Brief aan de zwangere bijna-mama die er genoeg van heeft

Vala sprak laatst af met een vriendin die 40 weken zwanger is. En die er hé-lé-maal klaar mee was. De laatste loodjes van een zwangerschap zijn gewoon zwaar. En als je dan ook nog overtijd loopt, word je helemáál chagrijnig. Vala weet er alles van. Maar, als ze had geweten wat ze nu weet, was ze niet zo ongeduldig geweest. En dus schrijft ze een brief aan haar hoogzwangere vriendin:

Lieve vriendin,

Nou, wat duurt het lang hè, zo’n zwangerschap? Echt meid, I feel your pain. Na 9 maanden zo’n koter rondzeulen van binnen heb je het echt wel gehad. Ik weet dat je je log en lelijk voelt, dat na iedere stap het zweet al van je lichaam gutst en dat je inmiddels beurse ribben en een gekneusde blaas hebt van al het getrap van die kleine blaag. Geloof me, been there, done that. En daar word je gewoon niet vrolijk van. Ik snap dus ook echt wel dat je uit pure wanhoop je man naar de supermarkt hebt gestoord voor een pallet tonic en een zak Madame Jeanette’s om op te knabbelen, maar mag ik je een advies geven? Wacht gewoon nog even rustig af.

Lees ook: Wat je gaat doen als je over de uitgerekende datum bent en die baby maar niet komt.

Nee, nou niet meteen slaan, want echt, ik heb een punt. Als je straks namelijk moeder bent, dan zul je je realiseren dat een zwangerschap weliswaar zwaar is, maar het moederschap eigenlijk nog veel zwaarder. Ik weet dat dat op dit moment moeilijk te geloven is, aangezien je hele lijf pijn doet, het maagzuur zowat uit je oren spuit en het een hele tijd geleden is dat je nog enkels had, maar echt, die zwangerschap, dat is het makkelijke deel. Peanuts vergelijken bij een baby hebben, trust me. Want nu kun je nog op de bank ploffen met je pijnlijke lijf, je man om een voetmassage vragen en series bingewatchen met een bak chips balancerend op je buik. Straks zit dat er echt niet meer in.

Je bent nu moe, hè? Maar weet je, straks ben je nog veel moeier. Nu kun je namelijk nog hazenslaapjes doen en hoewel dat ook niet ideaal is, is het tenminste nog iets. Als die baby er zo meteen is, slaap je gewoon NOOIT meer. Want er staat wel in al die mooie boekjes dat ze doorslapen na drie maanden, maar ik zal je een geheimpje verklappen: dat is dus een grote leugen. Dus duik gewoon lekker met een dekentje op de bank, zolang je die baby nog inpandig hebt en doe je ogen lekker dicht. Pak echt wat je pakken kunt en geniet van ieder uurtje slaap. Ook als je daarna wéér naar de wc moet.

En er is nog een reden dat je beter nog even kunt genieten (jaja, ik zeg het echt) van het zwanger zijn. Het komt namelijk nooit meer terug. Moeder ben je voor eeuwig, dat gevoel van meer van je kind houden dan van wat dan ook, een kind hebben is permanent. Natuurlijk, het verandert wel naarmate je kind ouder wordt, maar het gevoel van iemands moeder zijn, dat is voor altijd. Maar een zwangerschap, die is tijdelijk. Dat gevoel van nieuw leven onder je huid dragen, je lichaam zien veranderen, een mens voelen bewegen in je eigen lichaam, dat krijg je niet meer terug. Ja, misschien als je nog een keer een tweede krijgt, maar zelfs dan zal het anders zijn. En er zullen straks tijden zijn dat je er naar terug verlangt, na die magische tijd vol verwachting. Waarin je nog met zijn tweeën bent, maar stiekem ook al met zijn drieën, maar nog wel alle tijd hebt voor jezelf en voor je partner.

Het feit dat je je zo belabberd voelt dat je zelfs bereid bent een fles wonderolie te atten, betekent echt dat je je baby bijna in je armen hebt. Misschien duurt het nog een paar dagen, of zelfs misschien een week, maar echt, je bent er bijna. En dan ben je al die zwangerschapsongemakken in één klap weer vergeten.

Daarom, lieve vriendin, adviseer ik je om die fles tonic gewoon terug te zetten in de koelkast. En op te houden met de trap op en neer te rennen in de hoop dat dat kind er op een gegeven moment van de weeromstuit wel uit stuitert. In plaats van al die moeite, kun je ook nog lekker een avondje uit eten met je partner. En een gesprek voeren, zonder dat je met één voet onder de tafel een Maxi-Cosi moet laten wiebelen om een krijsende baby stil te houden. Of uitgebreid een bad nemen, met veel schuim, kaarsen en de LINDA. Of lekker vroeg naar bed gaan en uren vrijen met je partner, terwijl je hem vertelt hoe verliefd je nog steeds op hem bent. Dat kan nu allemaal nog, dus grijp je kans en gebruik die reservetijd alsof je laatste uur geslagen heeft. Want eh…dat is namelijk best wel een beetje zo. In ieder geval het laatste uur van het leven zoals je dat altijd gekend hebt. Omarm die dikke buik nog maar héél eventjes en luister naar de stilte. Naar die prachtige stilte, voor de nog veel mooiere storm.

Liefs,

Vala (ervaringsdeskundige).

Lees ook: Waarom je 3 weken voor de bevalling nog gaat verbouwen.

Lees ook
Geschreven door
More from Vala van den Boomen

20 Geruststellende dingen om te zeggen tegen een nieuwe moeder

Die eerste tijd met een kind, die kan behoorlijk overweldigend zijn. Soms...
Lees verder