Vrouwen, doe niet alsof mannen sneue sukkels zijn. Dat is discriminatie

Gisteren verscheen er een open brief van een 100-tal invloedrijke Franse vrouwen, waaronder bijvoorbeeld actrice Catherine Deneuve, die zich uitspraken tegen de Me Too beweging. Want, zeggen zij, het is te ver doorgeslagen. Er is geen sprake meer van feminisme, maar van mannenhaat. En die arme kerels durven zo niet eens meer naar een vrouw te kijken. Terwijl ze het allemaal heus niet slecht bedoelen. Ze zijn gewoon onhandig. Vala zegt: bullshit.

Vrouwen moeten ophouden zichzelf voor het minste of geringste al in de slachtofferrol te plaatsen, zeggen de Franse dames. Want je hoeft als man maar per ongeluk in de supermarkt bij het diepvriesvak met jouw schouder tegen die van een vrouw te strijken en je wordt gelijk als seksueel roofdier aangemerkt. Mannen zouden door de enorme stroom van beschuldigingen die ze de laatste tijd om de oren vliegt en alle felle berichtgeving over seksuele intimidatie en machtsmisbruik bang worden om überhaupt maar naar een vrouw te kíjken. Niet meer weten wat er nou wel en niet ‘mag’. Terwijl ze het eigenlijk allemaal heel goed bedoelen. Ze pakken het alleen soms wat onhandig aan, die arme schatten. Want, nou ja, het ís toch ook gewoon heel moeilijk in te schatten of een vrouw het nou wel of niet prettig vindt om zomaar opeens bij d’r tieten gegrepen te worden in de kroeg, of in haar kont geknepen bij het koffiezetapparaat in de kantoortuin? Of dat ze een seksueel getint ‘grapje’ van de leidinggevende, die haar salaris betaalt en invloed heeft op haar carrière, nou écht ongemakkelijk vindt, of stiekem ook wel een beetje leuk. Want inderdaad, vrouwen, dat zijn zúlke ingewikkelde wezens. Rocket science is het. Dus eigenlijk kun je het die mannen gewoon niet kwalijk nemen.

Lees ook: Ja, we hebben er genoeg van. Maar misschien moeten we óók ophouden met zeuren.

Oke. Can I get a: héll no?! Niet eens omdat het gewoon klinkklare onzin is dat heel veel vrouwen al jankend naar de zedenpolitie rennen als ze een keer nagefloten worden als ze langs een steiger lopen en Me Too bovendien helemaal niet gaat om dat soort dingen, om die pets op je kont tijdens een zaterdagavond in de kroeg, of die weinig subtiele opmerking over je niet te versmaden lijf, want nou ja, dat hebben wij, de vrouwen van Me Too, nou al wel genoeg proberen duidelijk te maken. Ik kan opnieuw, en zoals zovelen met mij ook al gedaan hebben, nógmaals proberen te benadrukken dat dat niet eens echt de dingen zijn waar wij zo fel tegen ageren. Ook al zouden die ‘kleine’, ‘onschuldige’, vergrijpen eigenlijk al niet eens mogen voorkomen en is het, als je er er even twee seconden over nadenkt, belachelijk dat vrouwen dat soort dingen al lang als normaal beschouwen. Niet omdat het een verschrikkelijk drama is als je een keer in je kont geknepen wordt, maar simpelweg omdat het überhaupt bizar is dat iets zoveel mannen beweegt om dat te doen. Want nee, het is geen drama. Maar het is wel heel erg raar. En onfatsoenlijk. Maar goed, dat punt is nu al heel erg vaak gemaakt, dus ik zal niet in herhaling vallen. Wat ik vooral zo bizar vindt aan de redenering van de Franse briefschrijfsters is dat hun bewering dat mannen het allemaal niet zo bedoelen, dat ze het gewoon niet goed weten, weinig anders is dan keiharde discriminatie jegens mannen. Want: mannen zijn blijkbaar dom. Snappen het allemaal niet zo goed. Wij vrouwen moeten ze leren hoe het moet. En aan alle mannen wil ik daarom vragen: heren, laten jullie dat zomaar over jullie kant gaan?

Tegen RTL Nieuws zei ‘versiercoach’ Tim Veninga gisteren: “Mannen zijn klunzig van nature. Vrouwen moeten daarom aangeven wat ze wel en niet prettig vinden”. Als ik een man was, zou dit mijn eer dus echt te na zijn. Om mij te laten wegzetten als een soort halve debiel die iets wat zelfs een infantiele kleuter nog kan begrijpen niet snapt. Wie denken die wijven wel niet dat ze zijn dat ze zo denigrerend kunnen praten over volwassen mannen die heel goed in staat zijn om goed van kwaad te onderscheiden en hun verantwoordelijkheid voor hun eigen daden te nemen? Mijn god, wat ontzettend neerbuigend en misplaatst. En als zichzelf respecterende, fatsoenlijke man zou je dit dus echt niet moeten pikken. Net zoals een vrouw het niet hoeft te accepteren dat ze niet voor vol wordt aangezien, hoeft een man dat ook niet. Gelijke monniken, gelijke kappen tenslotte. En dus zou ik me als man onder geen voorwaarde zo laten womansplainen, om maar even een nieuwe trending hashtag in het leven te roepen.

Mannen zijn niet ‘klunzig’. Ze zijn niet dom. Ze zijn niet gek. Ze hoeven niet geholpen te worden door ons vrouwen om dingen te kunnen snappen. Ze hebben ons niet nodig om hen te vertellen hoe het zit. Echt niet. Iedere normale, fatsoenlijke man weet heel goed wat wel en niet kan in het proces van flirten. Wat flirten is en wat niet meer. Iedere man weet dat, gewoon uit zichzelf. Ongeacht welke signalen hij wel, niet, of misschien, of soms, krijgt van een vrouw. Want zelfs áls er vrouwen zijn die het lekker vinden om zomaar zonder instemming bij hun tieten gegrepen te worden, dan maakt dat het nog steeds niet oke. En een fatsoenlijke man ís niet bang om naar een vrouw te kijken omdat hij vreest dat-ie misschien voor het gerecht gesleept wordt. Simpelweg omdat hij weet dat met kijken niks mis is, maar met een aantal andere dingen gewoon wel. Hij wéét dat een vrouw in haar kont knijpen niet normaal is. Of ze het nou erg vindt of niet. Hij wéét dat het maken van een vulgaire opmerking niet een kwestie is van dat het door een vrouw ‘verkeerd wordt ingeschat’, zoals versiercoach Veninga beweert, maar dat die opmerking gewoon fout is. De grens tussen wat acceptabel flirten is en wat niet, is niet schimmig, het is geen grijs gebied. En iedere man weet heel goed wanneer hij die grens over gaat. De man is namelijk niet achterlijk. En de goede, fatsoenlijke, respectvolle man verdient het niet om door de vrouw als zodanig te worden neergezet.

Mannen, laat je niet betuttelen door vrouwen die jullie blijkbaar niet voor vol aanzien. Die jullie niet serieus nemen. Laat je niet kleiner maken dan je bent en in een positie brengen waarin je niet hoort. Je bent niet bang om te flirten, want als je niks oneigenlijks op je kerfstok hebt dan is er dus ook geen enkele reden voor angst, of voor ‘verwarring’. Dan kijk je gewoon als er een vrouw voorbij komt die je mooi vindt. Dan spreek je haar aan in de kroeg, of je maakt haar een welgemeend, normaal, compliment. Jij hebt helemaal geen vrouwelijke assistentie nodig om een situatie goed in te kunnen schatten, daartoe ben je namelijk prima zelf in staat. Laat je niet vertellen dat dat anders is. En kom bovendien in opstand tegen dergelijke bijzonder misplaatste stereotypering, zodat er geen verkeerd maatschappelijk beeld van jou, en van alle mannen zoals jij, ontstaat. Want vrouwen die iets dergelijks beweren zijn female chauvenist pigs. Daar moet je tegen optreden, want als je dat niet doet wordt het bijzonder moeilijk om het kaf van het koren te kunnen scheiden, omdat het verschil tussen de goede en de slechte mannen dan niet meer zichtbaar is. En ik kan me niet voorstellen dat je je niet wilt distantiëren van degenen die zich wél verschuilen achter een sluier van zogenaamde onwetenheid.

Goede, lieve, fatsoenlijke, respectvolle mannen van deze wereld (en jullie zijn met zoveel), laat je niet onderdrukken, discrimineren en naar beneden halen. Dat verdienen jullie niet. Eis de positie en de status op waar je recht op hebt. Laat je niet minder maken dan je bent. Spreek je uit en zeg daar keihard “Nee!” tegen. Recht je rug en hef je hoofd en blijf gewoon ijzerenheinig het goede voorbeeld geven. Dat is namelijk het enige dat goed doet volgen. Want jij weet, net zo goed als wij, dat jij je helemaal geen zorgen hoeft te maken over wat er gaat gebeuren als jij ons een drankje aanbiedt in het café, of ons op straat vertelt dat we er zo mooi uitzien. Omdat wij dan slechts naar je lachen en helemaal geen Me Too roepen. Maar gewoon, alleen maar Thank You.

Lees ook: Alle liefde naar de kinderen. En papa heeft het nakijken.

Vala (36) is journalist en tekstschrijver en heeft drie kinderen: een zoon van 7, die autisme heeft en twee dochters van 6 en 2 jaar. Vala heeft een chronische ziekte, maar probeert zich daar niks van aan te trekken (wat soms jammerlijk mislukt). Ze is getrouwd met Mario en samen runnen ze een nogal gemankeerd, maar heel erg leuk gezin. Want saai is het in ieder geval nooit.

Lees ook
Geschreven door
More from Vala van den Boomen

Zullen we het tóch nog even over die borstvoeding hebben…?

Laatst schreef Vala een stukje over borstvoeding. Of eigenlijk vooral over de...
Lees verder