te lopen in de richting die ík op wil. Want ja, waarom zou je, als je ook kunt stampen, schreeuwen en gewoon bij min 1 op de grond kunt gaan liggen? Want ook dat, en al deze andere dingen, krijg je ervoor terug.

Lees ook: Je krijgt er zoveel voor terug, maar deze dingen houden op!

1. Haast
Omdat je kind hooguit twee minuten geduld kan opbrengen, omdat de crèche bijna dicht gaat, omdat het middagslaapje elk moment over kan zijn en je nog echt zes mails moet versturen – er valt altijd wel iets te haasten en te stressen. Gek genoeg vond je ooit, voordat je kind er was, ook al dat je het heel druk had. En dat was ook echt zo. Maar waarmee in vredesnaam?

2. Striae
Al die peperdure zwangerschapsolie ten spijt, je buik is niet ongeschonden uit de strijd gekomen. En hoe hard je ook je best doet ze te zien als liefdevolle bewijzen van de prestatie die je lijf heeft geleverd ofzo, eigenlijk moet je soms een beetje huilen als je in de spiegel kijkt.

3. Ruzie
Omdat hij geen luiers heeft gekocht terwijl je er slechts acht keer om had gevraagd, omdat hij erop staat dat de baby maar gewoon even een tijdje moet huilen, omdat ook hij maar anderhalf uur heeft geslapen en gewoon even niet zo gezellig tegen je is – er valt simpelweg veel meer te ruziën als je een kind hebt. En dat doe je dan ook. Gelukkig valt er ook veel meer blij te zijn met elkaar. Gewoon, omdat jullie samen zo’n fantastisch leuk kind hebben gemaakt. En je man toevallig heel sexy is met een draagdoek om.

4. O-ver-al speelgoed
Ooit viel je voor die prachtige, donkere, houten vloer. Kostte je een rib of drie, maar hé, dat was-ie waard. Tegenwoordig vang je van die vloer alleen nog een glimp op als je met de stofzuiger al die Duplo vakkundig aan de kant hebt geduwd. Om vervolgens vast te stellen dat de combinatie hardhout en loopfiets niet al te lekker heeft uitgepakt.

5. Trekkende hechtingen
Ze zullen vast een hoop ellende hebben voorkomen, die 21 hechtingen, maar damn, wat doen die dingen pijn. Het is dat je zo’n leuk kind in je armen hebt liggen (en jahaa, het was het waard. Soort van.)

6. Wanhoop
Wil ie eten, slapen, wiegen, badderen, pillen, poeders…?! Enig, zo’n kleine baby, maar er zijn momenten dat je van pure wanhoop tegen de muur kruipt, omdat je gewoon ECHT NIET weet waarom ie huilt. En nee, dat zijn niet de leukste momenten uit je bestaan als moeder.

7. De wasmand
In theorie weet je dat je wasmand een bodem heeft, in de praktijk heb je die al enige maanden – of jaren – niet meer gezien. Want het houdt dus gewoon nooit op, die eindeloze stroom aan handdoeken, hydrofielluiers, rompers en babypakjes.

8. Gekrijs in de supermarkt
Of midden op straat. Of op een verjaardag. Of gewoon thuis. Met een beetje geluk gepaard met dramatisch op de grond laten vallen, oorverdovend gegil en een langgerekt en zeer zielig ‘neehee’, waardoor er mensen zijn die jou aankijken alsof je een heel hekserige moeder bent.

9. Stuwing
En tepelkloven. En meer van die borstvoedingsgeneugten. Om het over hangtieten maar niet te hebben.

10. Kots, snot en poep
En niet een beetje ofzo. Of soms. Maar gewoon elke dag, in wisselende gradaties. Op de kleren die je net schoon had aangetrokken. Met als gevolg vlekken die er nooit meer uitgaan.

11. Zes kilo extra
Het ging zo lekker, net na je bevalling. De baby en toebehoren betekende al in één klap een kilo’tje of vijf eraf, daarna verdwenen er zomaar nog eens vijf. Alleen die laatste zes. Of acht. Of tien. Die zijn extreem hardnekkig. Maar ook echt extreem.

12. Slaapgebrek
Heb je die eerste maanden overleefd, blijkt dat er naast honger nog veel redenen zijn voor je kind om ’s nachts een potje te huilen: speen kwijt, eng gedroomd, hoestbui of gewoon, heel eenvoudig, helemaal niks. En het is verrassend hoe beperkt de werking van koffie in de praktijk eigenlijk is.

13. Bumba-baluuuuu
Er bestaat een evenredig verband tussen de mate van verslaving van je kind aan een programma en de irritantheid van de tune. En dus neurie jij de halve dag ‘nijn-tje, lief klein konijntje’ en is het eerste dat ’s ochtends, als je niet eens echt wakker bent, door je hoofd gaat: bumba-baluuuu.

14. Trots in het kwadraat
En dan komt het moment dat je baby omrolt, je dreumes gewoon twee stappen los zet of je peuter met ingespannen snoet weet te vertellen dat een koe ‘boe’ zegt. En jij de meest trotse moeder ever bent. Want ook dat krijg je ervoor terug.

15. De mooiste glimlach ever
Als je ‘m ophaalt van de crèche, als je ’s ochtends z’n kamertje binnenkomt of gewoon, als-ie lekker aan het spelen is en even opkijkt: die lach van je kind, die maakt dus – cliché-alert! – echt je hele dag goed (zelfs de tien minuten dat-ie op het fietspad lag te krijsen. Nou ja, min of meer).

16. Snotkusjes
Oké, je moet de snoetenpoetsers (voor jezelf) in de buurt houden en je mooie werkblouse een beetje beschermen, maar je gaat echt leuker de deur uit na zestien welgemeende snot- en kwijlkusjes van je peuter. Want het gevoel dat je echt de allerallerallerleukste op aarde bent, krijg je alleen van je kind.

Lees ook: Wat ‘je krijgt er zoveel voor terug’ nou eigenlijk betekent.

Lees ook
Geschreven door
More from Mariette Middelbeek

15 voornemens die je had toen je nog geen kind had (voor nr. 4 schaam je je nu een beetje)

Nooit toegeven bij gekrijs en al helemaal geen uren op de iPad...
Lees verder