30 Overduidelijke signalen dat je zwanger bent

Oké, met die positieve test en de ochtendmisselijkheid kun je er eigenlijk al niet echt meer omheen, maar dat zijn niet de enige signalen waaraan je een zwangere vrouw herkent. Deze dingen zijn namelijk ook een teken aan de wand.

Een vriendin van mij is zwanger. Laatst belde ze me helemaal hysterisch op. Wat was namelijk het geval? Haar man was thuis gekomen met nieuwe theedoeken. In de verkeerde kleur. Huilend en met gierende uithalen riep ze tegen me dat dit toch wel moest betekenen dat hij haar helemaal niet kende en dat het dus overduidelijk een vergissing was om samen met hem een kind op de wereld te zetten. Oh ja, en dat ze uit pure woede die foeilelijke lappen naar z’n hoofd had gesmeten. Op mijn opmerking dat haar hormonen haar misschien enigszins parten speelden viel er een lange stilte. Of ik soms vond dat ze overdreef, vroeg ze uiteindelijk. Ehm. Ja? Ze kon er wel een beetje om lachen (als een boer met kiespijn) en inmiddels hoeft haar man niet meer op de bank te slapen. Maar zo’n zwangerschap, dat doet wat met je. Ik herinner me de hormonale buien nog als de dag van gisteren (en mijn man ook, vrees ik). Want eigenlijk zijn het niet het kotsen en die dikke buik die er het meest op wijzen dat een vrouw zwanger is, maar heel andere dingen. Zoals bijvoorbeeld:

Lees ook: 11 Dingen die een man moet weten over de bevalling (inclusief de vieze…).

  • Dat je alle typen kinderwagens uit je hoofd kent, inclusief alle specs en los verkrijgbare extra’s.
  • Dat je zes keer per dag aan je man vraagt of je dik aan het worden bent.
  • Dat je man dat zes keer per dag bevestigt en dat je dan niet boos wordt. Niet echt.
  • Dat je je afvraagt of je bij de snackbar op de hoek ook een vaste klanten-pas kunt krijgen.
  • Dat je moet huilen als je net niet thuis was toen de postbode een pakketje kwam bezorgen en je nu dus moet wachten tot de buren weer thuis zijn.
  • Dat je man, iedere avond als hij thuiskomt, eerst moed moet verzamelen om naar binnen te gaan.
  • Dat je al weken in dezelfde jurk loopt en steeds denkt: één dagje nog kan wel.
  • Dat Googlen je nieuwste hobby is ook al lees je steeds weer dezelfde berichten van mensen die het óók niet weten.
  • Dat je iedere dag naar de Hema gaat.
  • Dat je de hele dag honger hebt, maar eigenlijk nooit weet wat je nou precies wilt eten.
  • Dat eigenlijk niks je meer interesseert als het niet over zwangerschap gaat.
  • Dat je tijdens het winkelen precies weet waar je even snel stiekem kunt plassen.
  • Dat je in je handtas opeens altijd iets te eten hebt zitten.
  • Dat je ineens vindt dat in je joggingbroek naar de supermarkt best kan.
  • Dat je je opeens afvraagt of je de kat niet beter naar het asiel kunt brengen.
  • Dat je chagrijnig wordt van uit eten gaan omdat er niks op de kaart staat dat je ‘mag’.
  • Dat je ook wel weet dat je overdrijft over die kaart, maar dat je gewoon geen enkel risico wilt nemen.
  • Dat je iedere keer weer afspreekt met je vriendinnen in de kroeg, maar negen van de tien keer afzegt omdat in je joggingbroek naar die kroeg je toch net een brug te ver is.
  • Dat er in de krantenbak geen kranten meer liggen, maar alleen maar babymagazines.
  • Dat je tegen man zegt dat jullie NU moeten gaan verbouwen.
  • Dat je een moodboard maakt voor die verbouwing en de mening van je man er daarbij niet toe doet.
  • Dat het er überhaupt niet toe doet dat jullie helemaal niet hoeven te verbouwen.
  • Dat je de hele catalogus van Ikea uit je hoofd kent.
  • Dat je je man ieder weekend dwingt om mee te gaan naar Ikea.
  • Dat je in huilen uitbarst als je ’s ochtends je kast open doet en je oude kleren ziet.
  • Dat je daarom dus maar weer die ene jurk aan doet.
  • Dat je woest wordt als je man in week 10 nog niet met je wilt praten over alle mogelijke bevallingsscenario’s.
  • Dat je voor het eerst in je leven naar de pedicure gaat omdat je straks wel een beetje verzorgd in het bevalbed wilt liggen.
  • Dat je moet huilen als Gerrit Hiemstra zegt dat het morgen gaat regenen.

 

 

Lees ook: Die bevalling ging nog wel, maar toen… Over de eerste 10 dagen erna.

Vala (37) is journalist en tekstschrijver en heeft drie kinderen: een zoon van 8, die autisme heeft, en twee dochters van 6 en 2 jaar. Vala heeft het Syndroom van Ehlers-Danlos, een zeldzame chronische ziekte, maar probeert zich daar niks van aan te trekken (wat soms jammerlijk mislukt). Ze is getrouwd met Mario en samen runnen ze een nogal gemankeerd, maar heel erg leuk gezin. Want saai is het in ieder geval nooit.

Lees ook
Geschreven door
More from Vala van den Boomen

Dingen die niemand je vertelt over zindelijkheidstraining

Dat je altijd een extra setje kleding bij je moet hebben en...
Lees verder