21 (vieze) dingen die niemand je vertelt als je zwanger bent…

vieze dingen baby
Toen Femke zwanger was, kreeg ze een heleboel goedbedoelde adviezen. Oh wat was iedereen enthousiast. Maar niemand vertelde haar de ugly truth over wat er gebeurt wanneer het kind er is. Dat je een periode gruwt van de aanraking van je man. Of dat je het liefst je kat naar het asiel zou brengen. En ál die andere dingen die je eigenlijk zou moeten weten!

1. Een gebrek aan slaap zal ervoor zorgen dat je ruzie maakt met je man om de meest belachelijke dingen. Ik ging me bijvoorbeeld ergeren aan de manier waarop Reinier de flesjes melk maakte: eerst het water dan de schepjes poeder. Helemaal de verkeerde volgorde, vond ik.

2. (Waarschuwing: dit is een vieze!) Je borsten zullen enigszins ruiken als je borstvoeding geeft. Wanneer je een hele dag dezelfde voedings-bh hebt gedragen, zul je weten waarover ik het heb.

3. Je hoeft niet meteen een band te voelen met je baby als hij of zij op je buik gelegd wordt. Ik voelde niks. Dacht alleen maar: “Nou, gelukkig, hij is niet heel lelijk.” Voor sommige moeders groeit de band heel langzaam. En dat is prima.

4. Het is mogelijk dat je meteen helemaal verliefd bent op je baby en denkt: “De rest van de wereld kan me gestolen worden.” Ook dit gaat over. Er is nog steeds plek voor vriendschappen en de liefde van je partner in je leven; het duurt alleen even voordat je dat beseft.

5. Je zult constant twijfelen of je het wel goed doet. En als jij dat niet doet, dan zal iemand anders (je moeder!) dat doen. Soms hardop, soms achter je rug.

6. Alleen al de gedachte aan fysiek contact met je man kan je onpasselijk maken, na een dag met een baby op je heup. Ik herinner me nog dat Reinier tijdens het tv-kijken een hand op mijn been legde en er daadwerkelijk een rilling van afschuw door me heen trok. (Dat is gelukkig weer bijgetrokken.)

7. Je gaat dingen doen waarvan je je hele volwassen leven hebt gezegd dat je ze nóóit zult doen. Misschien geldt dat voor: je kind in bed nemen, flesvoeding geven of midden in de nacht de Teletubbies kijken om hem te laten stoppen met huilen. Je zal voor de bijl gaan.

LEES OOK: 30 dingen die moeders denken als de baby niet wil slapen

8. Je zal je kind per ongeluk pijn doen. Ik heb de mijne laatst laten kruipen op het bed en vervolgens stortte hij zó naar beneden, met zijn hoofd op de stenen vloer. Ik bedoel maar. Dan wil je je zelf in een hol verschuilen en sterven.

9. Je huisdieren zullen gedegradeerd worden. Je ziet ze niet meer. Ik vroeg de eerste week na Max’ geboorte aan Reinier of we onze kat niet naar het asiel konden brengen. Hij is er nog, maar hij krijgt alleen aandacht van Max. Die hem standaard aan zijn haren trekt en kruipend achtervolgt. Wat enkel stress bij het beest genereert.

10. Het zal nog jaren duren voordat je weer eens rustig aan tafel zit en kunt genieten van de avondmaaltijd. Voorlopig ben je alleen maar bezig om te zorgen dat de koters: Zítten. Eten. En niet met hun bestek smijten.

11. Heel even alleen naar de supermarkt of naar de tandarts is een soort mini-vakantie. Je voelt je eigenlijk constant als een soort kangaroo, die rondsleept met haar mini en als je die mini dan even uit kunt besteden voel je je heerlijk licht. (maar na een uurtje wil je ook wel weer naar huis om de mini te zien)

12. Een kind hebben lijkt eigenlijk heel erg op het hebben van een slordige huisgenoot. Een baby maakt rommel, draagt niet bij aan het huishouden, kan de hele nacht de boel op stelten zetten en vervolgens een gat in de dag slapen. En hij kan heel gemeen zijn. Max krabt mij de laatste tijd. Heel hard.

13. Er komt een dag dat je echt, echt, echt heel even wenst dat je geen kind had. Bv wanneer je op facebook ziet dat dat hippe stel van midden dertig op vakantie is in Hongkong of heel duur zit te dineren in Manhattan. Blééééh.

14. Je zult ongetwijfeld een keer die ouder in de supermarkt zijn die een schreeuwend, slaand en jankend kind bij zich heeft. En je zult je doodschamen, want iedereen zal naar je kijken. En jij denkt alleen maar: “Wat doe ik nou fout?”

15. Je interesse in poep zal nooit in je leven meer zo groot zijn als de eerste zes maanden van het leven van je baby (de kleur, de frequentie, de substantie, de geur).

16. Alles zal een bedreiging zijn. Niet eens de echt enge dingen (zoals een kachel of een oven) maar ook een rondslingerende pen of een deken waarvan je ’s nachts ineens vermoed dat je baby erin gestikt is.

17. Je zult naar jezelf in de spiegel kijken en een heel ander persoon zien. En je zult helemaal tevreden zijn met die persoon, omdat je weet dat je als moeder nu eenmaal dingen moet inleveren.

18. Maar ondertussen voel je je ook schuldig. De hele tijd. Want je maakt constant fouten en als je erop gaat googelen, kom je erachter dat je het inderdaad allemaal helemaal verkeerd aanpakt.

19. Babies en peuters hebben een onbewuste doodswens en jij zal de de enige blokkade tussen hen en hun impuls om bleekwater te drinken zijn.

20. Soms zul je je kind ontzettend niet mogen. Als Max niet ophoudt met huilen, terwijl ik zijn liveelingsbolognese heb gemaakt, word ik helemaal gék. Gelukkig vind ik hem een minuut later weer ontzettend lief. De intensiteit van je haat en liefde zal je verbazen.

21. Weinig zal je zo tevreden krijgen als wanneer… je eindelijk die grote korrel opgedroogde snot uit het neusje van je baby hebt weten te peuteren!

LEES OOK: 21 onverwachte dingen waarvan je gaat houden als je een baby hebt

 

Lees ook
Geschreven door
More from Femke Sterken

De hel die zwangerschapsmisselijkheid heet

Als Femke vroeger een vrouw op tv dramatisch over een toiletpot zag...
Lees verder

61 Comments

  • Wat een leuk artikel, ben vandaag voor het eerst op deze site beland en allemaal heel herkenbaar. Ik vraag me alleen af waarom de dames die om de een of andere reden geen kinderen kunnen krijgen zich zelf zitten pijnigen door op deze site rond te kijken, ik begrijp dat het steekt, maar kinderen hebben is echt niet alleen maar rozengeur en manenschijn dus fijn dat dat ook ergens verwoord wordt.

  • Bedankt hè Joyce Mieloo .. Hier mijn aanvulling op de meest vieze/enge dingen die niemand je in je zwangerschap vertelt..Want, ik ben van mening dat Famke sterken van de Libelle toch een aantal dingen is vergeten..

    1. Je zakt uit, Oh my god, je zakt uit, je dijt uit en je bent plots 10 jaar ouder. Je zult er nooit meer hetzelfde uitzien.
    2. Je zult vol verbazing naar je bevallingsvideo kijken.. ‘ik herken ‘m niet meer.. Is dát mijn poes?!’ Ook je partner zal een traumatische ervaring rijker zijn…
    3. Niemand vertelt dat je heerlijk in je zwangerschap de boel bij elkaar kotst, boert en schijt. Lang leven het boeren-leven!
    4. Je zult met een beetje ongeluk minimaal 1x in het openbaar, in je broek plassen tijdens je zwangerschap omdat je geen toilet kunt vinden.. Althans, niet op tijd..
    5. Nog erger, je bent zwanger, staat in de supermarkt en moet verschrikkelijk nodig poepen… Baby heerlijk op de darmen aan het tap-dansen.. En daarmee jij, aan het worstelen met je sluitspieren, in het gangpad, om het op te kunnen houden..!
    6. Veel vrouwen poepen in bed op het moment dat ze aan het persen zijn.. ‘Het is een… Het is een.. STRONTKIND!’
    7. Niemand vertelt je van te voren dat je na je bevalling super, super vruchtbaar bent.. Wees dus gewaarschuwd en bestel die regenjasjes!
    8. Je zult en dan bedoel ik ook met de volle 100% worden ”ingewijd” worden door je kind. Oftewel, het kan kort of lang duren… Ofwel je kind kotst over je heen, ik ben zelfs in mijn mond gekotst en ook ondergescheten worden door je lieve kroost is géén uitzondering!
    9. Je zult geen dag meer door je leven gaan met een schone broek of shirt. Face it, je bent gewoon een lopende snotdoek/handdoek/afveegdoek.
    10. Moet je ergens op tijd wezen? ga er maar van uit dat je te laat komt! Je kind poept gegarandeerd nog even uitgebreid in de luier nét op het moment dat jij weg moet. En om het nog leuker te maken: bij mijn zoon zat het letterlijk op de rug!
    11. Ook hebben baby’s afgesproken dat jij het gewoon verdient om met een nat t-shirt rond te lopen. Je snapt me nog niet? Wacht maar tot er een onbekend kind gaat huilen in jouw omgeving!

  • is er ook zo’n blog voor vaders??( ok.ok ik ben.niet de hele dag thuis maar toch) in het weekend is onze kleine jongen mijn zorg ( en nee dat bedoel ik op heen enkel punt negatief ) ik zou wel eens willen lezen over ervaringen van vaders.. hoe doen de vaders het eigenlijk, dat opvoeden?? Ik geniet echt waar elke dag van mn kleine mannetje en elke dag is t weer lachen gieren brullen om de ondeugende dingetjes die hij doet ( net een jaar oud en volop aan het ontdekken ). ik kan over de meeste dingen ( naja eigenlijk alles want ik ben een vader en dus wordt borstvoeding geven in mijn geval een beetje lastig ;) ) niet mee praten maar ik heb wel gelachen om het artikel

  • Beste Femke,

    Ik lees al sinds het begin je column in de libel, en ik vind dat je het super goed doet en ook dat je tenminste het lef hebt om over de andere kant van moederschap te schrijven omdat iedereen het anders het ervaart maar ik kan me echt vinden in de tekst die je hier boven schrijft. Zelf ben ik alleenstaande moeder van 2 jongens en ik vecht soms nog tegen de doe ik het goed bierkaai, en ik kan zeggen ja M’n jongens zijn netjes en beleeft bij een ander en dan zijn Ze thuis maar wat erger ik kan ze wel overal brengen vanwege het feit dat ze dan wel netjes en beleeft zijn en ze zeggen iedere dag dat ik de liefste mama ben en dat ze geen andere willen en ze zijn pas 5 en 2 jaar oud. Een happy moeder met veel twijfels

  • Bij mij komt deze tekst voor ,door een zeer verbitterd iemand ! Ikzelf ben moeder van een groot gezin,de tijd met mijn kleintjes was de mooiste tijd van mijn leven . Natuurlijk zijn er moeilijke tijden waar je ze soms een veeg om hun oren zou geven (je bent perslote ook niet perfect!!!) Wanneer je er dan eentje moet afstaan dan gaat je wereld kapot !!!!!en precies dat kindje blijft eeuwig bij je hangen !

  • Ik heb geen kindjes maar dat is het eerst dat in mij opkomt als ik gwn denk aan zwanger worden. Ik d8 ni normaal te zijn en niet klaar om aan kindjes te beginnen!!!! Dus gwn fout … hehe mss toch aan kindjes beginnen dan ;)

  • fantastisch artikel! ik vond het ook zo ergerlijk dat ik mezelf ‘ruikte’ zitten toen ik borstvoeding had en alle andere onderdelen van dit artikel heb ik mezelf ook prima in herkend, ik vind het fantastisch dat iemand dit eens ‘durft’ openbaar maken want inderdaad niet alles is koek en ei als je een kindje hebt. bij mij duurde het zowel 7 maand toen ik terug met mijn man naar bed geweest ben , dan nog niet te praten over naar de winkel te stappen en daar aangewezen worden omdat er op de achterkant van uw trui een kwakje babyspuw hangt die je zelf nog niet gezien had… Toch is mijn hartediefje mijn wereld en zou ik haar voor geen geld willen ruilen!!!

  • Beste femke …
    Ik las uw blog net alsof het over mij gaat! Aan al vrouwen die het larie en apenkool vinden : jullie hebben zeker geen reflux baby’s of dergelijke gehad … mijn jongste ddochter was er snachts elk uur … U huishouden draait op volle toeren. En jij slaapt niet! Geen kuisvrouw geen strijk dienst en voltijds gaan werken????? En jullie denken dat Femke geen goede moeder is maar narcistische trien die haar kinderen niet aan kan? Misschien hebben jullie geen man die in shiften staat ? Manlief toch … al die geitenwollen moeders die al fladderend Door het leven gaan Met hun perfecte kinderen in hun perfecte huishouden … hou jullie commentaar voor uzelf … het kan ook echt anders

  • Het valt op dat de meeste negatieve reacties van mensen komt waarbij de kindjes al wat groter zijn, leuk artikel en heel herkenbaar!

  • Femke knap geschreven!
    Heel herkenbaar!
    En aan de anderen die de humor er niet van inzien: (mss hebben ze gewoon niet door dat sommige zaken grappig bedoeld zijn?? Niet iedereen heeft dit meegekregen bij de geboorte eh ;))

    lezen/ni lezen en blad omdraaien en vooral ni moeien, wil je zelf een tekstje schrijven over je perfecte leventje, ga je gang, maar breek de rest niet af.

    Hier zijn veel mensen die zich er in herkennen, dus ga gewoon ergens anders je onzin verkopen en GET A LIFE!!!!!

  • Tof artikel, leuk geschreven en vast ook zeer realistisch…

    Maar je huisdier naar het asiel doen omdat je een kind hebt gekregen… Wat ontzettend oppervlakkig… Je kind zal je ook niet weg doen als je een tweede krijgt toch?… They are a part of the family…

  • @MELISSA: Gatverdamme, wat ben jij naar zeg!! Zo te lezen ben je een bittere vrouw, blegh.

    Verder vind ik het een grappig stuk, leuk geschreven. Een aantal punten zijn echt herkenbaar!

  • Niemand kan je uitleggen wat het is en hoe het voelt om kinderen te hebben, dat is iets wat je moet ervaren om het te begrijpen. Een beetje pessimistisch vind ik dit verhaal wel, goed bedoelde adviezen horen er nu eenmaal bij en iedereen wil met trots vertellen over zijn of haar kind, ook de schrijfster zal dit gegarandeerd doen in de ogen van haar vrienden. Dit betekend wel dat je in de ogen van een ander misschien wat pocht. Een kind moet altijd een keuze zijn waar je achter staat en blijft staan als je die keuze eenmaal gemaakt hebt.
    De eerste twee jaar in het leven van mijn dochter heb ik meer gehuild dan in de tientallen “rest”, van verdriet, twijfel maar ook zeker van geluk en van trots.
    Vandaag ben ik meer trots dan iets anders, mijn dochter is een lief kind met humor en karakter en daar heb ik een bijdrage aan geleverd en geloof me, er zijn dingen die ik nu anders zou doen. Toch overheerst trots als ik naar haar kijk. Dus moeders, heb een beetje vertrouwen in jezelf en blijf lekker opscheppen!

  • Wat een negatieve ervaring voor je dat je dit allemaal zo beleefde.
    Ik was 23 bij de geboorte van mijn zoon en mijn eigen moeder is gestorven toen ikzelf 6 was. Mij hebben ze altijd gezegd dat je moet doen waar jij je goed bij voelt. en ik heb er nooit spijt van gehad,16 jaar later heb ik nog steeds een goede band met mijn zoon.
    Ik nam mijn zoon mee naar winkel en tandarts. ik heb dit nooit als een last gezien. ik vond het net leuk dat ik hem mee kon nemen. Als ik dit lees, dan lijkt een baby krijgen echte horror. Je borsten ruiken van borstvoeding??? dan doe je wel echt iets verkeerd. Heb nooit hiervan iets opgemerkt en ik heb 9 maanden borstvoeding gegeven. gewoon borsten afvegen met water (zonder zeep) na de voeding. Dat je niet meteen een band hebt met je kind daar kan k niet over meespreken, ik was op lag verliefd. De enige keer dat ik twijfelde dat ik het wel goed deed, was toen mijn zoon erg ziek was en gehospitaliseerd moest worden. Let op, ik spreek over het pre-google tijdperk.
    Schuldig heb ik me nooit gevoeld, bezorgd dat is een andere zaak.
    Huisdieren had ik niet, dus daar kan ik niet over meespreken. een baby kan uiteraard nog niet achter zijn gat alles opruimen, maar dat verwacht je toch zelf niet. Wat dan nog als niet alles netjes en opgeruimd is? als het maar zuiver is. je zelf in de spiegel zien en iets heel ander zien, dat gebeurt door heel je leven. je verandert door ouder worden en ook door kinderen te krijgen. maar ik heb dit niet als inleveren ervaren. Misschien is de persoon die dit geschreven heeft ook heel erg perfectionistisch en wat (veel) negatief???
    Wie in zijn leven (ook al ben je super gelukkig) heeft nooit eens gedacht: wat als …?

  • Das allemaal zever echte moederliefde ziet dat zeker zo niet aan… Das een keuze dat je maakt ik zeg niet dat het ni moeilijk is maar moeilijk gaat ook

  • Nou..voor mij is het dus overduidelijk dat dit geschreven is door een westerse vrouw met een postnatale depressie, die mogelijk zelfs vóór de zwangerschap psychisch niet helemaal in orde was… Sjonge jonge… Ikzelf ben ook moeder van 2 kinderen maar ik ervaar het heel anders! En natuurlijk ben ik ook wel eens ’s nachts wakker en natuurlijk huilt mijn kindje ook vrijwel elke dag, maar ik ga zekers niet uit m’n dak omdat mijn kindje mijn eten niet lust, dan zou ik op zoek gaan naar de oorzaak: waarom huilt hij zo?
    Ook dat commentaar over naar de winkel gaan is bijna een minivakantie… Oh ja joh?

    Ik vraag me af of deze persoon die dit geschreven heeft geen hulp krijgt met bepaalde dingen zoals contactleggen met haar kind en veiligheid in en om het huis. Waarschijnlijk zou ze minder zeuren als ze geholpen zou worden.

    Over de ‘stinkende’ borsten tijdens de borstvoedingsperiode zou ik zeggen: ga je wat vaker wassen en gebruik zoogcompressen!

    Ik vind het belachelijk dat er ook nog boven staat dat het ‘vieze’ dingen zijn…. Die normaal zeg!! Wees blij met al deze kleine bijkomstigheden want zó erg is het nou ook weer niet, het is hoe je ermee omgaat!

    • Melissa (1e reactie) , jij hebt dringend nood aan een beetje humor in je leven…
      De tekst is grappig en heel realistisch.
      Ik ben geks op mijn kids maar soms zou ik er graag even de batterijen willen kunnen uithalen! ;)

    • Helemaal eens met Melissa.
      Misschien had ze eerst moeten lezen voordat ze aan een kind begon. Sommige denken nog steeds dat ze een pop op de wereld zetten waar je mee kan pronken en leuk aan kan kleden, maar er komt meer bij kijken.
      Ik heb altijd genoten vanaf de geboorte tot nu, en verlang soms terug naar de baby tijd van mijn kinderen.
      Die van mij zijn nu 15 en bijna 14.
      Als je er al niet van kunt genieten als ze baby zijn wat moet het dan worden als je kind in de pubertijd komt. Zou vast een afspraak maken bij een psycholoog dan ga je die tijd zeker niet doorkomen.

      • Dit stuk is geschreven vanuit een bepaald standpunt. Niet het “ik zit op de roze wolk voor dit moment en ben naïef en doe alsof het allemaal fantastisch is”, maar als je het op een knorrige manier bekijkt, kom je de dingen wel eens tegen die Femke hier beschrijft. Het is een opsomming van de zaken waarin je jezelf tegenkomt. Ik denk dat als ze een opsomming zou maken van de mooie kanten, het een heel ander artikel zou zijn. Maar daar gaat het hier nu niet over. Je zegt zelf dat mensen moeten beseffen dat baby’s geen poppen zijn en dat er veel meer bij komt kijken. Dus vanuit dat opzicht is het net goed dat Femke ook eens de mindere kanten heeft beschreven… Dus je zou Femke eerder dankbaar moeten zijn dat zij zichzelf zo bloot geeft en eerlijk voor haar haar ervaringen neerschrijft dat ze moeilijk vind. Wilt dat daarom zeggen dat ze helemaal geen vreugde uit het moederschap haalt? Waarom ga je iemand beoordelen op hetgeen je niet weet. Ze heeft nergens gezegd dat ze achteraf gezien liever geen baby had, er spijt van heeft of zo.

      • Haha, mijn katten heb ik ook naar het asiel gewenst, alle 5. Ze gingen niet.
        Heerlijk stukje, heb er smakelijk om zitten lachen, ook heel herkenbaar. En de liefde voor mijn kinderen (inmiddels 18 en bijna 16) is er zeker niet minder om geworden!
        Het bracht wel herinneringen terug, zoals mijn oudste helemaal ingepakt in jas en muts, op de bank in het autostoeltje…. en dan na 5 minuten rijden bedenken dat ze nog steeds op de bank in het autostoeltje zit. Achteraf hilarisch!

    • denk dat er meer mensen zich in haar herkennen dan in u. denk na vooraleer je spreekt van een postnatale depressie uit respect voor vrouwen die werkelijk één hebben!

    • Wat is dat voor commentaar van Westerse postnatale depressie, blabla.
      Jij bent weer zo een typisch mens die door haar reactie wilt laten zien dat jij fantastisch bent, je supergoed bent in het aanpakken van je problemen, in werkelijkheid meestal met een masker rondloopt en anderen bekritiseert… Jij gaat me niet vertellen dat je nooit eens getwijfeld hebt of je het wel goed deed. Want die twijfel laat zien dat je openstaat voor verbetering, dat je alert bent dat je niet alle waarheid in pacht hebt ed. Jij gaat me ook niet vertellen dat je juichend uit je bed sprong wanneer je baby ’s nachts weende en dat je nooit eens dacht van “pffff, ik zou liever in mijn warm nestje blijven liggen”. Femke zegt niet dat dit het hele plaatje is hé. Als ik jou vraag om een opsomming te geven van wat jou ergert in het verkeer, krijg je ook een heel ander artikel dan een opsomming wat je er leuk aan vind om met een auto de baan op te gaan en naar welke leuke plaatsen je al geweest bent… Dit is gewoon een opsomming waarin je jezelf al eens kunt tegenkomen. Met de bedoeling naar andere moeders toe te laten weten dat ze niet alleen zijn.

    • Ik snap wel wat je zegt, Melissa. Ik heb/ had een postnatale depressie en moest daar ook meteen aan denken toen ik het las… Vooral die kat naar het asiel……
      .

  • Goh, wat ben ik blij dit artikel hier te lezen. Ik dacht al dat ik de enige was die er zo over dacht!!!
    Idd heel herkenbaar. Vooral het stukje van niet lang boos blijven!
    Als mijn dochter (15mnd) iets uitspookt wat niet mag en ik spreek haar er op aan komt ze heel lief naar me toe en zegt ze “Hey!” En geeft ze me een knuffel. Nou ja, daar kun je dus écht niet boos op worden!!! :-)

  • Voor de dames die hier posten dat ze niet zwanger geraken! Geef de moed niet op! Wij hebben er ook alles voor gedaan, superlange weg, iui, ifv, icsi. 6 Pick-ups en 18 terugplaatsingen later hebben wij een 3e baby’tje dat onderweg is… Voordien een tweeling. Maar ook ik vind de tekst wel superleuk geschreven en vaak herkenbaar! :-)

    • Wat goed dat je dit zegt voor de meiden die de moed zijn verloren! 18 terugplaatsing… That’s a lot… Wij ‘gelukkig’ maar 1. Succes met de 3e!!

  • Zo herkenbaar. Niet normaal. Maar ik had wel direct een band met mijn dochter. En van borstvoeding kan ik niet meespreken. Nu we komen der wel :-D.

  • Waarom zeuren. Er zijn menig mensen die graag kinderen willen. En hier alles voor willen geven. Ik zelf kan ze niet krijgen ik zal alles 30 keer willen ondergaan al was het dat ik er maar eentje mocht krijgen. En nee niet jaloers. Alleen ik snap niet dat mensen zeuren. Wees gezegend. Zo heb gesproken. Of je er mee eens bent of niet. Boeit me niks. Maar ik ben ff kwijt!!

  • De meeste moeders maken het zichzelf gewoon te lastig… Dus merendeel niet eens met deze blog… En nee dat is niet gelogen! Loslaten hoe klein ook, helpt. En met vallen en opstaan word iedereen groot.

  • Ik vind het stukje over de huiskat alleen wat triest. Dit geeft aan hoe sommige mensen hun dier zien. Voor mij zijn mijn 2 honden ook mijn kinderen. Zij moeten flink aafzien met een 2e kleine erbij. Dat betekent niet dat ik nniet meer van ze hou en niet meer naar ze omkijk. Als je voor dit diertje gekozen hebt dan teken hjeer voor om er voor te zorgen met heel je hart. Daarnaast kun je kinderen leren dat ze niet achter de kat aan mogen, scheelt het dier veel stress en misschien uiteindelijk dat spuitje! Want dat gebeurd er vaak met dieren die het ineens spug zat zijn en zich verdedigen met een beet of haal. Zeker als we het over mensen hebben die hun dier als BEEST omschrijven.
    Zonde van je stukje tekst moet ik zeggen.

    • Helemaal eens. Ik heb best gelachen om het begin van de tekst, maar vanaf dat moment was voor mij de lol er wel af. Je hebt destijds ook voor die kat gekozen Femke. Dan is het, net zoals bij je baby, aan jou de taak ervoor te zorgen. Het een hoeft het ander toch niet uit te sluiten? Bovendien geef je je kind alleen maar het best mogelijke voorbeeld als je hem/haar liefde voor dieren bijbrengt. Dat wil toch iedereen? Maar goed, mocht je het daadwerkelijk niet kunnen combineren, dan is het wellicht toch een optie dat asiel nogmaals te overwegen.

      In ieder geval succes met je kindje! Veel geluk saampjes!

  • Zooooooo herkenbaar !!! Heel mooi verwoord.
    Ik ben inmiddels een periode verder, mijn zoon is 11 en begint met puberen.
    Dan komen een aantal van die punten zoals een minivakantie weer terug, maar dan met de reden oooo even geen ruzie en discussies hihihi.
    En lang kwaad blijven, nee dat lukt niet ;-)

  • Ik was de eerste die dit hardop heeft gezegd in mijn omgeving! Dankbaar waren de vriendinnen die na mij kinderen kregen. Jammer dat de meeste mensen dit alles verbergen, want het had me een hoop schaamte, onzekerheid en verdrietjes gescheeld (ook ik heb mijn baby laten vallen, van de trap en werkelijk waar: ik wilde dood, zo erg vond ik het…).
    En tegen de tijd dat je zekerder wordt, heb je genoeg kinderen en ga je de kennis die je hebt doorgeven. Of andere ouders dat nou willen of niet (hihi).
    Gelukkig is de natuur heel slim en heeft ze ervoor gezorgd dat de liefde voor onze koters eindeloos is…..

  • Ik was de eerste die dit hardop heeft gezegd in mijn omgeving! Dankbaar waren de vriendinnen die na mij kinderen kregen. Jammer dat de meeste mensen dit alles verbergen, want het had me een hoop schaamte, onzekerheid en verdrietjes gescheeld (ook ik heb mijn baby laten vallen, van de trap en werkelijk waar: ik wilde dood, zo erg vond ik het…).
    En tegen de tijd dat je zekerder wordt, heb je genoeg kinderen en ga je de kennis die je hebt doorgeven. Of andere ouders dat nou willen of niet (hihi).
    Gelukkig is de natuur heel slim en heeft ze ervoor gezorgd dat de liefde voor onze koters eindeloos is…..

  • Eindelijk is er iemand die mij begrijpt, knap dat je het toe geeft als k begin te klagen is het wees blij dat je een kind hebt wees blij dat die gezond is blablabla net of het taboe is -_-” nogmaals bedankt voor je eerlijkheid!!

    • Hou toch op.
      Op die manier kan niemand ergens over praten.
      Beetje realistisch blijven ondanks dst het heel moeilijk is dat je zelf geen kinderen kunt krijgen.
      Het is onwijs pittig en Tuurlijk mag je even klagen.
      Deze site is toch bedoeld voor mensen mét kinderen

      • Ik vind de tekst heel goed en herkenbaar, maar H ik begrijp je pijn. Ook hier ivf en gelukt. Maar in die periode was ik zelfs jaloers op mijn zwangere kat. Veel succes!

      • H, Ik vond de tekst wel knap en grappig geschreven, maar ik snap je pijn volledig. Hier ook IVF en uiteindelijk gelukt. Maar tijdens het proberen was ik zelfs jaloers op onze zwangere kat.

        Ik hoop van harte dat je snel zwanger geraakt en ook mee kan keuvelen over de leuke en minder leuke dingen van het moederschap. Geef de moed niet op! Succes!

    • Zo’n tekst kan idd confronterend zijn als je geen kinderen kan krijgen, maar als het niet op de gewone manier gaat, kan je ook altijd adopteren, en wie zegt er dat er daarbij geen kenmerken van hierboven terugkomen =)?

  • Haha echt super leuk stuk!! Ik heb zelf geen kinderen nog maar wil wel graag over een paar jaar. Dus ben benieuwd wat er allemaal herkenbaar voor me zou zijn haha

  • Ik ben moeder van 3 kids en wil even de complimenten geven voor je eerlijkheid!! Tuurlijk houden er van onze kids maar oh wat kunnen moeders het soms mooier maken dan dat Het is! Ik hoor het dagelijks: slaapt die van jou nog niet door?? ooh meid die van mij al 8 uur achter elkaar. Etc etc.
    En die mini vakantie is zooo herkenbaar! Daar waar mijn vriendinnen van het ene terras naar Het andere hoppen, kijk ik er naar uit om even snel zonder aanhang iets bij de supermarkt te halen! 20 km per uur, radio hard en raam open whoehoe party!!
    maar goed, zonder mn Kids zou mn huis schoon zijn, mijn portemonnee gevuld maar mn hart zou leeg zijn. ………

  • Het is ook dat die kleintjes zóóóóó schattig zijn dat je er gelukkig niet lang boos op kunt blijven hahaha :-)
    heel herkenbaar en inderdaad zoals Manon schreef…fijn om te weten dat ik niet alleen ben met dezelfde “strubbelingen” ;-)

  • Hahaha heb me stuk gelachen het is zo waar wat je zegt en hoe je het beschrijft heel herkenbaar. . Super leuk stuk om te lezen en te weten dat je niet de enige bent met dit soort gevoelens en gedachtes!! Groetjes manon

  • Wat leuk geschreven en zo herkenbaar. Ik heb er 2 van inmiddels 7 jaar en bijna 5 jaar oud. En die tijd…….ben blij dat het voorbij is maar had het ook nooit willen missen.
    Ps. mijn oudste heet ook Max ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.