Moet een zwangerschap een medische zaak zijn? Ja of nee?

Echo medische zaak zwangerschap

Een tijdje geleden stond in NRC een artikel van Jop de Vrieze en Zvezdana Vukojevic Het is een prachtig kind. Waarom is hij overleden? Het stel kreeg een doodgeboren kind en ging op onderzoek in de krochten van de Nederlandse geboortezorg om uit te zoeken of hun kind niet te redden was geweest.
In een ingezonden brief naar aanleiding van dit stuk schreef oud journaliste Willy Heessels, die zelf jaren geleden een doodgeboren kind kreeg, dat steeds minder mensen een zwangerschap als iets ‘natuurlijks’ zien. Vrouwen belanden tegenwoordig eerder in het medische circuit. Femke vraagt zich af: Is dat erg?

Lees ook: 10 tips om het jezelf makkelijker te maken als je net een baby hebt

Toen ik dertig weken zwanger was, kreeg ik een extra echo. Bij de twintigweken echo vond de echoscopist het hoofd van mijn baby ietwat klein en ze wilde in de gaten houden of dat zou verbeteren. Ik verheugde me op die extra derde echo, maar dat was snel over toen ik te horen kreeg dat het hoofd van mijn baby nog steeds te klein was en dat we naar het ziekenhuis moesten voor verder onderzoek. Het woord ‘microcefalie’ (te kleine schedel met te kleine hersenen) viel en in de drie dagen voor de afspraak in het ziekenhuis zag ik mezelf al zitten met een zwaar gehandicapt kind.
Godzijdank was het hoofd van mijn ongeboren zoon niet te klein, hoorde ik van de gynaecoloog. De echoscopiste had niet goed gemeten en ik bleek drie dagen voor niets in panische angst te hebben doorgebracht. Op dat moment was ik kwaad en ik riep ik tegen iedereen dat mijn zwangerschap ten onrechte was gemedicaliseerd. Nu, drie jaar later en niet meer onder de hormonen, kijk ik daar anders op terug. Ik ben blij dat de controle zodanig was, dat ik werd doorgestuurd. Als er een leven in je buik woont, wil je er alles aan doen om het gezond ter wereld te brengen.

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

Er lijkt een soort tweespalt te zijn in hoe een zwangerschap gezien wordt in Nederland. Enerzijds als een natuurlijk iets wat begeleid wordt door een vroedvrouw compleet met de thuisbevalling en anderzijds als een medisch iets wat in goede banen geleid dient te worden door een gynaecoloog en eindigt in een ziekenhuisbevalling. Willy Hessels schrijft in haar brief dat ze de indruk heeft dat steeds minder vrouwen nog de keus krijgen om thuis te bevallen, ook al zijn ze gezond. En dat vrouwen, juist vanwege het feit dat ze vaker naar het ziekenhuis gaan minder op hun eigen lichaam vertrouwen. Ook beweert ze dat we denken dat medici ervoor kunnen zorgen dat dood en ziekte op afstand blijven, terwijl dat niet zo is.

Volgens mij is dit allemaal niet waar. De zwangere vrouw wordt in Nederland nog altijd door de verloskundige zachtjes richting thuisbevalling geduwd, terwijl ik er sterk in geloof dat als we elke zwangerschap en bevalling door medici en in het ziekenhuis zouden monitoren we een stuk veiliger af zijn. Veiliger, niet helemaal veilig. Natuurlijk, er zullen altijd zwangerschappen mislopen, er zullen kindjes niet gezond ter wereld komen, maar ik geloof heilig dat dat er minder zullen zijn dan nu. Of dat er eerder wat aan gedaan kan worden.

Vertrouwen in je eigen lijf, klinkt heel mooi, maar we weten allemaal dat de natuur wel eens een foutje maakt. Hoe vroeger je daarachter komt, hoe beter lijkt me. Tegenwoordig kun je zelfs opereren, terwijl het kind nog in de buik zit. Nee, dit is allemaal niet wenselijk, maar een kind laten overlijden lijkt me ook niet wenselijk. Ik denk te snappen dat mevrouw Heessels wil zeggen dat je het soms aan de natuur moet laten of een kind wel of niet geboren wordt, maar in deze tijd vind ik dat eigenlijk een achterhaalde gedachte. Als onze insteek zo zou zijn, dan zou je ook tegen mensen met kanker moeten zeggen: “Tsja, het zit in je genen, het is de natuur…we gaan er niets meer aan doen, want zo heeft de natuur/c.q. God het bepaalt.”

Weet je wat ik denk? De natuur heeft ook bepaalt dat mensen zich steeds verder ontwikkelen en beter in staat zijn om in leven te houden wat decennia of eeuwenlang niet kon. Ik ben ervoor om gebruik te maken van die kennis en vind het daarom niet erg dat een zwangerschap en bevalling gemedicaliseerd worden. Sterker nog: ik zou ervoor zijn om de hele Nederlandse geboortezorg te hervormen. Meer echo’s, meer gynaecologen, meer ziekenhuis, meer onderzoeken. En ik ben niet alleen. Gisteren stond er ook weer in Trouw een pleidooi van twee gynaecologen die haarfijn uitlegden dat je in een ziekenhuis toch echt in veel gevallen beter af bent, dan wanneer je alles thuis en bij de verloskundige wilt houden.
Als ik zie dat zo’n kindje als Mikki er doorheen kan schieten, omdat een verloskundige niet meteen doorstuurde naar een gynaecoloog (om wat voor reden dan ook) dan word ik echt woedend! Het moet beter en het kan ook beter. Het is vast een kwestie van geld, maar als je ergens geld in moet steken dan is het wel aan de basis van het leven, lijkt me.

Lees ook: 21 (vieze) dingen die niemand je vertelt als je zwanger bent

Morgen is het Moederdag! Daarom staat onze zaterdagvideo in het teken van moeders. We spraken 4 moeders over hun dochters die ook moeders zijn. Over het moederschap, over bewondering en over hoe het allemaal zo snel kan gaan. Moeders – we houden van jullie!

Femke (38) is getrouwd met Reinier en heeft een temperamentvolle zoon van 6: Max. Ze is gek op roze koeken en altijd op dieet, wat dan weer een lastige combinatie is. Als mede-oprichter van Snippet Media en jonge moeder is haar leven soms een sneltrein.

Lees ook
Geschreven door
More from Femke Sterken

Zeg dit nooit tegen een thuisblijfmoeder!

Oioioi wat lopen thuisblijfmoeders tegen een vooroordelen aan, niet te doen. Lees...
Lees verder