Wat als jij zwemparadijzen haat, maar je kind er dolgelukkig van wordt?

Annemieke heeft veel voor haar dochter over hoor, maar in de pis van andere kinderen baden in een zwemparadijs hoort daar niet bij.

Er zijn weinig dingen waar ik zo‘n hekel aan heb als aan een zwemparadijs. Het woord alleen al; ze hadden het beter zwemhel kunnen noemen. Die chloorlucht, de natte vloeren waar je spontaan voetwratten van krijgt, de ijskoude ruimte waar je moet douchen voordat je het zwembad betreedt – iets dat iedereen vergeet zodat je alsnog in andermans zweet zwemt. Bah, bah, bah! En dat is allemaal nog vóórdat je het water in gaat waar alle kinderen in geplast hebben.

Liever klankschaalmeditatie dan kindergekrijs

Niet dat ik iets tegen zwemmen heb hoor, maar dan wil ik wel naar een écht zwemparadijs. Waar je baantjes kunt trekken zonder dat er net voor je een koter een bommetje maakt. Met een uitgebreid saunalandschap, opgietingen, klankschaal-sessies, warme voetenbaden, een infraroodcabine, Turks stoombad en jacuzzi (dat dompelbad kunnen ze houden). Waar je onder de 18 niet eens binnenkomt. Meer wellness dan wildwaterbaan zegmaar, met zen muziek op de achtergrond in plaats van hysterisch kindergekrijs.

Hopen op een woedeaanval

No way dat ik uit mezelf ooit naar een kindvriendelijk recreatief zwembad zou gaan. Maarja, K. wilde zo graag en beloofde dat het ‘hartstikke leuk’ zou worden. Geen zorgen. Als Zoë ook maar één enkele eigenschap van mij geërfd had, zou ze bij het ruiken van de chloorlucht en het zien van de veel te krappe omkleedhokjes subiet een woedeaanval krijgen en zouden we nog niet eens kans krijgen dat stomme armbandje met te scherpe sleutel in het verkeerde kluisje proberen te proppen. Net zoals haar moeder zou ze “NEEEEEEEEEE!” zeggen. Dreumestaal voor: je denkt toch niet echt dat ik hier vrijwillig aan mee ga doen? Rot op met je zwembad! Helaas. De gehoopte woedeaanval kwam niet. Wel een pretaanval. Zoë vond het namelijk enig.

Boze tieners

Ik haatte het. De frietlucht, de natte handdoek die je dus nooit mee moeten nemen het bad in want dan komt er zo’n rotkind met een emmertje water die jouw ligstoel voor die van zijn aartsvijand aanziet, maarja, in het kluisje laten schiet ook niet op want dan ben je onderkoeld voordat je je af kunt drogen. De klamme bikini die aan mijn lichaam plakte. Zelfs het bubbelbad waar ik niet indurfde omdat een stelletje vozende tieners me boos aankeek. (En bij nader inzien niet in wilde bij de gedachte aan de lichaamssappen die daar door het tienerpaartje uitgewisseld werden).

Baden in de kinderpis

Zoë kent geen angst; ze zou het liefste in het diepe springen. Eén klein probleempje: ze kan niet zwemmen… Ze spartelt als een idioot, gilt van de waterpret en probeert haar hoofd onder water te houden. Ik probeer haar in een brandweergreep te houden. Groepjes kinderen springen van de kant in het grote bad; de 16-jarige badmeester heeft iedere poging tot orde houden opgegeven. Het babybadje is gelukkig te ondiep om in te springen. Het water is heerlijk warm, maar ruikt verdacht veel naar een mengsel van chloor en urine. Ik heb veel voor mijn dochter over hoor, maar in de pis van andere kinderen baden hoort daar niet bij. We verkassen naar een ander bad waarbij ik uitglij over de spiegelgladde vloer, val en bijna mijn enkel breek. Gelukkig had K. Zoë vast. Kutzwembad.

Koop een seizoenkaart, iedereen blij

Maarja, wat doe je als je dochter van pret gilt als je haar in de lucht gooit en tijdens het opvangen half in het water laat plonzen? Dan plons je gezellig door en negeer je de waterspetters in je ogen. En wat doe je als de oogjes van je dreumes oplichten bij het glijden door de glijbaan? Juist ja, dan bijt je de gillende rotkinderen achter je in de rij toe dat als ze ook maar één vinger durven te bewegen voordat jij vanonder een teken geeft dat ze mogen glijden, je ze vijf minuten lang koppie onder houdt in het diepe en ga je met je dochter van de glijbaan. Twaalf keer achter elkaar… En wat doe je als Zoë nog nooit zo gelachen heeft als die middag en de woedeaanval pas bij het verlaten van het zwemparadijs komt? Juist ja, dan schaf je een persoonlijke en niet-overdraagbare seizoenkaart aan. Voor K.’s verjaardag. Kunnen ze iedere dag samen naar papa en dochter zwemmen. De mazzel, ik ga lekker naar de sauna!

Annemieke kreeg de schrik van haar leven toen er zomaar twee streepjes op die test stonden. Met haar vriend K., baby Zoë en hond Dribbel (die naar alle kinderen onder de 10 gromt) woont ze in Spanje.

Lees ook: Iedere zaterdag weer ploeteren: het leed dat zwemles heet

Geschreven door
More from Annemieke

Stop de babytijd! Want ik wil ervan genieten

Dat eerste echte lachje van herkenning, handjes die leren grijpen en oogjes...
Lees verder