Af en toe een glaasje tijdens de borstvoeding? Moet kunnen!

Annemieke heeft het negen maanden lang zonder ook maar één druppel alcohol gedaan, dus ja, nu drinkt ze wel eens een wijntje terwijl ze haar baby de borst geeft. Bel Jeugdzorg maar.

“Stel nou dat je over een paar maanden weer eens een glas wijn wilt drinken,” zei de kraamverzorgster op haar laatste dag. “Dan moet je eerst voeden. Het duurt namelijk minstens drie uur voordat alle alcohol uit de moedermelk verdwenen is. Maar voor de zekerheid kun je beter een paar dagen van tevoren genoeg melk afkolven, die geven en de alcohol-melk afkolven en weggooien. En natuurlijk zelf even wachten met drinken totdat je baby een vast ritme heeft en iedere vier uur drinkt.”

Mijn moeder, die ook in de kamer was, deed heel erg haar best niet keihard in lachen uit te barsten. Ik ving haar blik op, probeerde mijn gezicht in de plooi te houden, faalde daarin en fingeerde een hoestbui. De kraamverzorgster wist namelijk niet dat we de avond na de geboorte al op de baby geproost hadden. Met champagne natuurlijk – de echte, niet die Jip & Janneke 0% troep. En gister had ik een glas wijn bij het eten. En eergister ook, en, nou ja, bijna eigenlijk iedere dag sinds ik bevallen ben. En omdat mijn baby nog geen vast vier-uurs-ritme heeft, is het inderdaad mogelijk dat een klein deel van die alcohol, via mijn tepels, uiteindelijk bij mijn kind terechtkomt.

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

Sorry hoor, geef me maar aan bij de Jeugdzorg, maar mag ik even?! Sinds de positieve zwangerschapstest bijna negen maanden geleden heb ik geen druppel gedronken; nu wil ik wel weer eens een glaasje. Of twee. Dat je als zwangere vrouw compleet van de alcohol afblijft omdat je niet wilt dat je baby Foetaal Alcohol Syndroom (FAS) oploopt, dat lijkt me niet meer dan logisch. Maar als je baby al geboren is, kan een wijntje op z’n tijd (en die tijd is dus bij voorkeur net na het voeden) niet zoveel kwaad. Helaas, ook over drinken als je borstvoeding geeft, wordt door sommige mensen Heel Erg Moeilijk gedaan. “Nee, jij mag over een halfjaar pas weer,” zegt schoonmama als we op bezoek zijn om haar kleindochter te showen. Ze geeft me nog net geen ranja met een rietje – en dat terwijl iedereen met Moët & Chandon op de nieuwe baby proost… Ginger ale uit een champagneglas is ook lekker hoor, maar heel feestelijk voel ik me zo niet.

Het lijkt me voor Zoë beter dat ze een happy mama heeft, dan eentje die om 6u ’s avonds compleet gefrustreerd naar de wijnfles staart, maar het toch maar bij een watertje houdt omdat baby misschien wel honger krijgt voordat haar lichaam de alcohol helemaal heeft afgebroken. Of omdat ze geen zin heeft in starende blikken en ongevraagd commentaar. Vrienden weten namelijk te vertellen dat alcoholconsumptie bij kraamvrouwen als gevolg heeft dat je minder moedermelk produceert. Nou, dan schenk nog maar een glaasje in, want bij mij spuit de melk eruit. Heel lief hoor, dat ze speciaal alcoholvrije wijn hebben gekocht, maar het had niet gehoeven. Nee, echt niet. Laat mij maar lekker doordrinken en maak je vooral geen zorgen. Ik heb een pasgeboren baby en dus een gigantisch slaapgebrek; de kans dat ik überhaupt lang genoeg wakker zou kunnen blijven om aan mijn derde glas te beginnen is nihil.

K. is er niet heel erg blij mee. Vooral niet als ik thuis met mijn ene hand mijn tiet ontbloot en met mijn andere het wijnglas naar m’n mond breng voor een slokje. Zoë heeft namelijk ook dorst – en dat terwijl ik haar een halfuur geleden al gevoed heb (voordat ik aan de drank ging ja, zo’n ontaarde moeder ben ik nou ook weer niet). Aangezien mijn vriend zelf ook weer normaal bier drinkt, moet hij z’n mond houden. Dat doet hij echter niet. “Zou je dat nou wel doen, nu alweer voeden? Want nu komt de alcohol wel in de melk hoor,” zegt K. bezorgd. “Wow, daar heb je helemaal gelijk in schat,” antwoord ik. “Wat dom van mij. Haar drie uur lang hongerig laten liggen krijsen is natuurlijk een veel beter idee! Maar dan mag jij op de baby passen hoor. Ga ik even naar de supermarkt voor oordopjes en een nieuwe fles rosé.”

Annemieke kreeg de schrik van haar leven toen er zomaar twee streepjes op die test stonden. Met haar vriend K., baby Zoë en hond Dribbel (die naar alle kinderen onder de 10 gromt) woont ze in Spanje.

Lees ook: Annemieke’s baby krijgt straks haar achternaam – en dit is waarom

Lees ook
Geschreven door
More from Annemieke

Waarom verhuizen met nesteldrang echt geen goed idee is

Annemieke krijgt een telefoontje: “WAT?! Hoezo moeten we volgende maand verhuizen? Jamaar...
Lees verder