De vakantiestress begint al op de oprit (en ja, dat ligt niet alleen aan de kinderen)
Je staat eindelijk op het punt te vertrekken. Twee weken zonder schoollunches, zonder wekkers, zonder de vraag “Wat eten we vanavond?” Vrijheid. Zon. Rust. En dan staat je partner te kijken naar de kofferbak alsof hij een wiskundige puzzel oplost die hij nooit zal winnen.
Want hoe bestaat het? Je hebt gepakt voor vijf personen, een buggy die al drie jaar te groot is maar toch mee moet, een bodyboard waar niemand ooit op staat, én dat grote blaasopblaasbare eendje waarvan jij al drie maanden zegt dat ie weg mag. Maar hier staat hij. In zijn volle, roze, opgeblazen glorie. Op de oprit. Terwijl de buurman toekijkt.
Waarom het altijd meer is dan je denkt
Het gekke van vakantie met kinderen is dat je eigenlijk gewoon je hele huis meeneemt, maar dan in een kleinere ruimte. Zwembandjes, zonnebrandfactor vijftig, de favoriete knuffel (drie stuks, voor de zekerheid), snacks voor onderweg, snacks voor in het appartement, snacks voor als de andere snacks op zijn. En ja, ook de slaapzak voor het geval de buitentemperatuur onverwacht daalt in augustus aan de Middellandse Zee.
Je partner wil efficiënt inpakken. Jij wil voorbereid zijn. Dat is een fundamenteel andere filosofie, en die botsing vindt altijd plaats op de oprit, om kwart voor zeven, als de buren nog slapen.
Het moment waarop je beseft: de auto is te klein
Er is een moment in elk vakantievertrek waarop het tot je doordringt. De kinderen zitten al op de achterbank. De rugzak ligt erin. De koffer ook. Maar de koelbox, de reiswieg, en het skelet van wat ooit een Bugaboo was. En jij kijkt naar je auto alsof je voor het eerst ziet wat hij eigenlijk is: te klein voor jouw leven.
Wij kwamen erachter dat we structureel meer meenemen dan onze auto aankon. Na twee vakanties vol ruimtegebrek keken we serieus naar opties. Een grotere auto was geen optie (want: hypotheek). Maar een trekhaak zoals deze wel. Vorig jaar hebben we een trekhaak laten monteren, en sindsdien staat de koelbox gewoon in de fietsendrager-bagagedrager achterop. Klinkt klein, voelt als een openbaring. Geen geherpak meer. Geen ruzies over wie zijn jas op zijn schoot houdt. Het bodyboard ging mee. Het eendje ook. We hadden zelfs nog ruimte over.
Tips voor het installeren, dan helpt dit artikel van de ANWB
Drie dingen die echt helpen (geleerd door schade en schande)
Pak een dag eerder in dan je denkt. Niet de avond ervoor als iedereen moe is en jij nog drie ladingen moet ophangen. Een dag eerder. Dan kun je rustig de koelbox ernaast zetten en op tijd realiseren dat hij er niet bij past.
Investeer in extra laadruimte. Een dakkoffer, een fietsendrager, of een trekhaak met bagagedrager, je hoeft niet voor de rest van het jaar een stacaravan te slepen om er profijt van te hebben. Wij schrokken van hoe betaalbaar het was vergeleken met de alternatieve: een grotere auto kopen.
Accepteer de chaos. Je gaat iets vergeten. Altijd. Zonnebrand koop je ter plaatse. Slippers ook. De enige onvervangbare dingen zijn: medicijnen, paspoorten, en de ene specifieke knuffel zonder wie kind nummer twee weigert te slapen. Die gaan in de handtas. De rest improviseert. En als je thuiskomt, geen reden om te stressen met deze tips.
