Rot-rompertjes! Waarom babykleding totaal overrated is

Rot-rompertjes! Waarom babykleding totaal overrated is
Annemieke is er eindelijk achter dat honderd rompertjes in maat 50 kopen echt totaal onzin was. Haar dochter wil namelijk helemaal niet 16 keer per dag omgekleed worden. De dresscode voor 2019: naakt.

Rompertjes zijn onderkleding. Dat weet waarschijnlijk iedere idoot, maar voor mij was dat dus nieuws. Slecht nieuws. Heel slecht nieuws. Al die leuke rompertjes zie je helemaal niet als je je baby aangekleed hebt. Want alleen een rompertje aan is te koud. Of je moet de verwarming op 28˚C zetten, maarja dat is weer zo slecht voor het milieu en je energierekening. En zelfs dat helpt niet in de eerste week, als ze nog in die lieve schattige minimaat 50 passen, want dan kunnen ze zichzelf nog niet warm houden en moeten ze zelfs binnenshuis een muts op.

Al mijn rompertjes heb ik dus voor Jan Lul gekocht. De schattige afbeeldingen van beertjes en panda’s en zebra’s en Koekiemonsters waarmee ik wilde pronken, blijven verborgen. Je doet namelijk eerst de baby een rompertje aan en daaroverheen een broekje en truitje, aldus de kraamzorg. Ik heb nog voorgesteld gewoon de baby eerst een broekje en truitje aan te doen en daaroverheen het rompertje, maar de kraamverzorgster was niet te spreken over deze fashion faux pas. Blijkbaar is een romper erg praktisch doordat A) de baby zo geen blote rug of buik kan hebben en B) het helpt het de luier op z’n plaats te houden. Één spuitpoep-incident later en argument nummer twee heeft me overtuigd…

Blijft mijn vraag: wat heb je dan in hemelsnaam aan supercute onderkleding voor baby’s? Bij volwassenen is dit anders. Ikzelf heb lingerie – nouja, die had ik voordat ik zwanger werd, nu heb ik alleen nog verwassen oma-onderbroeken en seksloze voedingsBHs –om me leuker, sexier en beter te voelen. Maar ik kan me niet voorstellen dat Zoë zich happier voelt in haar rode sterrenrompertje dan in een saaie witte variant. Ouders worden er in ieder geval niet gelukkiger van. Wij hadden een Elmer the Elephant rompertje in regenboogkleuren. Een cadeautje van opa & oma; te lief voor woorden en perfect voor Instagramfoto’s. Helaas had het een iets te kleine opening voor het hoofd en veel te lange en smalle armpjes. Na één keer verschonen om 3u ’s nachts riep K. uit dat ‘ie hoogstpersoonlijk het Elmer pakje in kleine stukjes zou knippen en in de fik zou steken als ik het haar nog één keer aan durfde te doen.

Sowieso is de meeste leuke babykleding totaal onpraktisch. Wat moet mijn drie weken oude baby met een capuchon? Ze ligt meestal op haar rug en tegen de kou helpt het geen bal want daarvoor is het mutsje. En hoezo heeft ze zakken in haar broek? Zodat ze mobieltje en huissleutels mee kan nemen? Last but not least: waarom gaan al die klotesokjes uit vier minuten nadat je ze aan gedaan hebt? Dat is dus net wanneer je de baby van het verschoonkussen hebt verplaatst naar de woonkamer/keuken/slaapkamer/zolder/badkamer/garage/eetkamer, zodat je het hele huis af kunt zoeken naar sokje nummer twee. Dat je vervolgens onder het verschoonkussen terugvindt. Hoe het daar komt? Dat mag Joost weten.

Nog erger dan altijd missende sokken is dat Zoe na drieënhalve week al uit het allermooiste pakje (maat 50 ja) gegroeid is en ik er nog geen foto van heb. De eerste keer wilde ze direct na het aantrekken drinken, met als resultaat dat alles onder de melk zat, en de tweede keer plaste ze het onder. Daar gaat mijn hoop dat mijn dochter ooit een Instagram-ster wordt en dus gratis veel leuke kleding toegestuurd krijgt (met matchende outfits voor mama erbij). Want wat blijkt: baby’s houden er niet van 16 keer per dag omgekleed worden zodat je al je rompertjes kunt fotograferen. Helaas. In plaats van mooi, ga ik daarom voortaan voor praktisch. Alles wit, dan hoef ik nooit meer K. uit te leggen dat een rood-geel gestreept broekje met daarop een oranje truitje met paarse sterren geen goede combi is. Of nee, nog beter, we gaan gewoon voor naakt, scheelt bergen was. Babykleding is sowieso totaal overrated. Nu maar hopen dat 2019 een heel warm jaar wordt.

Annemieke kreeg de schrik van haar leven toen er zomaar twee streepjes op die test stonden. Met haar vriend K., baby Zoë en hond Dribbel (die naar alle kinderen onder de 10 gromt) woont ze in Spanje.

Lees ook: Voor op het verlanglijstje – 21 rompertjes voor ouders met humor

Lees ook
Geschreven door
More from Annemieke

Van dress to impress naar dress to wash – zo verandert je garderobe als je moeder wordt

Na de positieve zwangerschapstest verandert er veel in je leven. Ook je...
Lees verder