Waarom je beter moedermijlpalen kunt bijhouden dan babymijlpalen

Baby-mijlpalen bijhouden? Annemieke vindt het maar ingewikkeld en is al die data allang vergeten. Ze heeft daarom iets beters bedacht: moedermijlpalen.

Voor mijn dochter haar eerste verjaardag hebben we een babyboek gekregen om alle mijlpalen in vast te leggen. Bijzondere momenten die je allemaal op foto, of beter nog, op film moet hebben, met complete beschrijving, datum, uurtijd en een extra stukje persoonlijke tekst. Want anders vergeet je het.

Onduidelijke mijlpalen

Het babyboek is hartstikke leuk, maar niet heel specifiek. Voor het eerst omdraaien bijvoorbeeld. Wordt daarmee van rug naar zij, van rug naar buik, of van buik naar rug bedoeld? Ik vind het nogal een onduidelijke mijlpaal. Idem bij het eerste woordje. Telt ‘mahmahmah’ wat ze met een maand of vijf al doen al als ‘mama’? Of valt dat onder brabbelen, omdat ze nog niet weet wat ze daarmee bedoelt. Tellen niet-bestaande woorden als ze dondersgoed weet wat ze bedoelt? ‘Eh!’ is bij Zoë bijvoorbeeld duidelijk ‘Ik heb honger!’. En als ze ‘Ibbe’ zegt en naar de hond wijst, is dat dan een woord of moeten we wachten totdat ze correct ‘Dribbel’ uitspreekt? Moeilijk, moeilijk.

Het eerste stapje

Verder naar de eerste stapjes. Wat moet ik daar nu weer invullen? Per ongeluk een voetje voor de ander zetten en vervolgens van schrik snel weer op je kont gaan zitten, dat doet ze al lang. En dat is officieel een stapje. Toch? Nu zet ze soms vier minipasjes snel van het ene vasthoudpunt naar het andere, maar is dat al lopen? Of geldt het pas vanaf een minimumafstand van 5 meter ofzo? Ik twijfel ook over tijgeren en kruipen. Zoë sleepte twee maanden lang haar rechterbeen op de grond in zo’n half-kruipen-half-tijgeren modus en kruipt dus officieel pas sinds ongeveer een week. Maarja, ik ga echt niet invullen dat mijn baby pas met bijna een jaar fatsoenlijk kan kruipen. Dat is vragen om problemen en onderzoeken naar ontwikkelingsachterstanden mocht iemand van het consultatiebureau dit boek ooit lezen. En die lok haar om erin te plakken daar kunnen ze ook naar fluiten. Ieuw, what’s next, een opgedroogd navelstompje?!

Ongeïnteresseerde moeder

Het eerste kusje. Mwah, mijn baby geeft vooral kopjes. En zuigzoenen op mijn arm. Eén keertje heeft ze me in mijn lip gebeten. Telt dat ook? Het eerste schaterlachje deed ze naar haar tante. Dat heb ik dus mooi niet meegerekend. Het eerste tandje? Ook niet opgeschreven wanneer dat kwam. Ik voel me zo langzamerhand een hele ongeïnteresseerde moeder. Zo eentje wie de ontwikkeling van haar kind niets kan schelen. “Al die dingen bijhouden? Dat doe ik echt niet meer hoor!” Aldus vriendin C. die me wil troosten. Maar C. heeft inmiddels drie kinderen. Hoe ging dat bij de eerste? “Bij nummer één nog wel, ja. Twee boeken vol.” Ai, ik ben zo’n moeder die zelfs bij haar eerste kind al verzaakt. Van de andere kant: wat boeit het? Is het voor mijn dochter nu echt van wezenlijk belang om te weten dat ze haar eerste stapje op, ik noem maar wat, 29 september 2019 zette en niet op 31 oktober van datzelfde jaar?

Moedermijlpalen

Alle mijlpalen uit het boek heeft ze al gedaan (als ik de wankelstapjes meereken), maar omdat ik de precieze data niet meer weet, besluit ik het boek te bewaren voor als mijn dochter later zelf een kind krijgt. Kan zij ‘t beter doen. Ondertussen kan ik wel betere mijlpalen bedenken: mama-mijlpalen. Zoals de eerste keer dat je seks had en er ook van genoot. Of de eerste keer dat je echt iets voor jezelf deed (douchen telt niet) en je daar niet schuldig over voelde. De eerste keer dat je uitgerust wakker werd. Plus natuurlijk de eerste keer dat je in de spiegel keek en gelukkig was met je figuur. De eerste keer dat je huis helemaal opgeruimd was en al het werk gedaan was en je baby lekker lag te slapen en jij dacht ‘Jeee, ik ga eens even relaxed op de bank liggen met een tijdschrift’. De eerste keer dat je vriend uit zichzelf de baby verschoonde, voerde en in bad deed. En laten we de eerste keer een hele nacht doorslapen zonder wakker te worden van een om melk vragende baby niet vergeten. Helaas zijn al deze mijlpalen nog niet geweest… Ach ja, stel dat ze ooit nog komen dan kan ik ze in ieder geval met precieze datum en uurtijd in een boek schrijven.

Annemieke kreeg de schrik van haar leven toen er zomaar twee streepjes op die test stonden. Met haar vriend K., baby Zoë en hond Dribbel (die naar alle kinderen onder de 10 gromt) woont ze in Spanje.

Lees ook: Mijlpaal voor iedere moeder: de eerste schooldag van je kind

Geschreven door
More from Annemieke

Annemieke is in shock – Hoe doen vrouwen dat, bevallen zonder pijnbestrijding?

Annemieke moet en zal een natuurlijke badbevalling hebben. Maar dan beginnen de...
Lees verder