Werkgevers! Waarom moeders van jonge kinderen de beste werknemers zijn die je ooit hebt gehad

discriminatie zwangerschap
De helft van de vrouwen die zwanger raakt, wordt gediscrimineerd door haar werkgever. In Nederland! Barbara wist niet wat ze las. Daarom schrijft ze een open brief aan de werkgevers van Nederland. “Werken is een stuk rielekster dan kinderen opvoeden!”

Beste werkgevers van Nederland.

Ik las in de krant dat bijna de helft van de vrouwen discriminatie op haar werk heeft ervaren bij een zwangerschap. Het College voor de Rechten van de Mens roept op om hier iets aan te doen.
Ik kon het bijna niet geloven!
Trouwens, nu we het er toch over hebben: over vrouwen met kinderen hoor ik jullie ook weleens verzuchten dat ze bij elk ziek kind afwezig zijn. En dat jullie in het geheim vrouwen minder salaris bieden dan mannen.
Dat is toch eigenlijk om te lachen, anno 2016? Hebben jullie niet door dat vrouwen ook steeds vaker kostwinner zijn? Ook lees ik dat jullie jonge vrouwen (tot 30 jaar) wel opeens meer gaan betalen.
Dat is natuurlijk een mooi begin, maar die moeders dan?
Daarom geef ik jullie toch even wat redenen mee waarom moeders van jonge kinderen de beste werknemers zijn die je ooit hebt gehad.

We zijn nooit te laat
Mensen zonder kinderen… Nou ja, laat ik voor mezelf spreken: toen ik nog geen kinderen had, kwam ik voor 8 uur mijn bed niet uit! Moest er niet aan denken! Als ik dan eindelijk op kantoor was, zat er één groep al te werken: vrouwen met kinderen.

We maken langere dagen dan een jonge vrouw
Je kan natuurlijk ook een leuke stagiaire van 26 aannemen, die zogenaamd tot acht uur door kan werken, maar ik kan jullie vertellen dat ik en mijn collega’s op die leeftijd liefst om 5 uur in de kroeg zaten – en alle jonge mannelijke collega’s meenamen.

We hebben nooit een kater
De volgende dag had je dus wel een stuk of 10 katers rondlopen. Moeders hebben daar geen tijd voor. Die bewaren dat voor het weekend.

Maandagochtendgeluk
Over het weekend gesproken: weten jullie hoe blij moeders zijn als ze weer op hun werk zijn? Werken, dat zeggen wij stiekem tegen elkaar, is me-time. Jawel! Even achter je computer spreadsheets bekijken en mails beantwoorden – haha! Noem je dat werken? Da’s een stuk rielekster dan twee kinderen een hele zaterdag én zondag door te zien krijgen.

We vervelen ons in onze vrije tijd
Aan de rand van de zandbak of het voetbalveld gaat de tijd niet zo snel, kan ik u vertellen. Het is de ideale plek om op je vrije dag te werken. En we brengen er heel wat uurtjes door.

Onze adrenalinelevels pieken de hele dag door
Wij zijn het echt niet meer gewend om op ons gat te zitten. Als we op ons werk verschijnen hebben we er net een spitsuur met tegenstribbelende kinderen op zitten, en als we straks weer naar huis gaan staat het ons weer te wachten. Onze adrenaline levels staan de hele dag strak!

Ziek zijn is iets voor als we met pensioen zijn
Ziek zijn is geen optie, dat hebben we de laatste jaren wel geleerd. Niemand die medelijden met ons heeft. “O is mama ziek? Wanneer gaan we naar buiten?”
Ik ken ook helemaal geen enkele vrouw die regelmatig thuis is met een ziek kind. Ik ken wel vrouwen die gewoon om 7 uur s morgens een oma of oppas uit hun bed bellen en zonder een krimp te geven om 8.45 uur achter hun bureau zitten.

We zijn goedkoper
Omdat jullie ons namelijk minder betalen, we nooit iets voor onszelf durven op te eisen én omdat we werk van 5 dagen in 3 dagen weten te proppen, want zo zijn wij.

Vergeet die mannen – het zijn de vrouwen die u de crisis door helpen. Als die een keertje afgelopen is, gaan jullie ons dan ook wat meer betalen? Ja?
Ik dank u voor uw aandacht.
Barbara van Erp

Lees ook: 15 Dingen die werkenden moeders dus echt niet meer willen horen

Geschreven door
More from Barbara van Erp

Ben je een overwerkte moeder? Dit zijn de 7 tekenen dat je teveel hooi op je vork hebt

Ben je een overwerkte moeder? Of ben je gewoon moeder? Dit zijn...
Lees verder

3 Comments

  • Discriminatie is zeker niet goed, dus beweren dat moeders van jonge kinderen BETER zijn dan,: jonge mensen zonder kinderen, 50+’ers, mensen met oudere kinderen, strookt niet met het streven naar non-discriminatie. Het gaat over mentaliteit van zowel werkgever als werknemer.

  • Ook ik vind het een goede zaak dat er aandacht voor de discriminatie van moeders komt.

    Maar ik herken me niet in het beeld van de moeder dat hier wordt neergezet. Vooral het stukje over de stagiaire van 26. Zelf ben ik 25 en moeder van twee, daarnaast werk ik 4 dagen in het VSO. Dus ik wil even rechtzetten dat jonge vrouwen liever feesten. En ik ben ook echt niet blij als ik bij mijn kinderen weg ben, wat niet maakt dat ik mijn werk niet serieus neem en goed uitvoer.

    Ik denk dat het stuk sterker zou zijn als er niet in gegeneraliseerd werd.

  • Ik wil niet afdoen aan de bewering dat moeders van jonge kinderen gediscrimineerd worden door werkgevers, maar volgens mij gelden veel van de genoemde argumenten waarom moeders van (jonge) kinderen goede werknemers zijn ook voor de vaders.

    Ik zou eraan willen toevoegen dat ouders van jonge kinderen gewend zijn om met stress om te gaan en (als het goed is) geleerd hebben om de kalmte te bewaren in divers frustrerende situaties. Als je eenmaal koeltjes weet te reageren op een kind dat binnen twee minuten voor de derde keer de paplepel met zijn arm weet te raken waardoor er links en rechts pap belandt waaronder je eigen broek en mouw; of als je bij een toch al laat vertrek een kind hebt waarvan blijkt dat hij verschoond moet worden als alle schoenen en jassen zijn aangetrokken en hij in de kinderwagen zit vastgegespt; of als een kind net wanneer het regent besluit dat het zelf wil lopen naar het KDV ipv op het plankje achter de buggy te staan, dan zijn er nauwelijks situaties op het werk die je nog uit balans brengen.

    Daarnaast is bij vaders van jonge kinderen vaak een (ouderwets) gevoel van verantwoordelijkheid voor het gezin als kostwinner. Hierdoor neemt hij zijn werk serieuzer dan iemand die niet twee bloedjes van kinderen van zich afhankelijk heeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.