Annemieke’s vriend regelt de kraamlijst. “Kraamverband? We hebben nog wel ergens een rol verbandgaas liggen.”

Annemieke’s vriend regelt de kraamlijst. “Kraamverband? We hebben nog wel ergens een rol verbandgaas liggen.”
Als het aan Annemieke’s vriend ligt, krijgt ze een DIY-bevallingskit met daarin een rol ducttape. En als het echt nodig is, rijdt-ie na de geboorte nog wel even langs de drogist. Hoe moeilijk kan het zijn? Niet zo stressen, hoor.

“Wat zijn celstofonderleggers en waarom hebben we er tien nodig?” Ik heb K. opdracht gegeven zich om de kraamlijst te bekommeren. Doordat we ons huis in Spanje moesten verlaten en toen naar Nederland terugrijden zijn we nu pas ‘gesetteld’ (lees: leven we uit een koffer en rijden we van vrienden naar familie naar mijn ouderlijk huis naar het zijne) en eindelijk aan het kraampakket toegekomen. Inderdaad, al die spullen die al minstens een maand geleden in huis hadden moeten zijn. En waar ik nu, 39 weken zwanger, gewoon geen puf meer voor heb.

LEES OOK: Vala ontcijfert de kraamlijst (emmers…? WTF?!).

Mijn argument was dat het kopen van de kraamspullen hem helpt met de ongeboren baby te bonden. Totaal gelul natuurlijk, maar hij slikt het. Daarom doet K. zijn uiterste best dit op een mannelijke jager en verzamelaar-manier te regelen. Tot zover is dit nog geen succes. Maar dat is niet zijn schuld want ze hebben ons de verkeerde kraamlijst gegeven, aldus meneer. “Deze heeft allemaal dingen als vuilniszakken en gaasjes en navelklemmen erop staan, maar jij gaat toch in het ziekenhuis bevallen? En daar hebben ze dat toch allemaal? Waarvoor betalen we anders die 340 euro eigen bijdrage bij een poliklinische bevalling?” Hij heeft een punt: hoezo hebben we die shit allemaal nodig? En wil ik dat trouwens wel weten?

Blijkbaar moet je alles in huis hebben voor de periode na de bevalling. Of voor als je het ziekenhuis niet meer haalt. Muhaha, geen kans daarop – bij het eerste teken van weeën rij ik naar het hospitaal. Desnoods bivakkeer ik daar drie dagen op de stoep. Ik zeg tegen K.  dat-ie gewoon zo’n kraampakket van het internet moet bestellen als dat de kraamzorg gelukkig maakt. Klaar. Anders regel ik het wel. K. wil het echter zelf doen, want DIY is veel voordeliger. “Roltape? Is dat plakband? Ik heb nog een rol ducttape. Veel beter. Er is niets dat je niet met ducttape kunt fixen. Daarmee kunnen we zelfs de baby aan de muur plakken, hahaha.” Mijn vriend voelt zich McGyver. Ik voel hoofdpijn opkomen.

“Een po! Hahaha, een po. Denken ze nou echt dat onze dochter binnen een paar weken al zindelijk is?” Nee schat, die po zal wel voor mij zijn. Voor als ik de WC niet meer haal. En die celstofonderleggers, weetikveel wat het precies zijn, zullen wel moeten voorkomen dat ik dadelijk ons hele matras onderbloed omdat je na de bevalling nog zo’n week of zes bloed, slijm en andere vage vloeistoffen schijnt te lekken. Helaas, in plaats van zich netjes aan de Lijst Der Lijsten te houden, stelt K. vast dat-ie met water en 99% alcohol wel de gewenste 70% alcoholoplossing kan mixen en beslist hij dat kraamverband een soort van verband is. En dat we dat dus ook niet hoeven kopen, want we hebben nog een rol half-aangebroken verbandgaas van toen de hond vorig jaar in een stuk glas getrapt is. Ik probeer ‘m aan z’n verstand te brengen dat het toch echt XXXXL anti-doorlek inlegkruisjes zijn in maxi-maxi-ultra formaat. Helaas, hij weet het beter want hij is nu in charge van de kraamlijst. “En mochten ze het verkeerde opgeschreven hebben, dan rij ik toch gewoon even naar de drogist. Hoe moeilijk kan het zijn? Loop toch niet zo te stressen.”

Dan spot hij het woord ‘bouwmarkt’. In de zin ‘Bij de Thuiszorgwinkel, apotheek of bouwmarkt kunt u een wegwerpzeil of afdekfolie kopen’. Wergwerpzeil of afdekfolie??! Ik begin me nu echt zorgen te maken over de hoeveelheid bloed en andere enge dingen die je na de bevalling uit je vagina verliest. Mijn vriend daarentegen wordt helemaal happy: ‘bouwmarkt’ is namelijk het mannelijke equivalent van ‘kledingwinkel’. Twee uur later komt hij terug. Zonder afdekfolie, maar met schroefjes, moertjes en een auto vol houten planken. Wat wil hij in hemelsnaam met al dat hout? Een onderstel voor het bed bouwen zodat het op de gewenste hoogte van 80cm staat misschien? “Nee, da’s voor als de baby een boomhut wil.” Een boomhut? Een fucking boomhut?! Moet ik daar soms in bevallen ofzo? Ik geef het op. Hopelijk hebben we een beetje een relaxte kraamverzorgster.

Annemieke kreeg de schrik van haar leven toen er zomaar twee streepjes op die test stonden. Met haar vriend K. (die blij is met het onverwachte nieuws)  en hond Dribbel (die naar alle kinderen onder de 10 gromt) woont ze in Spanje.

Lees ook: Waarom angst voor de bevalling niet nodig is.

Geschreven door
More from Annemieke

Vent, doe het verdomme uit jezelf. Je vrouw wil er niet om hoeven vragen!

Als Annemieke er niet om vraagt/smeekt/schreeuwt, gebeurt er niets in huis. Daar...
Lees verder