Gevonden! Hét bewijs dat wij moeders eigenlijk managers zijn

moeders managers
Is Brenda net gewend aan haar rol als moeder naast haar rol als werkende, blijkt er nóg een functie op haar van toepassing. Want: ze managet wat af in haar gezin.

Een goede vriend is op zoek naar een nieuwe baan, en goede vriendin als ik ben speur ik ook wat rond naar passende vacatures voor hem. Zo kwam het dat ik ineens tot een heel nieuw inzicht kwam. Laat deze vacatureteksten maar eens op je inwerken. Tip: lees ‘gezin’ waar ‘afdeling’ staat.

Gang van zaken

‘De manager is verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken op de afdeling’, zo begint menig vacaturetekst voor managers. Er waait meteen wat stof van mijn moederziel op als ik dat lees: dit gaat over mij, thuis! Ik ben gezegend met een lieve man die zeker de handen uit zijn mouwen steekt, maar ik ben op de achtergrond altijd actief om te zorgen dat de boel niet vastloopt. Ik las laatst ergens dat we mannen bemoederen en klein houden op deze manier, maar de ervaring leert dat iedereen er gelukkiger van wordt als moeder de vrouw hier het overzicht bewaart en bijstuurt waar nodig. Als een echte manager. 

Dit artikel gaat door onder de afbeelding

Tweebenigen

‘De manager stuurt actief de medewerkers aan.’ Begrijp me niet verkeerd, ik zie mijn partner niet als personeel. Maar ik stuur hier wel continu tweebenigen aan: mijn man om de jassen van de kinderen niet te vergeten als het fris is, mijn bijna-kleuter om toch echt even te gaan plassen op de wc, de babytweeling om elkaars haren uit een wederzijdse vingerklem te halen. Daarnaast is er nog een soort van semi-personeel in ieder gezin. Een oppas, een schoonmaakster, een glazenwasser, ik noem maar wat: ze komen omdat ik ze dat op gezette tijden vraag, doen wat ik van ze vraag en krijgen betaald door mij (pinnen en wisselen is in deze moderne tijd ook een Taak Op Zich). Zie je? Ik manage mensen!

Afdelingsspecifieke activiteiten

‘De manager is verantwoordelijk voor het plannen en evalueren van afdelingsspecifieke activiteiten.’ Oh, de herkenning, dit klopt précies! Wanneer en waar we op welk moment naar de speeltuin gaan, naar de bibliotheek (deadlinestress want anders boete), naar de kinderboerderij, naar een spuitshow van de lokale brandweer: deze moeder plant het allemaal. Gooit het weer of een andere externe factor roet in het eten? Flexibiliteit is als manager je tweede naam, dus: geen enkel probleem, aanpassen die planning. ‘Vond je het leuk schatje, die nieuwe wipwap?’, evalueer ik vervolgens achteraf een activiteit met de 3,5-jarige. ‘Wat vond je ervan dat er bij deze speeltuin geen terras was, lieverd?’, vraag ik mijn man. Met hun input kan ik de volgende activiteiten immers bijstellen, voor een nog beter resultaat en teambrede tevredenheid. Zoals het een goede manager betaamt.

Afleveren aan de maatschappij

‘De manager is eindverantwoordelijk voor targets.’ Feel the pressure! Het gaat hier niet om zomaar een target, maar om het afleveren van nieuwe aanwas aan de maatschappij. Aanwas die zich goed voelt over zichzelf, lief is voor anderen, een fijne baan kan scoren, aan het milieu denkt, voor zijn gezondheid kiest, rekening houdt met anderen, veerkrachtig is, behulpzaam is, op het rechte pad blijft enzovoorts enzovoorts. Als manager heb je invloed, maar moet je ook durven loslaten. Het zweet begint me zo langzaamaan uit te breken: wat een taak die targets…

Beoordelen van andermans functioneren

‘De manager voert functioneringsgesprekken.’ Als de emoties hoog oplopen, is het natuurlijk tijd voor een tussentijds gesprek. Maar die vaste functioneringsgesprekken, die manage ik er hier ook steevast even doorheen. Ik plan ze niet vooraf, dus wat agendabeheer betreft heb ik nog wat te leren, maar ik tref mezelf regelmatig aan in diepe gesprekken met de 3,5-jarige en de 42-jarige over hun functioneren. Over het functioneren van de tweeling, 13 maanden oud, kan ik kort zijn: die hebben nog wel wat ontwikkel- en groeipunten liggen. Mijn eigen functioneren maak ik, pro-actief als ik ben, ook regelmatig zelf bespreekbaar aan mijn partner. ‘Ik kán niet meer, ik ben óp’, klinkt het dan snikkend. Manager zijn: het is niet niks. 

Lees ook: Vent, doe het verdomme uit jezelf. Je vrouw wil er niet om hoeven vragen!

Geschreven door
More from Brenda Kluijver

Waarom onbedoelde erkenning als moeder soms zo lekker voelt

Als moeder van een babytweeling en een peuter krijgt Brenda veel opmerkingen...
Lees verder