8 Heel goede redenen om nooit meer zwanger te worden

Elke vrouw die eenmaal een keer zwanger is geweest en is bevallen heeft minstens een paar keer gedacht: dit nooit meer. Eigenlijk is het dus een wonder dat zovelen van ons toch nog in de herhaling gaan. Babykoorts kan je gezonde verstand namelijk behoorlijk vertroebelen. Daarom helpen wij je nog even herinneren waarom je nog niet zo lang geleden riep dat dit echt de allerlaatste keer was:

LEES OOK: 14 Dingen die best overschat zijn aan zwanger zijn.

1. De zwangerschap op zichzelf. Natuurlijk, het is allemaal heel bijzonder en zwanger zijn brengt ook leuke dingen met zich mee. Maar het is vooral ook heel ongemakkelijk. Eerst voel je je wekenlang doodmoe en ziek, dan heb je een paar luizige weken om een beetje op adem te komen en daarna wordt je buik zo enorm dat je je nauwelijks meer kunt bewegen en voel je je een soort van gestrande walvis. Om nog maar te zwijgen over alle andere kleine en grote kwaaltjes die je kunt krijgen en de constante onzekerheid of het allemaal wel goed zal gaan. Dan zijn negen maanden heel erg lang.

2. De bevalling. Weet je nog, dat gevoel dat je lichaam langzaam maar gestaag in tweeën gespleten werd, hoe er allemaal vreemde mensen tussen je benen zaten te kijken en je waar je man bij was in bed hebt gepoept? En dat je je op dat moment afvroeg waarom een kind krijgen je in vredesnaam een goed idee leek? Probeer dat gevoel terug te halen.

3. Naweeën. Je buik is een drillende hoop blubber, je baby ligt al lang en breed in z’n wiegje, maar toch heb je dagenlang na de bevalling nog steeds weeën. Heel pijnlijke weeën. Misschien wel de grootste naaistreek van Moeder Natuur ooit.

4. Borstvoeding. Omdat het bijna nooit is wat je je ervan had voorgesteld. Omdat het, zeker in het begin, pijnlijk is. Omdat je iedere twee uur moet voeden. Omdat je tepels op een gegeven moment rauw zijn. Omdat je maandenlang rondloopt met enorme pornotieten die constant op ontploffen staan. Omdat voeden in het openbaar altijd gedoe is. Omdat je op je werk moet kolven. Omdat je al gaat lekken als je ergens een kat hoort miauwen. En uiteindelijk omdat je, als je kind niet meer aan de borst wil, geen borsten meer hebt.

5. Geen slaap. Zwanger worden betekent vrijwel altijd dat je vanaf dat moment maanden, zo niet jaren, niet meer zult slapen. Tijdens de zwangerschap niet omdat de baby de hele nacht op je blaas ligt te drukken en je er dus tien keer uit moet om te plassen, of omdat je je last krijgt van restless legs, of omdat-ie zo hard schopt dat je natuurlijk nooit kunt slapen. Na de zwangerschap omdat de meeste baby’s nou eenmaal belabberd slapen en je dus al blij mag zijn als je per nacht drie uur bij elkaar kunt schrapen, waarna je na een tijdje per ongeluk een keer een glimp van jezelf opvangt in de spiegel en vervolgens helemaal nooit meer kunt slapen omdat je zo bent geschrokken van de aanblik van je eigen afgetrokken kop.

6. Warm eten. Als in: dat je dat nu eindelijk weer een beetje kan. Waarom zou je die heerlijke verworvenheid opgeven voor weer maanden van honger lijden, koud eten moeten eten, of het moeten doen met de slijmerige, afgekloven restjes die je kind op z’n bord heeft laten liggen en die je dan snel boven het aanrecht naar binnen propt als je kind naar bed is.

7. Rustig kunnen zitten. Nog zoiets geweldigs dat je gewoon niet moet willen opgeven. Zodra je nog een baby krijgt is de tijd dat je even kunt relaxen op de bank met een kop thee terwijl je kroost braaf zelf zit te spelen namelijk weer voorbij. Hoe geweldig is het dat je nu soms wel een heel kwartier hebt waarin je gewoon even op je kont kunt zitten? Nog niet zo lang geleden dacht je dat dat nooit meer mogelijk zou zijn. Wat ook klopt, als je nu weer een kind krijgt.

8. Je lichaam. Weet je nog hoe lang het duurde voor je buik niet meer een soort blubberende pudding was en je je broeken weer dicht kreeg zonder per direct enorme darmkrampen te krijgen? Hoe al je haar uitviel na je laatste bevalling en hoe je daardoor maandenlang rondliep als een soort kaalgeplukte kip? Hoe eng en pijnlijk het was om te moeten poepen, omdat je aambeien zo groot als golfballen had? Dat het maanden duurde voor die rare bruine pigmentstreep van je buik verdwenen was? En dat je heel lang niet meer naar beneden durfde te kijken als je onder de douche stond, omdat je de ravage daar beneden gewoon niet aan kon zien? Dat gaat allemaal weer gebeuren als je weer zwanger wordt. In de overtreffende trap.

Maar ja, het zal wel tegen dovemansoren gezegd zijn. Je hoort ons toch niet boven het geklepper van die eierstokken uit. Dus eh…succes dan maar, he? Geniet ervan.

LEES OOK: 9 Rare dingen die ik tijdens mijn zwangerschap gewoon móest eten (had jij dat ook?).

Vala (36) is journalist en tekstschrijver en heeft drie kinderen: een zoon van 8, die autisme heeft, en twee dochters van 6 en 2 jaar. Vala heeft het Syndroom van Ehlers-Danlos, een zeldzame chronische ziekte, maar probeert zich daar niks van aan te trekken (wat soms jammerlijk mislukt). Ze is getrouwd met Mario en samen runnen ze een nogal gemankeerd, maar heel erg leuk gezin. Want saai is het in ieder geval nooit.

Lees ook
Geschreven door
More from Vala van den Boomen

Waarom vaders ook verlof moeten hebben

Eerder vandaag haalde Femke uit naar de ‘papaman’. Vaders zijn tegenwoordig absoluut...
Lees verder