Met dit apparaat heb je in no time kip of patat én lekkere gegrilde groente op tafel

philips airfryer
ADVERTORIAL – Bij de Philips Airfryer dacht Barbara aan een frituurpan. Blijkt het een superhandig en supersnel apparaat te zijn, waar je niet alleen bitterballen en friet, maar ook culinaire hoogstandjes in kunt bereiden!

Serieus: ik heb nooit van mijn leven een frituurpan willen hebben – het idee kwam gewoon niet in me op. Maar nu ben ik opeens blogger en dan komen er nieuwe dingen op je pad. Ineens schrijf je stukjes over producten van grote merken. Er zijn dingen waar we nee tegen zeggen omdat het echt niet bij ons past, maar nu kreeg ik het verzoek om de Philips Airfryer  te testen en mijn ervaringen met jullie te delen
Nou ja, ik dacht: stuur maar op, en dan zien we wel.
Het was best hilarisch, want de pan arriveerde een dag voor ik op meivakantie ging, de doos was gigantisch en de deadline voor het stukje al snel. Dus ik dat ding meesjouwen in het vliegtuig – naast een buggy en een gigakoffer die kleine kinderen nou eenmaal met zich meebrengen. Welja, dat kon er ook nog wel bij.
Ik had wel mezelf gezworen die pan niet ook nog eens weer mee terug te nemen. Ik zou hem achterlaten in het huis in Frankrijk, van mijn vader, waar we vaak de vakantie doorbrengen.

Snob uit de culi-business
Er zouden ook vrienden komen, en die vrienden zouden ook weer vrienden meenemen, die ik nog niet goed kende. Maar ik wist wel: die man die zit in de culi-business en hij is half Frans.
Foute boel, dacht ik. Die moet je geen dingen uit een oer-Hollandse frituur voorzetten.
Daarnaast ben ik zelf ook nog eens vegetariër én zijn mijn vrienden van die mensen met kinderen die wèl Ottolenghi lusten.
Fout, op fout, op fout.
Dacht ik.

Want dan komt nu het goede nieuws:

1)   de Philips Airfryer is dus eigenlijk geen frituurpan

2)   alles – ook groente – komt er in no time heerlijk gebakken uit! – en alles veel gezonder bereid

3)   Het apparaat is hartstikke makkelijk; geen luchtjes, geen vet, en hij kan zó in de vaatwasser!

PhilipsPicMonkey Collage

Plakjes aubergine
Ik begon op dag 1, toen de vrienden er nog niet waren, met een aubergine die ik in plakjes sneed. Ik haalde ze door een schaal met olijfolie, een beetje knoflook en peper en zout, en gooide ze in het mandje van de pan, of het apparaat.
Na 7 minuten had ik geroosterde aubergineplakjes voor op brood.
En dat is dus goed nieuws, mensen, want ik ben gek op die plakjes, maar het lukt me zelden om er tijd voor te maken.
Ik moet dan eerst de oven voorverwarmen (begin ik door de week niet aan want dat duurt bijna een half uur) en ze dan nog eens meer dan een half uur à drie kwartier grillen. Dit apparaat is in een paar minuten warm en roostert ze dan dus in die 7 minuten gaar.
Het is dus eigenlijk meer een soort mini-oven, dan een frituur. De dagen erna heb ik er van alles in gegooid: courgette (in 5 minuten klaar), paprika (7), stukken tomaat (7). Even tussendoor het mandje eruit halen, schudden, klaar.

Kippenpoten
Kip is ook zoiets waar ik door de week vaak geen tijd voor heb. Dus ik haalde een paar kippenpoten voor de kinderen – vinden ze heerlijk – besmeerde ze met een beetje olijfolie, peper en zout, en legde ze in het mandje. Na 10 minuten waren ze al bijna gaar, maar de gebruiksaanwijzing had het over nog eens 10 minuten, maar dan op 150 graden.
Ik kan niet anders zeggen: prima kip. Lekker mals en helemaal niet vet.

De échte test
Aha! Maar toen kwam de volgende test.
Patat!
Ik had een grote zak gehaald, want er zouden 5 kinderen in totaal arriveren. Toen ik ze de brug van het mooie Zuid-Franse dorpje over zag rijden, gooide ik de helft van de zak zó zonder olie of wat dan ook, in de Philips Airfryer, en rende naar buiten om ze te verwelkomen. Ik liet ze hun kamer zien, gaf ze schone handdoeken, en toen de kinderen in het zwembad lagen was de friet klaar.  Echt supersnel!
Nu was ik wel nieuwsgierig.
En ja hoor, die Franse culiman stond meteen naast me.
“Wat is dat?” vroeg hij.
“Patat. Wil je proeven?”
Dat wilde hij zeker.
We namen allebei een frietje en ik kon ontspannen: ze waren goed. Echt goed.
En dat vond hij ook.
Lekker zout erover en de volgende portie gemaakt. Een tube heerlijke Franse mayonaise erbij.
Drie keer raden hoe snel de kinderen het zwembad uit waren.

De vriendenclub van Jamie Oliver
Daarna gingen de volwassenen lunchen. Geroosterde groente, bonensalade en groene salade met gefrituurde geitenkaasjes had ik verzonnen.
Die groente had ik natuurlijk al getest, maar dat geitenkaasje was een experiment.
Ik haalde een paar stukjes chèvre door een laagje broodkruim en legde ze in het mandje. Ik zette de temperatuur op 180 graden en stelde m in op 5 minuten. Toen ik ging kijken was de kaas nog niet bruin. Dus ik stelde ‘m in op nog eens 5 minuten, en toen kwamen ze er perfect golden brown uit.
Groene salade, vinaigrette, geitenkaasjes erop – klaar.
Ondertussen waren de gasten even naar de cave in het dorp gelopen om gekoelde witte wijn te halen.
We leken verdorie de vriendenclub van Jamie Oliver wel.

Sjouwen
Een paar dagen later kwam ik thuis van een uitje met de kinderen. Stonden de Ottolenghi- en de culiman dus net om het apparaat heen. Ze haalden er een portie knapperige rozemarijnaardappeltjes uit. Nu moet ik dus beslissen: neem ik dat grote ding weer mee het vliegtuig in, of laat ik ‘m hier?
Ik ben bang dat het weer sjouwen wordt.

Kijk voor meer informatie en recepten op de site  van de Philips Airfryer.

 

 

 

Advertisement

Geschreven door
More from Barbara van Erp

Heb je een baby? Koop dan nu even snel een nieuwe douchekop!

Soms heeft Barbara een melancholisch moment en denkt ze aan al die dingen...
Lees verder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.