Waarom het heerlijk is je soms weer even een puber te voelen

Waarom het heerlijk is je soms weer even een puber te voelen
Af en toe is het zooo lekker om even niet die verantwoordelijke mama te hoeven zijn. Franke voelde zich tijdens een avondje uit weer even zestien en genoot van elke seconde.

Lees ook: Al een kater na twee wijn en andere uitgaansdompers

Opeens was het zover: het concert zou dan eindelijk plaatsvinden, waarvoor ik maanden geleden zo mijn best had gedaan tickets te bemachtigen. Dat was gelukt, en daarvan sprong ik toen een gat van in de lucht. Want kaartjes voor de Red Hot Chili Peppers scoren, dat was me in geen twintig jaar gelukt. Toen ik een jaartje of zestien was, wilde ik ze gaan zien in Nighttown, een discotheek/concerthalletje in Rotterdam. Uitverkocht. Een paar jaar verder, de Peppers inmiddels stukken bekender, uitverkocht. De band werd groter en groter, de ruimtes waar ze speelden, groeiden met ze mee, de kaartjes werden duurder en duurder. Pinkpop, concertzalen in Engeland en Frankrijk, ik heb zelfs een groot Duits festival geprobeerd: elke keer pieste ik naast de pot. Tot nu. De Ziggo Dome, de eerste rang, het kon niet anders dan dat dit ge-wel-dig ging worden.

De kinderen gingen naar opa en oma. Ik koos een makkelijk outfit, niet te warm, niet te koud, met gympies, want wat als we nog een stukkie zouden moeten lopen. Hakken, daar heb ik echt even de puf niet voor, op dit moment in mijn leven. Kaartjes keurig uitgeprint, in kleur, in een mapje gestopt. Parkeergarage nummer 10, niet te ver weg van de Ziggo Dome, maar zeker nog tien minuten wandelen door de Bijlmer in de vrieskou, die mijn vermoeidheid spontaan kapot vroor – en wat fijn dat ik mijn gympen aan had!!! Met rode wangen stonden we in de verkeerde rij, liet ik mijn tasje zien aan de bewaking, kochten we muntjes (‘Hoeveel? Vijf? Is dat niet weinig? Ja, maar zo meteen zitten we met een overschot?!). Wat wil je drinken, nou laten we eens gek doen: een 43-cola. Wat? Ja, dat stond op het bordje: 43 met frisdrank, doe eens gek! We installeerden ons op onze stoelen. We kletsten nog wat, en toen. Toen viel ik in katzwijm.

Daar kwamen ze op: mijn jeugdhelden. Ik verloor alles. Het besef van tijd en ruimte, mijn zorgen, ja zelfs mijn identiteit. Zolang zij op het podium stonden, was ik teruggeworpen in een nostalgisch pubergevoel van jewelste. De vriendinnen van toen vlogen door mijn hoofd, de eerste keren die ik had beleefd, de grote emoties die ik al luisterend naar de Peppers op mijn zolderkamertje had ervaren, kalverliefdes en gebroken harten; ik herbeleefde het allemaal. Manlief en ik bestelden nog een drankje en nog een, ik keek ademloos toe naar die oude mannen op dat podium en het voelde zo verdomde fijn om zestien te zijn. Bubbelig te worden van de drank, keihard mee te zingen, te klappen, juichen, dansen, fluiten, filmpjes maken (die dus nooit de moeite waard zijn)… Een bakvis, een regelrechte bakvis was ik, gevuld in een wereld van muziek die mijn hart sneller deed kloppen, met de mooiste (psychedelische) lichtshow ooit. Ik keek naar mijn man, werd weer hartstikke verliefd op hem. Het was ma-gisch. Twee uur later voelde ik me opgeladen, vermoeid, ontspannen, vrolijk, jong, blij, alles tegelijk. Wat was dit het meer dan waard geweest.

Als kers op de taart kocht ik een prachtig T-shirt bij de merchandise. De volgende ochtend trok ik het supertrots aan, met vlinders in mijn buik. Dankbaar, dat ik mijn kinderen weer kon ophalen bij opa en oma in mijn coolste T-shirt e-ver, maar vooral dankbaar, dat hoe oud, verantwoordelijk, of moederlijk je je ook voelt, het ook net zo makkelijk is om je weer even op en top zestien jaar oud te voelen. Elke dag een bakvis zijn, nee, dat hoeft voor mij echt niet meer. Maar eens in de zoveel tijd een trip down memory lane, die houden we erin.

Dus dames, neem dit advies van mij aan: bezoek een concert van je jeugdhelden. Ga poolen in een café. Bezoek een R&B-feest of 90’s party. Ga naar een karaokebar of de plaatselijke kermis waar je altijd kwam. Dat festival dat je in geen jaren hebt bezocht. Het zou je zomaar eens even al je zorgen kunnen doen vergeten. Nou ja, van de zorgen die je Nu hebt in ieder geval ;-) Veel plezier!

Lees ook: Waarom uitgaan voor moeders meestal verleden tijd is

Geschreven door
More from Franke van Hoeven

Waarom ik me schuldig voel dat ik een rokende moeder ben

Het zou zomaar kunnen dat je binnenkort niet meer in speeltuinen mag...
Lees verder