Waarom iedere moeder af en toe een dag helemaal voor haarzelf alleen verdient

Leuk dat je moeder wordt, alleen verval je vaak heel snel in de modus van louter nog verzorgen. Zorgen voor anderen, welteverstaan. Voor je kind, man, collega’s en baas. Maar hállo, vergeet je jezelf niet? Af en toe is dat broodnodig, hoor! Franke pleit voor een moederdag. Eentje zonder tekeningen en knutsels, maar wel heel veel bed, boekjes en lekkere verwen-dingen.

Een tijdje geleden was ik ziek. Doodziek. Ik ging van een griepje naar een bronchitis naar een soort-van-lichte-longontsteking, daar was de dokter niet echt uit, wat het nou was. Doet er ook niet toe, ik voelde me beroerd tot op het bot. Moeders en ziek zijn, dat is geen goede combinatie. En dus werkte ik door. Probeerde manlief me zoveel mogelijk te ontzien, maar die huilende kindjes willen toch ook een kusje van mama bij het vallen, een voorgelezen verhaaltje of een compliment voor tekening nummer 234. En kun je in vaste dienst nog wel rekenen op een beetje medeleven, als zieke ZZP’er word je toch geacht gewoon de dienst te leveren waarvoor je bent ingehuurd. Dus tja. Zat ik toch maar te tikken met dikke antibiotica in mijn lijf, half scheel kijkend en zo misselijk dat ik het liefst over alles en iedereen wilde projectielbraken. Dat ging zo door, week na week. Totdat ik zo kapot was, dat ik voelde: tot hier en niet verder. Daar trok ik de grens.

LEES OOK: Zes belangrijke redenen waarom je één keer per jaar zonder je gezin weg moet

Ik heb de familie bij elkaar geroepen en heb gezegd: “Vandaag doet mama niet mee. Vandaag staat mama uit.” Ik ben in bed gaan liggen met een John Grisham (Het eiland, een aanrader voor op de vakantie, overigens), een doos tissues, een pak gevulde koeken, neusspray, een familieverpakking ibuprofen en Netflix. En ik heb woord gehouden; ik ben de hele dag daar blijven liggen. Bij elke klop op de deur, zei ik met schorre stem: “NEE!”, en na een paar keer hield het op met het geklop. Ik raakte in een soort coma en werd wakker, fris als een hoentje. Wat had een dag niet praten, niet zorgen, er niet zijn, me goed gedaan. Ik raad het sinds die dag iedere moeder aan. Soms is het broodnodig om even alleen  aan jezelf te denken. Jezelf uit te gummen voor de rest en er alleen even te zijn, voor jezelf, meer niet.

Dus: eis je dag op. Doe wat je leuk vindt. Verwen jezelf gruwelijk. Ga naar het museum, blijf net als ik een hele dag in bed liggen, bezoek een leuk stadje, koop die prachtige jurk. Dit alles zonder telefoon, zonder kinderen om je heen, zonder man. Een dag, helemaal voor jezelf. Om naar de manicure te gaan, of zelf je nagels te lakken in de achtertuin, met een vriendin de hele dag te shoppen, het maakt niet uit. Maar laad die batterij op, wees niet zo stom als ik ben geweest. Ben je moe, wil je even alleen zijn, trek aan de bel en eis die dag voor jezelf op. Omdat je het waard bent.

Die dag, het heeft wonderen gedaan. Ik was er snel weer bovenop. Binnenkort doe ik deze mamadag 2.0 nog even dunnetjes over. Met een bezoekje aan die leuke hobbywinkel, de lekkerste broodjes van Amsterdam en wellicht een bioscoopfilm. Ik kan niet wachten!

Hoe ziet jouw verwendag eruit? Laat het ons weten op onze Facebook-pagina.

LEES OOK: Waarom je stilte pas echt gaat waarderen als je kinderen hebt.

Niets meer missen?
Meld je aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief!

Geschreven door
More from Franke van Hoeven

Aan elke moeder met een klotedag: je wordt enorm gewaardeerd, vergeet dat niet!

Een baby die niet ophoudt met huilen, krampjes, zelf ziek zijn, doodmoe...
Lees verder