10 dingen die de wereld zou moeten weten over peuters

Iedereen weet zo ongeveer wat het betekent als je zegt dat jouw kind een peuter is. Maar weten wat het betekent en het ook BEGRIJPEN blijken vaak heel verschillende dingen, zo merkte Femke toen ze laatst een moeder met haar peuter in de Albert Heijn zag hannessen. En daarom wil ze de wereld een paar dingen vertellen over peuters. Dingen waardoor ouders van peuters misschien op een klein beetje meer begrip kunnen rekenen.

Lieve moeder van de Woedende Peuter,

Ik zag je afgelopen weekend in onze buurtsupermarkt. Toevallig had ik zelf het geluk om even zonder kind boodschappen te doen (een uitje!), maar jij stond voor die taak in het bijzijn van je 2-jarige (een uitdaging!). Niet altijd een makkelijke opgave. En ja hoor, je peuter gedroeg zich op zijn allerpeuterigst. Hij weigerde mee te lopen, wilde persé IN het karretje zitten (en niet in het daarvoor bestemde kinderzitje), wilde rennen, ging op de vloer liggen toen hij geen pak hagelslag mocht meenemen, rende als een wilde door de paden en begon in de rij voor de kassa alle boodschappen uit het wagentje op de grond te smijten. En wat voelde ik met je mee, want mijn god, het gebrom en het gezeik dat er van het (bejaarde) winkelende publiek kwam was niet van de lucht.  “Ze moet ‘em wat strenger aanpakken”, “Een draai om z’n oren moet ‘ie krijgen” en “Lekker handig, boodschappen doen met zo’n kind” hoorde ik om me heen gemompeld worden.

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

Kennelijk begrijpen mensen niet dat….

1….je niet voor je lol je rellende peuter meeneemt naar de supermarkt, maar dat dit pure noodzaak is. Ga er maar vanuit dat de peutermoeder echt geen andere optie had.

2….je slechts een bepaald aantal keren per dag NEE, dat MAG NIET tegen je peuter kan zeggen en dat die zin op een gegeven moment niets meer betekent

3…jij echt je best doet. Mensen lijken te denken dat jij je opvoedende taak verzaakt, maar echt waar…je probeert er met zo min mogelijk kleerscheuren doorheen te komen. En je hebt de hele tijd spanning in je maag, omdat het (geloof me!) nog veel erger kan worden.

4…een kind echt goed berispen in de supermarkt bijna ondoenlijk is. Moet je hem in de hoek zetten bij de koelcel waar de melk staat (geheid dat hij dan met pakken melk gaat gooien), moet je hem bij de kassa dumpen en zelf op je dooie akkertje boodschappen doen (dan loopt hij weg en een tweejarige laat je toch ook niet alleen)

5…het feit dat jij je kind al voordat je afrekende een croissant in zijn knuist drukte te maken heeft met ‘van tevoren al de schade beperken’. Nee, je bent geen aso. Het is nu eenmaal zo dat een etend kind, een rustig kind is.

LEES OOK: Wat als volwassenen zich zouden gedragen als babies…

6. …dat kleine karretje waarachter je kind door de supermarkt stiert niet overbodig en onpraktisch is, maar juist een manier om hem bezig te houden, zodat ie niet uit verveling pakken duiken uit de schappen gaat trekken

7…je je kind echt wel eens iets verbiedt, maar dat het bij een peuter ook een kwestie is van: choose your battles.

8….peuters nu eenmaal niet in de pas lopen zoals volwassen. Mensen zeggen: ‘Oh is ie twee? Twee is nee!’ alsof ze er alles van weten, maar als ze dan getuige zijn van een extreem wilskrachtig peutermomentje staan ze er hoofdschuddend bij.

9….een supermarkt voor een peuter echt een walhalla van indrukken is en dat hij daar soms van uit zijn plaat gaat (bijvoorbeeld als hij al een hele dag kinderopvang achter zijn kiezen heeft)

10…Peuters geregeld om niks gaan liggen. Languit. Waarschijnlijk omdat ze aandacht willen. En dat negeren dan het allerbeste is wat je kan doen. En dat dat kind dan in de weg ligt van de rest van het winkelend publiek…tsja, dat vind jij ook heel vervelend, maar aan hem/haar trekken leidt alleen maar tot nog meer ellende.

Jij en ik, lieve moeder van de woedende peuter, hadden afgelopen weekend even een momentje. Ik gaf je een knipoog, toen je met rode wangen je peuter tot bedaren probeerde te brengen en zei: “Ik weet wat het is, ik heb er zelf ook zo eentje.” “Dankje”, antwoordde je zacht en ik begreep wat je bedoelde: ietsje meer coulantie van de wereld zou zooo fijn zijn.

LEES OOK: Vijf wijnen die passen bij het (irritante) gedrag van je peuter

Geschreven door
More from Femke Sterken

De opvoedpoli (deel 3): “En hoe was jouw jeugd, Femke?”

Femke en haar man lopen met hun zoon Max (2,5) bij de...
Lees verder