Wat ouders stiekem doen als de kinderen het niet zien

Wat ouders stiekem doen als de kinderen het niet zien
Natuurlijk, je doet je uiterste best om het goede voorbeeld te geven. Als de kinderen het zien tenminste. Want je mag dan moeder zijn, je bent ook een mens. Dus doe je ook weleens stiekem dingen waarvan je je kinderen liever geen getuige laat zijn. Zoals dit bijvoorbeeld:

Lees ook: 10 Skills die moeders van jongens beheersen.

  1. ’s Avonds een halve zak minimarsjes achter elkaar opeten, terwijl de kinderen er altijd maar eentje mogen. Tja, oneerlijk misschien, maar als zij later zelf voor hun eigen snoep betalen, hebben ze nog tijd zat om zich vol te stoppen. En na een lange dag heb je soms gewoon chocola nodig.
  2. De meeste tekeningen/knutselwerkjes/plakkunstwerkjes rechtstreeks uit de rugzakjes de vuilnisbak in kieperen. Waarschijnlijk heel ontaard, maar sorry, die kinderen nemen wekelijks een hele papierwinkel aan knutselspul mee naar huis en dat past gewoon niet allemaal op de koelkast. De moeder van Rembrandt heeft vast ook niet alles bewaard.
  3. Speelgoed verstoppen. Vooral de dingen vergaard op verjaardagen, gegeven door mensen die duidelijk zelf geen kinderen hebben en die zich dus niet realiseren dat attributen met zwaailichten en allerhande geluidjes en hysterische liedjes weliswaar met gejuich ontvangen worden door de jarige, maar niet door de ouders. En aangezien het jouw taak is voor mijn kinderen een heilzame omgeving te creëeren, ben je genoodzaakt de stoorzenders te verdonkermanen. Het behoud van het ouderlijke geestelijk welbevinden is namelijk voor je kroost van groter belang dan het behoud van Hetty Helicopter uit de Toet Toet reeks van Fisher Price.
  4. Speelafspraakjes en/of feestjes afslaan. Ja, zonder je kind überhaupt te vertellen dat er een feestje of een afspraakje had kunnen zijn. Omdat je anders iedere woensdagavond met een stuiterend hyperactief kind zit dat helemaal strak staat van de yoghurtrozijnen en de indoor speeltuinadrenaline en je daar gewoon niet altijd zin in (of moed voor) hebt.
  5. Over vriendjes bitchen. Niet in hun gezicht natuurlijk en niet waar je eigen kinderen bij zijn. Maar sorry, sommige van die blagen zijn gewoon fucking irritant. Zoals die twee buurjongetjes die een tijdje bij ons in de straat woonden hadden en die stelselmatig mijn hele huis verbouwden en waar mijn zoon nog veel drukker van werd dan hij al was. Maar die helaas wel de enige speelkameraadjes in de buurt waren en dus met goed fatsoen eigenlijk niet de toegang tot ons huis ontzegd konden worden. Maar echt, na zo’n middag had ik minstens drie glazen droge witte en een uurtje peuter-bashen tegen mijn man nodig.
  6. Kleding weg geven waar ze gek op zijn (maar die jij haat). Soms krijg je weleens van die kleren, van Tante Tiny of de buurvrouw, waarvan je je afvraagt waarom het überhaupt verkocht mag worden, maar waar je kind dan (natúúrlijk) idolaat van is. Zo had mijn dochter eens een wanstaltig fuchsiaroze shirt met een enorme glitter-Dora erop gekregen, waarvan het glazuur spontaan van je tanden spatte. Ze was er met geen stok uit te krijgen. Iedere keer als ik haar op het kinderdagverblijf uit haar jas pelde en haar daar achter moest laten als een soort bling-Tokkie, schaamde ik me weer een beetje meer. Daarom ben ik op een avond haar slaapkamer in geslopen om het horror-shirt uit haar kast te jatten en heel diep onderin een vuilnisbak drie straten verderop te stoppen. Soms moet je een kind tegen zichzelf beschermen (en jezelf tegen permanente blindheid).
  7. Een hele middag televisie kijken als de kinderen er niet zijn (terwijl ze zelf altijd maar een uurtje mogen). Jouw ogen worden namelijk veel minder snel vierkant dan die van de kinderen. En daarnaast is het heel belangrijk dat je weet wat er in het nieuwe seizoen van House of Cards (het is bijna zover jongens, nog even volhouden!) gebeurt en de nieuwste perikelen in het leven van Tinkerbell kunnen best wel even wachten.
  8. Vier boterhammen met Nutella eten tijdens de lunch op je werk. Ja, je weet het, je arme kroost mag ’s ochtends één boterham met zoet beleg en de rest van de dag moeten ze het heel karig doen met kaas of vleeswaren. Maar jij heb je hele gebit al en bovendien zitten er hazelnoten in Nutella. En dat is gezond, want van het Voedingscentrum moeten we tenslotte meer noten eten. Alleen hoeven die zoetekauwen thuis dat gewoon niet te weten.
  9. De trainingswekkers in het weekend, vlak voor ze naar bed gaan, een uurtje later zetten. Omdat kinderen weliswaar vroeg wakker, maar vaak (uiteindelijk) ook wel zo geconditioneerd zijn dat ze weten dat er ’s morgens pas bewogen mag worden als de wekker groen licht heeft gegeven. En dat dus betekent dat jij (in ieder geval een soort van) kan uitslapen.
  10. Vloeken. Heel hard. Terwijl je de kinderen natuurlijk onder geen enkele voorwaarde wat voor krachtterm dan ook laat bezigen. Heb je mijn kinderen en om je heen en stoot je je mijn teen, dan worden er doorgaans dus alleen maar 19e eeuwse verwensingen ge-uit (“Grutjes!”, of “Potverdriedubbeltjes!”). Ben je echter alleen en gebeurt er iets onfortuinlijks, dan vliegen de geslachtsdelen en andere godslasterlijke termen lustig in het rond. Tja, de ouder heeft twee gezichten: overdag een moraalridder, ’s avonds een vuilgebekte asociaal.

Lees ook: 49 Dingen die je denkt tijdens een weekendje weg zonder kinderen.

Geschreven door
More from Vala van den Boomen

Hoe mijn zoon en ik tussen wal en schip vallen (en we zijn niet de enigen)

Afgelopen zaterdag besteedde het tv-programma Kassa aandacht aan de problemen in de...
Lees verder