Kunnen we ophouden met het applaudiseren voor borstvoedende vrouwen?

Vorige week was het weer zover: er gaf een vrouw borstvoeding. En de wereld keek toe. Weende. Applaudiseerde. Viel op de knieën in katzwijm. Want ze borstvoedde haar kind, op haar eigen huwelijk. Terwijl ze een trouwjurk aan had. Femke denkt er het hare van. What is the fuss about?

Lees ook: Deze verrassingen staan je meteen na de bevalling te wachten

Toen Max geboren werd, gaf de verpleegster ‘m aan mij en legde hoofdje bij mijn borst, zodat hij kon drinken. Het ging instant goed. Aan het bed werd gejuicht. Ik was een natuurtalent. Joehoe! Een jaar later beviel een vriendin van mij, haar zoon werd ook meteen op haar buik gelegd, het hoofd richting borst gemanoeuvreerd en dat lukte dus helemaal niet. Het kind wilde niet happen en toen het wel hapte kwam er niets uit de borst. Na een week ellende, waarin het kind alleen maar afviel, werd besloten om er een fles in te stoppen. Zij was dus klaarblijkelijk geen ‘natuurtalent’? Boehoe.

Het is toch vrij bizar dat borstvoeding tegenwoordig in de adelijke stand verheven lijkt. Dat betekent niet dat ik tegen ben. Ik ben hartstikke voor. Mits het lukt. Ik vind niet dat je jezelf de bloedblaren op je tepels moet voeden. Dat gaat mij te ver. Er is een enorme lobby voor borstvoeding. Daar zijn we ons allemaal van bewust. En ik snap het ook best, want er zijn nog steeds delen in de wereld en ook bepaalde bevolkingsgroepen die vanuit hun omgeving gewend zijn om flesvoeding te geven en die zich er niet van bewust zijn dat er toch echt wel een paar voordelen zitten aan borstvoeding.

Ik verkeer echter in een land en behoor tot een bevolkingsgroep die dat dondersgoed weet. En alle vrouwen om mij heen ook. Jullie, lezers, dus ook. En de meesten kiezen er dus ook voor om in eerste instantie (te beginnen met) borstvoeding. Dat is normaal, volgens mij. Daar is niets bijzonders aan. Ja, natuurlijk, je kunt het borstvoeden als ervaring tussen jou en je baby heel bijzonder vinden, maar an sich is het feit dat een vrouw borstvoedt geen unicum. Maar zo wordt er tegenwoordig wel over gedaan. Iedere vrouw die op welk moment dan ook haar borst uit haar blouse haalt moet applaus krijgen. Dat lijkt de tendens te zijn. En als ze dat niet (genoeg) krijgt, dan zoekt ze een plekje in de openbaarheid (in een metrocoupé of in de rij bij de visboer) om alsnog het applaus in ontvangst te nemen. Als dat dan niet lukt en mensen haar meewarig aankijken, of zelfs dúrven te vragen of ze dat niet ergens op een privéplek kan doen, dan ontvlamt ze in hysterie en gooit ze haar verontwaardiging op internet, alwaar ze godzijdank WEL applaus krijgt.

Vorige week zagen we een borstvoedend bruidje viral gaan. Ze zat met haar man voor het altaar en de baby had dorst, want het was warm en dan drinken baby’s nu eenmaal veel. Erbij stond geschreven dat iedereen het prachtig vond, zelfs de ‘priest’, en wat een geweldig ‘beautiful moment’ het was. Ik dacht twee dingen. Punt 1: waarom kan niemand anders die baby een (gekolfd) flesje melk geven terwijl die vrouw trouwt? Punt 2: waarom (áls dat dan zo nodig moet, dat voeden tijdens de ceremonie) krijgt zo’n simpel gegeven zo ongans veel aandacht?

Ik vind echt dat we met zijn allen buitenproportioneel veel aandacht geven aan de borstvoedende vrouw. Hartstikke fijn voor je als het lukt (ik was zelf ook opgelucht en blij toen ik melk bleek te kunnen geven als een professionele koe) maar om daar nu een soort persbericht van uit te sturen, waarop de hele wereld dan oooh en aaah moet roepen… Tsja, dat vind ik ronduit belachelijk.

Lees ook: 14 Feitjes over baby’s die je vast nog niet wist

Lees ook
Geschreven door
More from Femke Sterken

Dilemma: wat doe je als je baby geboren wordt met 24 weken?

Als je kind met 24 weken ter wereld komt, kunnen artsen alles...
Lees verder