Waarom je eigenlijk ieder jaar met je kinderen naar Disneyland Parijs wilt

Waarom je eigenlijk ieder jaar met je kinderen naar Disneyland Parijs wilt
Been there, done that…? Nou, met kinderen naar Disneyland Parijs is elke keer weer een nieuwe ervaring. Barbara ging met Morris (7) voor de derde keer. Opeens stapte hij in elke achtbaan – tot haar grote schrik. “Wat ben ik voor moeder dat ik zo’n klein jochie in zo’n gevaarlijk ding zet?”

“Mama, ik ben zoooo blij.”  Morris slaat zijn armen om mijn middel en kijkt zo gelukzalig dat ik denk dat het een sprookje is. En dat is het ook, want we zijn in Disneyland en jongens: leuker dan dat wordt het niet.

Het deed me denken aan de eerste keer met Morris, nu 7 jaar. Hij was 2 en helemaal star struck toen hij Donald Duck zag. In zijn buggy reden we hem het hele park door, we gingen om de beurt in en uit de achtbaan met onze oudste en als er een attractie was die leuk voor kleine Morris, liepen we daar doorheen. Zo schattig was het, en ik dacht: leuk, dat hebben we gedaan.

Maar ja, een jaartje daarna was ik er alleen met onze oudste, toen 9 jaar. Wat een feest! Nou ja, voor hem dan, Hij was meer dan 140 centimeter en mocht nu overal in, wat pech was voor mij, want ik moest eerst 12 keer in de Tower of Terror, die zijn naam eer aandoet, en daarna in de Aerosmith rollercoaster, waar ik een eenzame dood ben gestorven van een halve minuut. Maar goed: het was een van de leukste weekenden die ik met een 9-jarige Felix heb gehad. De nieuwe Star Wars attractie Star Tours was net open en dat was natuurlijk een schot in de roos voor een jongen van 9.

Met een kind van 7 naar Disneyland Parijs
Maar nu met kersverse 7-jarige Morris was ook weer een totaal nieuwe ervaring. Hij was nu 120 cm en mocht in allemaal enge dingen, zoals de Tower of Terror, maar ook HyperSpace Mountain én de Big Thunder Mountain. Dus werd het een weekend vol achtbanen (en misselijkheid). Maar hoe weet je of je kind wel toe is aan zoveel geweld? Ik had geen idee hoe hij het zou vinden – maar hij riep al weken tegen iedereen dat hij ‘een looping’ wilde gaan maken. En dat kan op 1 plek met zijn lengte: HyperSpace Mountain.

Hm. Ik wist het niet. Dus gingen we eerst in de ‘lichtste’ voor 102 cm: Big Thunder Mountain. Nou gillen en lachen dat ie deed, hup armpjes in de lucht en dikke lol! Ok. Next. Tower of Terror (een op hol geslagen lift van een héél hoog gebouw), hier ook weer dolle pret. Toen kwam het uur van de waarheid, de looping. Ik was teveel bezig met hem om me zorgen te maken over mezelf. Goddank, want moeders, jullie zijn bij deze gewaarschuwd.

Gillen in HyperSpace Mountain
We gingen in het karretje zitten met van die super grote beugels die je hele lichaam bedekken waardoor de voorgaande attracties meteen verbleekten. Ik keek nog één keer naar dat kleine koppie naast me dat maar net boven die beugels uitkwam. Wat was ik voor moeder dat ik zo’n klein jochie in zo’n gevaarlijk ding zette? Iemand moet toch potdorie de volwassene zijn hier en zeggen: ho, nee, dit gaan we niet doen?!? En daar gingen we – BAM! – met een krankzinnig geweld de duisternis in. De hele rit probeerde ik zijn gezicht te zien, zijn stem te horen, maar het lawaai was oorverdovend en alles trilde zo dat je elkaar in het donker niet kon zien.

Met net zo’n harde klap als we vertrokken, kwamen we tot stilstand. Eindelijk kon ik zien hoe het met hem ging. Ik probeerde me voorover te buigen door die beugels heen en zag het koppie met een onmiskenbare emotie: totale euforie.

We stapten uit en daar gebeurde het. Hij gaf me die knuffel, terwijl ik stond na te trillen, en bedankte me voor deze rit van zijn leven. De rest van het weekend vulde zich met supervette optredens waarbij de Starship Troopers voor je neus langs marcheren, de nieuwe parade met prinsessen en piraten en natuurlijk de ontmoetingen met Woody van Toy Story én met Kapitein Jack Sparrow.

Als hij 140 cm is, komen we weer terug, voor Indiana Jones Temple of Doom. Maar dan neem ik zijn grote broer mee. Ga ik lekker in het zonnetje koffie drinken met papa.

Tips voor een bezoek aan Disneyland Parijs:

  1. Reserveer een lunch op een heel vette locatie in het park. De mooiste restaurants zijn al van tevoren volgeboekt. De dagen in het park zijn lang, en je wilt dan heel graag even een uur aan een tafel zitten, in de warmte en de geborgenheid van de horeca.
  2. Alle hotels zijn geweldig. Het sjieke Disney Hotel ligt echt in het park dus je kan tussendoor even naar de kamer, wat heerlijk is, want je denkt altijd na twee uur lopen: had ik maar… (warmere kleren / een paraplu / een boterham / een dekentje voor de kleuter bij me.) Ik zat nu in het heerlijke Sequoia Logde. De hotels rond het meer zijn allemaal op loopafstand, maar wel al snel 20 minuten, wat met kinderen veel kan zijn. Dave Crockett was ook heerlijk, wel een stukje rijden naar het park, maar daar heb je weer een geweldig zwembad, een leuk restaurant, en je kan er zelf koken en ontbijtje maken.
  3. Neem zo veel mogelijk buggy’s, bolderkarren, kinderwagens mee. Ook als ze al 5 zijn. Het is zó fijn als je lekker tempo kunt maken van en naar het hotel of attracties. En je hangt er al je spullen aan.
  4. Als het koud is, is het ook echt koud. Denk: wintersport. Wees op het ergste voorbereid, want je bent de hele dag buiten, je loopt en je staat in de rij en you’ll freeze your butt off.
  5. Dat gezegd hebbende: ik was er dus eind januari, en het was echt behoorlijk rustig, met wachttijden van 30 of 45 minuten voor attracties die ik ook wel in het voorjaar en de zomer op 95 minuten heb zien staan.
  6. Overweeg een Fastpass. Dan is je wachttijd zoveel korter.
  7. Neem alles mee wat je nodig hebt, en meer, want het barst in Disneyland van de winkels, maar je kan daar niks kopen wat je nodig hebt.
  8. Vergeet niet de actuele agenda goed door te nemen, er zijn zoveel optredens buiten en binnen de hele dag door, zoals de Star Wars show in de Studio’s: dat zijn ook fijne rustmomenten op de dag.
  9. NIEUW! Vanaf 31 maart kun je met de Thalys van Amsterdam, Schiphol of Rotterdam (2 uur en 55 minuten) in drie uurtjes naar Disneyland. De trein stopt er gewoon voor de deur! Je kan in theorie een dagje op en neer (zou ‘k niet doen, zonde, maar wel voor 1 nachtje!)

Lees ook: OMG! Je kan nu met de trein rechtstreeks naar Disneyland Parijs (3 uurtjes!)

Barbara van Erp (48) is moeder van twee zoons: Felix (11) en Morris (6). Ze richtte Me to We op, omdat ze vond dat het tijd was voor een realistischer geluid uit moederland. Inmiddels is ze uit de luiers, maar ze weet nog maar al te goed hoe het was om kleine kinderen te hebben.

Lees ook
Geschreven door
More from Barbara van Erp

Waarom je altijd moet liegen tegen het consultatiebureau

Barbara ging naar het consultatiebureau. En ja hoor, ze kreeg meteen weer...
Lees verder