18 dingen die mannen echt hebben gedaan tijdens de bevalling (en ja, nummer 4 zijn nog steeds bij elkaar)

Voor hem is het natuurlijk ook allemaal spannend en heus niet makkelijk, dus je vergeeft hem een onhandige opmerking of een iets te opdringerig washandje wel tijdens de bevalling. Maar dit…?

1. Aspirientje

‘Terwijl ik niet meer wist waar ik het moest zoeken van de weeën, hoorde ik mijn man aan de verpleegkundige in het ziekenhuis vragen of ze misschien een aspirientje voor hem had. Voor zijn hoofdpijn. Ik heb extra hard in zijn hand geknepen en hem niet zo heel erg per ongeluk gekrabd.’ Janneke (31)

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

2. Voetbal

‘Ik beviel de dag na een of andere belangrijke voetbalwedstrijd van onze dochter. Mijn vriend vond in de gynaecoloog al snel een mede-voetbalfan en vervolgens raakten ze niet uitgepraat over de hoogtepunten van die wedstrijd en allerlei andere wedstrijden die eraan vooraf waren gegaan. Ik wilde op een gegeven moment gewoon heel hard gillen dat ik hier dus wel even een baby lag te krijgen, maar hield uiteindelijk de eer aan mezelf en zocht mijn heil bij een leerling-verpleegkundige, die me heel medelijdend aankeek.’ Anne (34)

3. Ff wachten

‘De eerste uren van de bevalling zaten mijn vriend en ik samen Netflix te kijken. Toen het heftiger werd met de weeën en de verloskundige aangaf dat dit een mooi moment was om naar het ziekenhuis te gaan als ik dat nog wilde, zei mijn vriend: ‘Mwah, hoeft niet, toch? Eerst even deze aflevering afkijken.’ Nog steeds als ik de tune van Homeland hoor, word ik agressief.’ Larissa (38)

4. Geen grappen

‘Ik had nog zo afgesproken: geen grappen tijdens de bevalling. En al helemaal niet over seks. En toch maakte hij hem, hoor, mijn man. Tijdens het hechten zei hij quasi-lollig tegen de gynaecoloog: ‘Maak het maar goed dicht. Na wat ik vandaag heb gezien daar, hoef ik geen tweede. Hahahaha.’ Ik vind het zelf soms ook verbazend dat we nog bij elkaar zijn.’ Kim (26)

5. Wifi?

‘Met zes centimeter ontsluiting en gierende weeën kwam ik aan in het ziekenhuis. De autorit er naartoe voelde als de hel en ik was blij toen ik eindelijk in de verloskamer kon neerstrijken. De verloskundige was even weg en ik wilde mijn man vragen om mijn kussens goed neer te leggen en een glas water voor me te pakken – om een of andere reden had ik de hele tijd enorme dorst – maar in plaats daarvan verdween hij ook uit de kamer. Om aan de balie van de afdeling de wifi-code te gaan vragen…’ Marieke (27)

Lees ook: Wat mannen moeten weten over zwangerschap en vader worden

6. Hoe lang nog?

‘Ik snap best dat volleybal belangrijk is voor mijn vriend en dat hij zijn team – zeker tijdens de regionale kampioenschappen – niet in de steek wilde laten, maar om nou elk halfuur te vragen of het nog lang duurt… Die o zo belangrijke wedstrijd die hij eigenlijk niet kon missen, speelde hij die avond natuurlijk niet. Hij denkt nog steeds dat het daaraan ligt dat zijn team verloor.’ Annemieke (30)

7. Ha mam

‘Ik had nog zo met mijn man afgesproken dat hij dus níet aan zijn moeder zou laten weten als de bevalling was begonnen. Ik ken mijn schoonmoeder immers langer dan vandaag. Hij heeft het meerdere malen plechtig beloofd, maar gek genoeg wist hij bij de eerste wee niet hoe snel hij de telefoon moest pakken. Ik stamelde nog dat hij dan in elk geval moest zeggen dat ze haar mond moest houden. Maar nee, nog geen drie minuten later kreeg ik al app’jes van familieleden, maar ook van mensen die ik slechts vaag ken – haar vriendinnnen – om me succes te wensen. Een paar uur later gevolgd door ‘is-ie er al?’. Zelf belde mijn schoonmoeder me tot vier keer toe op, tot ik uiteindelijk mijn telefoon uitzette. Hoe verzin je het?! Bellen! Tijdens een bevalling!’ Rianne (29)

8. Bloed

‘Mijn vriend kan niet tegen bloed. Nu weet ik dat al jaren en echt, ik begrijp dat hij daarom best een beetje opzag tegen de bevalling. Maar om nou al bij de eerste wee zenuwachtig aan de verloskundige te gaan vragen of ‘het toch niet ging bloeden’, om daar pas helemaal aan het einde weer mee op te houden, dat hoefde van mij nou ook weer niet. Tot twee keer toe moest hij zelfs worden opgelapt met een washandje. Ik bracht een groot deel van de bevalling door tussen ergernis en gêne.’ Wies (39)

9. Ja, maar…

‘Ik geef toe dat hij een van de meest betrokken mannen op de partneravond van de zwangerschapscursus was, maar verder vraag ik me nog steeds af hoe het komt dat mijn man blijkbaar meer verstand van bevallen heeft dan ik. Bij zo’n beetje al mijn verzoeken – rug masseren, me onder de douche helpen, een glas cola – had hij een ‘beter’ idee. Moest ik nog in discussie ook om mijn zin te krijgen. Nu ik over twee maanden weer ga bevallen, heb ik hem alvast een spreekverbod opgelegd.’ Nienke (29)

10. String

‘Ik vroeg mijn man om nog snel even wat onderbroeken in mijn ziekenhuistas te stoppen. Die tas had ik wat halfslachtig ingepakt want ik ging uit van een thuisbevalling, maar het liep anders. Met heftige weeën en niet-vorderende ontsluiting had ik even niet bedacht dat ik mijn man specifiekere aanwijzigingen moest geven. De verpleegkundige van de kraamafdeling keek me aan alsof ik gek was toen ze een halfuur na de geboorte van mijn zoon slechts drie strings uit mijn tas viste…’ Sonja (31)

11. Zo moe

‘Het eerste wat mijn vriend zei toen onze dochter na een bevalling van 28 uur ter wereld kwam: ‘Eindelijk, ik ben zo moe.’ Ik denk niet dat ik hem ooit vergeef.’ Aisha (32)

12. Spelletje

‘Hij moest ‘heel even’ naar beneden, zei mijn vriend, terwijl ik op onze slaapkamer lag te bevallen. Na twintig minuten vroeg ik de verloskundige om te kijken waar hij bleef. Zat hij doodleuk op de PlayStation.’ Lieneke (25)

13. Zeker weten?

‘Ik moest best een paar drempels over voor ik uiteindelijk om een ruggenprik vroeg. Ik wilde het per se zonder pijnstilling doen, maar het ging echt niet meer. Zelfs de arts-assistent zei dat het misschien wel een goed idee zou zijn, na zestien uur weeën opvangen en nog geen vijf centimeter ontsluiting. Zo niet mijn eigen man. Die doodleuk vroeg: ‘Nou, weet je het zeker? Er zijn ook risico’s, hè.’ Het heeft hem veel tijd gekost dit weer goed te maken.’ Anne-Fleur (33)

14. Hij is er bijna!

‘In zijn enthousiasme om mij erdoor te slepen, bleef mijn vriend maar roepen dat de baby er bijna was. Hij begon bij zes centimeter ontsluiting en hield er – ondanks herhaaldelijk en nadrukkelijk verzoek van de verloskundige om zijn mond te houden – pas mee op toen onze zoon op mijn buik lag.’ Karin (30)

15. Kussen

‘Mijn vriend had al een tijdje jaloers naar de vier kussens in mijn rug zitten kijken (het enige wat ervoor zorgde dat ik enigszins comfortabel in bed kon zitten, liggen of hangen), toen hij besloot het erop te wagen. Hij had namelijk zo’n last van zijn rug gekregen in die zwaar oncomfortabele ziekenhuisstoel naast mijn bed en ik had toch geen víér kussens nodig? Toen ik weigerde mijn kussen af te staan, werd hij nog pissig ook. Dat ik hem niet ter plekke met een kussen heb vermoord, vind ik zelf ook nog steeds een wonder.’ Lena (24)

16. Omweg

‘We wonen al negen jaar op dezelfde plek, dus je zou verwachten dat mijn vriend de weg in de stad inmiddels redelijk kent. En zo niet, dat hij dan in elk geval had bedacht wat de snelste route naar het ziekenhuis is. Hij beweert nog steeds dat het door de zenuwen kwam dat hij op weg naar het ziekenhuis – ik met vier centimeter ontsluiting en rugweeën naast hem – de verkeerde afrit van de snelweg nam. Daardoor kwamen we terecht op een weg met werkzaamheden en duurde de rit maar liefst twintig minuten langer. Twin-tig mi-nu-ten.’ Isabel (33)

17. Werktelefoon

‘Ik wist niet eens dat mijn vriend zijn werktelefoon had meegenomen naar het ziekenhuis. Daar kwam ik achter toen het ding afging terwijl ik net een heftige wee had. In plaats van hem gegeneerd en met veel sorry’s op stil te zetten, keek mijn vriend wie het was, trok een moeilijk gezicht en vroeg aan mij of het ‘misschien was zachter’ kon. En ja, daarna nam hij op.’ Rebecca (28)

18. Dank je

‘Na een heel pittige bevalling van meer dan 24 uur, werd uiteindelijk onze zoon geboren. ‘Ik heb respect voor je kracht, je hebt het echt heel goed gedaan’, zei de gynaecoloog. Nog voor ik kon reageren, hoorde ik naast me: ‘Nou, dank u wel…’ Het was dat ik uitgeput was, anders had ik mijn man iets heel pijnlijks aangedaan.’ Daniëlle (30)

Lees ook: Deze mannen zijn volledig toegewijd aan het vaderschap. En het ziet er zó schattig uit

Geschreven door
More from Mariette Middelbeek

13 kleine stappen voor de mensheid maar giant leaps voor een moeder

Oké, we geven toe: op kosmos-niveau zijn dit relatief kleine stappen, maar...
Lees verder