Als mamma een andere opvoedmethode heeft dan pappa (tips zijn welkom!)

opvoedmethode
Toen Femke’s Max is vijftien maanden was bleek hij in rap tempo een, op z’n zachtst gezegd, krachtig en bandeloos karakter te ontwikkelen. Het opvoeden kon beginnen. Joehoe! Maar Femke bleek een heel andere opvoedmethode te hebben dan man Reinier…

Lees ook: 10x Omdat er een heleboel misgaat als papa over het aankleden gaat

Scène 1: “Hij houdt niet van de box!”
8 uur ’s ochtends: Ik heb Max net zijn eten gegeven en gedoucht, Reinier heeft Max aangekleed en wil gaan douchen. Max struint met zijn loopwagen door de kamer en laat een spoor van vernieling achter. Hij trekt alle kastjes open, vindt slingers, verscheurt de slingers, slaat met zijn handen in de waterbak van de kat, begint te krijsen omdat hij natte mouwen heeft. Ik zet het kind abrupt in de box, want ik wil mijn haar föhnen en kan niet op hem letten. Hij krijst nog harder.
Reinier komt gestresst de douche uit, pakt Max uit de box en zegt: “Hoor je hem niet huilen? Dat is toch zielig? Hij houdt niet van de box.”

Scène 2: “Je mag Max niet achter de iPad zetten!”
15 uur ’s middags: Max is net wakker en ik was net lekker bezig aan het schrijven van een artikel. Met z’n slaperige hoofdje zet ik hem achter de iPad, zodat hij even Bob de Bouwer kan kijken, terwijl ik de laatstje puntjes op de i zet (als ik dat niet doe, begint hij namelijk aan mijn haar te trekken). Reinier komt onverwacht thuis en zegt: “Dat kan toch niet? Je moet met hem spelen!” Hij pakt het kind van de bank en bouwt een trein met hem. Nou ja. Hij bouwt, Max gooit met blokken.

Scène 3: Reinier loopt wel met eten achter Max aan
18.30 uur ’s avonds: Reinier en ik zijn net thuis van ons werk. Max heeft honger, dus we zetten alles in werking om zo snel mogelijk iets te verwarmen en in het maagje van onze zoon te krijgen. Ik voer hem vervolgens spinazieprut. Max eet, maar vindt die activiteit an sich saai. Dus: hij werkt zich uit de kinderstoel, gaat staan, klimt eruit, klimt van de stoel naar de tafel. Ik zeg: “Max, zítten! Nú!” Max lijkt dit te begrijpen en gaat zitten, maar dit ritueel herhaalt zich zeker vijf keer. Reinier neemt het voeren over. Ook bij hem klimt Max uit de stoel. Maar Reinier blijft aardig en achtervolgt hem met hapjes eten. Zo kan Max kruipen en eten tegelijk.

Scène 4: Reinier pakt Max gewoon op als hij moet slapen!
20 uur ’s avonds. Max ligt in bed. Max huilt. Ik ga kijken, Max staat woedend te janken in zijn bedje. Hij wil niet slapen. Ik aai hem over z’n bolletje en zeg: “Je moet gaan slapen!” Vijf minuten later gaat Reinier zijn kamertje binnen. Hij pakt ons kind op, loopt met hem de kamer binnen en zegt: “Hij is gewoon nog niet moe.”

Help!
Momenteel bekvechten Reinier en ik over wat de juiste aanpak is om een kind op te voeden. De manier waarop we zelf zijn grootgebracht (Reinier; vrij en ik; strikt) zijn daarin leidend.
Ik ben er nog lang niet uit hoe je nader tot elkaar komt. Ik wil best de middenweg bewandelen, maar hoe doe je dat? En is dat uiteindelijk ook het best voor je kind?
Kom maar door met jullie adviezen!

Lees ook: De 10 kenmerken van de ideale moeder

Het moederschap is zoals we weten lang niet altijd even makkelijk en zéker niet als je net begint. Je twijfelt altijd of je de goede beslissingen maakt en kampt met schuldgevoel over de stomste dingen. Nergens voor nodig! Barbara, Femke en Philippine steken kersverse moeders in deze video een hart onder de riem.

Geschreven door
More from Femke Sterken

Onderzoek: jonge vader krijgt (nog) minder slaap dan jonge moeder

Zeg nou zelf: die had je niet zien aankomen, of wel? Het...
Lees verder

2 Comments

  • Misschien nog wel belangrijker dan de keuze op zichzelf, is de consequente toepassing ervan. En daarvoor zul je inderdaad in gezamelijk overleg tot een beleid moeten komen.

    Voor mij betekent de “consequent” hierboven niet absoluut “altijd wel/nooit”, maar je kan doseren en de beslissing contextafhankelijk maken. In die zin ligt de waarheid inderdaad in het midden.

    Box en ipad: bij ons is het uitgangspunt om beide beperkt te houden, maar als bijv. een van de ouders alleen staat te koken, terwijl de ander nog onderweg is, dan gaat (als nodig) de jongste in de box en een filmpje aan voor de iets oudere.

    Met de lunch en ’s avonds eten wij altijd aan tafel. Hapjes en drinken tussendoor mag wel van tafel, tijdens het spelen. Natuurlijk hebben we graag vrede en rust als we aan tafel zitten, dus daar zijn we bewegelijk in wat we toestaan al naar geland de situatie. Beloningen voor succesvolle hapjes (stukje visstick, kroepoek, kaas of worst), of een speeltje in de hand worden al naar gelang de noodzaak ingezet.

    Normaal moeten ze van ons op een (enigszins) vaste tijd naar bed. Ritme en regelmaat schijnt ons belangrijk. Toch maken we wel uitzonderingen als het kind echt overstuur is en niet lijkt te kalmeren of door ziekte niet in zijn normale doen is. In dat geval gaat het wel in overleg: “Wat denk jij? Nog even laten liggen of gaat ze echt niet in slaap vallen zo?”

    Zo gaat het bij ons. Veel succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.