Net zwanger? Stop met wat je aan het doen bent en koop NU een zwangerschapsbroek

Nee, dit is geen advertorial voor een positiemodemerk. Dit is een oprechte aanrader, een advies recht uit ’t hart. En een beetje een ode aan de zwangerschapsbroek en degelijke beha’s.

Lees en huiver: 19 prangende kledingkwesties tijdens je zwangerschap

Vanaf het moment dat je zwanger bent, verandert je lijf. Borsten worden groter en gevoeliger, bovenbenen en billen dijen uit en buikjes worden boller. Het kán 12 weken duren voor je er überhaupt iets van ziet of voelt, maar in veel gevallen (zo ook bij mij) begin je al vanaf week 5 verandering te merken. En hoewel je daar waarschijnlijk ultiem blij mee bent, betekent het ook: kledingcrisis.

Mijn borsten groeiden behoorlijk rap. Eigenlijk was dat een van de redenen dat ik me afvroeg of ik niet zwanger zou zijn. Rond week 5 knalden ze werkelijk mijn hippe triangel-behaatjes uit. Maar toch zat ik in het begin in een soort van freeze-modus en bleef ik ze in die te kleine behaatjes proppen. Fietsen over hobbelige Amsterdamse grachten is dan geen pretje, kan ik je vertellen.

Gelukkig was daar mijn reddende engel. Een vriendinnetje die bij een bekend beha-merk gewerkt had, zelf een cupmaat groter was dan ik en op zolder nog een tas vól stevige beha’s had liggen. Halleluja, het was fantastisch. Na twee weken van pijnlijke fietstochten en decolleté-mijdende outfits, kon ik eindelijk weer normaal doen.

Qua broeken verliep het een beetje hetzelfde. Rond week 8 begonnen de eerste broeken strakker te zitten. Maar vanuit diezelfde freeze-modus bleef ik ze dragen, want: zonde om nu al geld uit te geven aan een nieuwe broek / ik moest me niet aanstellen / het kon heus nog wel. En dus wurmde ik me in jeans uit een iets vollere periode, negeerde ik knellende banden, droeg ik zwierige zijden broeken ook tijdens regenachtige dagen en probeerde ik mijn nieuw ontwikkelde muffintop te verdoezelen met wijde blouses en truien.

Nadat ik ergens in week 11 een hele ochtend met een knoop in mijn maag had gezeten (letterlijk, de knoop van mijn broek zat diep in mijn buik gewurmd), besloot ik dat ik NU een nieuwe broek moest. Met lichtelijk schaamrood op mijn wangen liep ik de mama-afdeling van de H&M op. Er waren daar allemaal hoogzwangere vrouwen aan het winkelen en daar kwam ik aan met mijn minuscule, voor velen nog onzichtbare, buikje. Ik schrok ook even toen ik erachter kwam dat ze schijnbaar alleen de allerlelijkste modellen hadden omgebouwd tot zwangerschapsbroek. Maar toen ik met de zorgvuldig geselecteerde meest stijlvolle eindelijk in het pashok belandde, viel ik van de ene opluchting in de andere.

Sowieso was het hemels om mijn veel te strakke broek uit te trekken. En toen ik de zwangerschapsbroek over mijn benen en billen trok, de zachte band over mijn heus aanwezige buikje trok, moest ik oprecht bijna huilen. De lelijke wassing, stiksels en voorgeknipte gaten boeiden me opeens geen drol meer. Wat was dit heerlijk! Waarom had ik dit niet eerder gedaan?!

Zonder na te denken beende ik naar de kassa om de broek af te rekenen, terug het pashok in te duiken en ‘m nooit meer uit te trekken. Maar toen viel mijn oog op een variant die ik eigenlijk best wel mooi vond en die paste bij de rest van mijn garderobe. Mijn hart maakte een sprongetje van geluk. Thuis bestelde ik er meteen nog een en ik heb sinds die dag geen andere broeken meer aangehad.

Ik kan oprecht zeggen dat ik er te lang mee gewacht heb. Dus voor iedereen die net zwanger is, met veel moeite nog haar skinny jeans probeert dicht te knopen of nu al opziet tegen de hobbelige fietstocht van zometeen: stop met waar je mee bezig bent en bestel / koop / leen NU zo’n broek en een nieuwe beha. Een zwangerschapsbroek zit zóveel beter dan een geïmproviseerd exemplaar met een elastieken band. En je stelt je echt niet aan als je er al een aanschaft in week 6. Je borsten verdienen een stevige beha en ook dat mini-buikje verdient gewoon zo’n lekkere zachte band. Halleluja!

Lees ook: 8 dingen die niemand je vertelt over de eerste 12 weken zwangerschap.

Lees ook
Geschreven door
More from Tanja Terstappen

Stikjaloers sinds ik zwanger ben: ‘Wat kijk je naar mijn man!’

Sinds ze zwanger is bekruipt Tanja af en toe een bezitterig en...
Lees verder